kimkat1316k Y Beibl Cysegr-ln (1620): Yr Efengyl yn l Sant Ioan

1316k Gwefan Cymru-Catalonia : la Web de Galles i Catalunya : Wales-Catalonia Website. Y Beibl Cysger-Ln (1620) yn yr iaith Gymraeg. Testun ar lein. La Bblia en galls de lany 1620. Text electrnic. Dhə Bibəl in Welsh. The 1620 Holy Bible in Welsh. Online Edition.


http://www.kimkat.org/
amryw/1_testunau/sion_prys_003_beibl_sant_ioan_43_1316k.htm

0001 Yr Hafan
neu trwy Google: #kimkat0001

..........2657k Y Fynedfa yn Gymraeg
neu trwy Google: #kimkat2657k

....................
0009k Y Gwegynllun
neu trwy Google: #kimkat0009k

..............................
0960k Cywaith Sin Prys (Testunau yn Gymraeg) - Mynegai
neu trwy Google: #kimkat0960k

........................................... 1281k Y Gyfeirddalen i Feibl Wiliam Morgan 1620
neu trwy Google: #kimkat1281k

.............................................................y tudalen hwn

 


..






Gwefan Cymru-Catalonia
La Web de Catalunya i Galles
The Wales-Catalonia Website


Cywaith Sin Prys
(Casgliad o Destunau yn Gymraeg)

El projecte Sin Prys
(Col
lecci de textos en galls)


Y Beibl Cysegr-ln :
(43) Efengl Sant Ioan


(delw 4666)




1317ke This page with an English translation - St. Johns Gospel (1620 Welsh Bible / 1611 English Authorized Version)


PENNOD 1

1:1 Yn y dechreuad yr oedd y Gair, ar Gair oedd gyda Duw, a Duw oedd y Gair.

1:2
Hwn oedd yn y dechreuad gyda Duw.

1:3
Trwyddo ef y gwnaethpwyd pob peth; ac hebddo ef ni wnaethpwyd dim ar a wnaethpwyd.

1:4
Ynddo ef yr oedd bywyd; ar bywyd oedd oleuni dynion.

1:5
Ar goleuni sydd yn llewyrchu yn y tywyllwch; ar tywyllwch nid oedd yn ei amgyffred.

1:6
Yr ydoedd gŵr wedi ei anfon oddi wrth Dduw, ai enw Ioan.

1:7
Hwn a ddaeth yn dystiolaeth, fel y tystiolaethai am y Goleuni, fel y credai pawb trwyddo ef.

1:8
Nid efe oedd y Goleuni, eithr efe a anfonasid fel y tystiolaethai am y Goleuni.

1:9
Hwn ydoedd y gwir Oleuni, yr hwn sydd yn goleuo pob dyn ar y sydd yn dyfod ir byd.

1:10
Yn y byd yr oedd efe, ar byd a wnaethpwyd trwyddo ef; ar byd nid adnabu ef.

1:11
At ei eiddo ei hun y daeth, ar eiddo ei hun nis derbyniasant ef.

1:12
Ond cynifer ag ai derbyniasant ef, efe a roddes iddynt allu i fod yn feibion i Dduw, sef ir sawl a gredant yn ei enw ef.

1:13
Y rhai ni aned o waed, nac o ewyllys y cnawd, nac o ewyllys gŵr, eithr o Dduw.

1:14
Ar Gair a wnaethpwyd yn gnawd, ac a driogodd yn ein plith ni, (ac ni a welsom ei ogoniant ef, gogoniant megis yr Unig-anedig oddi wrth y Tad,) yn llawn gras a gwirionedd.

1:15
Ioan a dystiolaethodd amdano ef, ac a lefodd gan ddywedyd, Hwn oedd yr un y dywedais amdano, Yr hwn sydd yn dyfod at fy l i, a aeth om blaen i: canys yr oedd efe om blaen i.

1:16
Ac oi gyflawnder ef y derbyniasom ni oll, a gras am ras.

1:17
Canys y gyfraith a roddwyd trwy Moses, ond y gras ar gwirionedd a ddaeth trwy Iesu Grist.

1:18
Ni welodd neb Dduw erioed: yr unig-anedig Fab, yr hwn sydd ym mynwes y Tad, hwnnw ai hysbysodd ef.

1:19
A hon yw tystiolaeth Ioan, pan anfonodd yr Iddewon o Jerusalem offeiriaid a Lefiaid i ofyn iddo, Pwy wyt ti?

1:20
Ac efe a gyffesodd, ac ni wadodd; a chyffesodd, Nid myfi ywr Crist.

1:21
A hwy a ofynasant iddo, Beth ynteu? Ai Eleias wyt ti? Yntau a ddywedodd, Nage. Air Proffwyd wyt ti? Ac efe a atebodd, Nage.

1:22
Yna y dywedasant wrtho, Pwy wyt ti? fel y rhoddom ateb ir rhai an danfonodd. Beth yr wyt ti yn ei ddywedyd amdanat dy hun?

1:23
Eb efe, Myfi yw llef un yn gweiddi yn y diffeithwch, Unionwch ffordd yr Arglwydd, fel y dywedodd Eseias y proffwyd.

1:24
Ar rhai a anfonasid oedd or Phariseaid.

1:25
A hwy a ofynasant iddo, ac a ddywedasant wrtho, Paham gan hynny yr wyt ti yn bedyddio, onid ydwyt ti nar Crist, nac Eleias, nar proffwyd?

1:26 Ioan a atebodd iddynt, gan ddywedyd, Myfi sydd yn bedyddio dwfr; ond y mae un yn sefyll yn eich plith chwi yr hwn nid adwaenoch chwi:

1:27
Efe ywr hwn sydd yn dyfod ar fy l i, yr hwn a aeth om blaen i; yr hwn nid ydwyf fi deilwng i ddatod carrai ei esgid.

1:28
Y pethau hyn a wnaethpwyd yn Bethabara, y tu hwnt ir Iorddonen, lle yr oedd Ioan yn bedyddio.

1:29
Trannoeth Ioan a ganfu yr Iesu yn dyfod ato; ac efe a ddywedodd, Wele Oen Duw, yr hwn sydd yn tynnu ymaith bechodaur byd.

1:30
Hwn yw efe am yr hwn y dywedais i, Ar fy l i y mae gŵr yn dyfod, yr hwn a aeth om blaen i: canys yr oedd efe om blaen i.

1:31
Ac myfi nid adwaenwn ef: eithr fel yr amlygid ef i Israel, i hynny y deuthum i, gan fedyddio dwfr.

1:32
Ac Ioan a dystiolaethodd, gan ddywedyd, Mi a welais yr Ysbryd yn disgyn megis colomen, or nef, ac efe a arhosodd arno ef.

1:33
A myfi nid adwaenwn ef; eithr yr hwn am hanfonodd i fedyddio dwfr, efe a ddywedodd wrthyf, Ar yr hwn y gwelych yr Ysbryd yn disgyn, ac yn aros arno, hwnnw ywr un sydd yn bedyddio r Ysbryd Gln.

1:34
A mi a welais, ac a dystiolaethais mai hwn yw Mab Duw.

1:35
Trannoeth drachefn y safodd Ioan, a dau oi ddisgyblion:

1:36
A chan edrych ar yr Iesu yn rhodio, efe a ddywedodd, Wele Oen Duw.

1:37
Ar ddau ddisgybl ai clywsant ef yn llefaru, ac a ganlynasant yr Iesu.

1:38
Yna yr Iesu a droes; a phan welodd hwynt yn canlyn, efe a ddywedodd wrthynt, Beth yr ydych chwi yn ei geisio? A hwy a ddywedasat wrtho ef, Rabbi, (yr hyn oi gyfieithu yw, Athro,) pa le yr wyt ti yn trigo?

1:39
Efe a ddywedodd wrthynt, Deuwch, a gwelwch. A hwy a ddaethant, ac a welsant lle yr oedd efe yn trigo, ac a arosasant gydag ef y diwrnod hwnnw: ac yr oedd hi ynghylch y ddegfed awr.

1:40
Andreas, brawd Simon Pedr, oedd un or ddau a glywsent hynny gan Ioan, ac ai dilynasent ef.

1:41
Hwn yn gyntaf a gafodd ei frawd ei hun Simon, ac a ddywedodd wrtho, Nyni a gawsom y Meseias; yr hyn oi ddeongl yw, Y Crist.

1:42 Ac efe ai dug ef at yr Iesu. Ar Iesu wedi edrych arno ef, a ddywedodd, Ti yw Simon mab Jona: ti a elwir Ceffas, yr hwn a gyfieithir, Carreg.

1:43
Trannoeth yr ewyllysiodd yr Iesu fyned allan i Galilea; ac efe a gafodd Philip, ac a ddywedodd wrtho, Dilyn fi.

1:44
A Philip oedd o Fethsaida, o ddinas Andreas a Phedr.

1:45
Philip a gafodd Nathanael, ac a ddywedodd wrtho, Cawsom yr hwn yr ysgrifennodd Moses yn y gyfraith, ar proffwydi, amdano, Iesu o Nasareth, mab Joseff.

1:46
A Nathanael a ddywedodd wrtho, A ddichon dim da ddyfod o Nasareth? Philip a ddywedodd wrtho, Tyred, a gwl.

1:47
Iesu a ganfu Nathanael yn dyfod ato; ac a ddywedodd amdano, Wele Israeliad yn wir, yn yr hwn nid oes dwyll.

1:48
Nathanael a ddywedodd wrtho, Pa fodd ym hadwaenost? Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho, Cyn i Philip dy alw di, pan oeddit tan y ffigysbren, mi ath welais di.

1:49
Nathanael a atebodd ac a ddywedodd wrtho ef, Rabbi, ti yw Mab Duw; ti yw Brenin Israel.

1:50
Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho ef, Oherwydd i mi ddywedyd i ti, Myfi ath welais di dan y ffigysbren, a ydwyt ti yn credu? ti a gei weled pethau mwy nar rhai hyn.

1:51
Ac efe a ddywedodd wrtho, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Ar l hyn y gwelwch y nef yn agored, ac angylion Duw yn esgyn ac yn disgyn ar Fab y dyn.


PENNOD 2
2:1
Ar trydydd dydd yr oedd priodas yng Nghana Galilea: a mam yr Iesu oedd yno.

2:2
A galwyd yr Iesu hefyd ai ddisgyblion ir briodas.

2:3
A phan ballodd y gwin, mam yr Iesu a ddywedodd wrtho ef, Nid oes ganddynt mor gwin.

2:4
Iesu a ddywedodd wrthi, Beth sydd i mi a wnelwyf thi, wraig? ni ddaeth fy awr i eto.

2:5
Ei fam ef a ddywedodd wrth y gwasanaethwyr, Beth bynnag a ddywedo efe wrthych, gwnewch.

2:6
Ac yr oedd yno chwech o ddyfrlestri meini wedi eu gosod, yn l defod puredigaeth yr Iddewon, y rhai a ddalient bob un ddau ffircyn neu dri.

2:7
Iesu a ddywedodd wrthynt, Llenwch y dyfrlestri o ddwfr. A hwy au llanwasant hyd yr ymyl.

2:8
Ac efe a ddywedodd wrthynt, Gollyngwch yn awr, a dygwch at lywodraethwr y wledd. A hwy a ddygasant.

2:9
A phan brofodd llywodraethwr y wledd y dwfr a wnaethid yn win, (ac ni wyddai o ba le yr ydoedd, eithr y gwasanaethwyr, y rhai a ollyngasent y dwfr, a wyddent,) llywodraethwr y wledd a alwodd ar y priodfab,

2:10
Ac a ddywedodd wrtho, Pob dyn a esyd y gwin da yn gyntaf; ac wedi iddynt yfed yn dda, yna un a fo gwaeth: tithau a gedwaist y gwin da hyd yr awr hon.

2:11
Hyn o ddechrau gwyrthiau a wnaeth yr Iesu yng Nghana Galilea, ac a eglurodd ei ogoniant; ai ddisgyblion a gredasant ynddo.

2:12
Wedi hyn efe a aeth i waered i Gapernaum, efe, ai fam, ai frodyr, ai ddisgyblion: ac yno nid arosasant nemor o ddyddiau.

2:13
A phasg yr Iddewon oedd yn agos: ar Iesu a aeth i fyny i Jerwsalem;

2:14
Ac a gafodd yn y deml rai yn gwerthu ychen, a defaid, a cholomennod, ar newidwyr arian yn eistedd.

2:15
Ac wedi gwneuthur fflangell o fn reffynnau, efe au gyrrodd hwynt oll allan or deml, y defaid hefyd ar ychen; ac a dywalltodd allan arian y newidwyr, ac a ddymchwelodd y byrddau:

2:16
Ac a ddywedodd wrth y rhai oedd yn gwerthu colomennod, Dygwch y rhai hyn oddi yma; na wnewch dŷ fy Nhad i yn dŷ marchnad.

2:17
Ai ddisgyblion a gofiasant fod yn ysgrifenedig, Sl dy dŷ di am hysodd i.

2:18
Yna yr Iddewon a atebasant ac a ddywedasant wrtho ef, Pa arwydd yr wyt ti yn ei ddangos i ni, gan dy fod yn gwneuthur y pethau hyn?

2:19
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, Dinistriwch y deml hon, ac rnewn tridiau y cyfodaf hi.

2:20
Yna yr Iddewon a ddywedasant, Chwe blynedd a deugain y buwyd yn adeiladu y deml hon; ac a gyfodi di hi mewn tridiau?

2:21
Ond efe a ddywedasai am deml ei gorff.

2:22
Am hynny pan gyfododd efe o feirw, ei ddisgyblion ef a gofiasant iddo ddywedyd hyn wrthynt hwy: a hwy a gredasant yr ysgrythur, ar gair a ddywedasai yr Iesu.

2:23
Ac fel yr oedd efe yn Jerwsalem ar y pasg yn yr ŵyl, llawer a gredasant yn ei enw ef, wrth weled ei arwyddion a wnaethai efe.

2:24
Ond nid ymddiriedodd yr Iesu iddynt amdano ei hun, am yr adwaenai efe hwynt oll;

2:25
Ac nad oedd raid iddo dystiolaethu o neb iddo am ddyn: oherwydd yr oedd efe yn gwybod beth oedd mewn dyn.


PENNOD 3
3:1
Ac yr oedd dyn or Phariseaid, ai enw Nicodemus, pennaeth yr Iddewon:

3:2
Hwn a ddaeth at yr Iesu liw nos, ac a ddywedodd wrtho, Rabbi, nyni a wyddom mai dysgawdwr ydwyt ti wedi dyfod oddi wrth Dduw: canys ni allai neb wneuthur y gwyrthiau hyn yr wyt ti yn eu gwneuthur, oni bai fod Duw gydag ef.

3:3
Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho, Yn wir, yn wir, meddaf i ti, Oddieithr geni dyn drachefn, ni ddichon efe weled teyrnas Dduw.

3:4
Nicodemus a ddywedodd wrtho, Pa fodd y dichon dyn ei eni, ac efe yn hen? a ddichon efe fyned i groth ei fam eilwaith, ai eni?

3:5
Iesu a atebodd ac a ddywedodd, Yn wir, yn wir, meddaf i ti, Oddieithr geni dyn o ddwrfr ac or Ysbryd, ni ddichon efe fyned i mewn i deyrnas Dduw.

3:6
Yr hyn a aned or cnawd, sydd gnawd, ar hyn a aned or Ysbryd, sydd ysbryd.

3:7
Na ryfedda ddywedyd ohonof fi wrthyt, Y maen rhaid eich geni chwi drachefn.

3:8
Y maer gwynt yn chwythu lle y mynno; a thi a glywi ei sŵn ef, ond ni wyddost o ba le y mae yn dyfod, nac i ba le y mae yn myned: felly mae pob un ar a aned or Ysbryd.

3:9
Nicodemus a atebodd ac a ddywedod wrtho, Pa fodd y dichon y pethau hyn fod?

3:10
Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho, A wyt ti yn ddysgawdwr yn Israel, ac ni wyddost y pethau hyn?

3:11
Yn wir, yn wir, meddaf i ti, Mai yr hyn a wyddom yr ydym yn ei lefaru, ar hyn a welsom yr ydym yn ei dystiolaethu; an tystiolaeth ni nid ydych yn ei derbyn.

3:12
Os dywedais i chwi bethau daearol, a chwithau nid ydych yn credu; pa fodd, os dywedaf i chwi bethau nefol, y credwch?

3:13
Ac nid esgynnodd neb ir nef, oddieithr yr hwn a ddisgynnodd or nef, sef Mab y dyn, yr hwn sydd yn y nef.

3:14
Ac megis y dyrchafodd Moses y sarff yn y diffeithwch, felly y mae yn rhaid dyrchafu Mab y dyn;

3:15
Fel na choller pwy bynnag a gredo ynddo ef, ond caffael ohono fywyd tragwyddol.

3:16
Canys felly y carodd Duw y byd fel y rhoddodd efe ei unig-anedig Fab, fel na choller pwy bynnag a gredo ynddo ef, ond caffael ohono fywyd tragwyddol.

3:17
Oblegid ni ddanfonodd Duw ei Fab ir byd i ddamnior byd, ond fel yr achubid y byd trwyddo ef.

3:18
Yr hwn sydd yn credu ynddo ef, ni ddemnir: eithr yr hwn nid yw yn credu, a ddamniwyd eisoes; oherwydd na chredodd yn enw unig-anedig Fab Duw.

3:19
A hon ywr ddamnedigaeth, ddyfod goleuni ir byd, a charu o ddynion y tywyllwch yn fwy nar goleuni; canys yr oedd eu gweithredoedd hwy yn ddrwg.

3:20
Oherwydd pob un ar sydd yn gwneuthur drwg, sydd yn casglur goleuni, ac nid yw yn dyfod ir goleuni, fel nad argyhoedder ei weithredoedd ef.

3:21
Ond yr hwn sydd yn gwneuthur gwirionedd, sydd yn dyfod ir goleuni, fel yr eglurhaer ei weithredoedd ef, mai yn Nuw y gwnaed hwynt.

3:22
Wedir pethau hyn, daeth yr Iesu ai ddisgyblion i wlad Jwdea; ac a arhosodd yno gyda hwynt, ac a fedyddiodd.

3:23
Ac yr oedd Ioan hefyd, yn bedyddio yn Ainon, yn agos, i Salim; canys dyfroedd lawer oedd yno: a hwy a ddaethant, ac au bedyddiwyd:

3:24
Canys ni fwriasid Ioan eto yng ngharchar.

3:25
Yna y bu ymofyn rhwng rhai o ddisgyblion Ioan ar Iddewon, ynghylch puredigaeth.

3:26
A hwy a ddaethant at Ioan, ac a ddywedasant wrtho, Rabbi, yr hwn oedd gyda thi y tu hwnt ir Iorddonen, am yr hwn y tystiolaethaist ti, wele, y mae hwnnw yn bedyddio, a phawb yn dyfod ato ef.

3:27
Ioan a atebodd ac a ddywedodd, Ni ddichon dyn dderbyn dim, oni bydd wedi ei roddi iddo or nef.

3:28
Chwychwi eich hunain ydych dystion i mi, ddywedyd ohonof fi, Nid myfi ywr Crist, eithr fy mod wedi fy anfon oi flaen ef.

3:29
Yr hwn sydd ganddo y briodferch, ywr priodfab, ond cyfaill y priodfab, yr hwn sydd yn sefyll ac yn ei glywed ef, sydd yn llawenychu yn ddirfawr oblegid llef y priodfab: y llawenydd hwn mau fi gan hynny a gyflawnwyd.

3:30
Rhaid ydyw iddo ef gynyddu, ac i minnau leihau.

3:31
Yr hwn a ddaeth oddi uchod, sydd goruwch pawb oll: yr hwn sydd or ddaear, sydd or ddaear, ac am y ddaear y mae yn llefaru: yr hwn sydd yn dyfod or nef, sydd goruwch pawb.

3:32
Ar hyn a welodd efe ac a glywodd, hynny y mae efe yn ei dystiolaethu: ond nid oes neb yn derbyn ei dystiolaeth ef.

3:33
Yr hwn a dderbyniodd ei dystiolaeth ef, a seliodd mai geirwir yw DUW.

3:34
Canys yr hwn a anfonodd Duw, sydd yn llefaru geiriau Duw; oblegid nid wrth fesur y mae Duw yn rhoddi iddo ef yr Ysbryd.

3:35
Y maer Tad yn caru y Mab, ac efe a roddodd bob peth yn ei law ef.

3:36
Yr hwn sydd yn credu yn y Mab, y mae ganddo fywyd tragwyddol: ar hwn sydd heb gredu ir Mab, ni wl fywyd; eithr y mae digofaint Duw yn aros arno ef.


PENNOD 4
4:1
Pan wybur Arglwydd gan hynny glywed or Phariseaid fod yr Iesu yn gwneuthur ac yn bedyddio mwy o ddisgyblion nag Ioan,

4:2
(Er na fedyddiasai yr Iesu ei hun, either ei ddisgyblion ef,)

4:3
Efe a adawodd Jwdea, ac a aeth drachefn i Galilea.

4:4
Ac yr oedd yn rhaid iddo fyned trwy Samaria.

4:5
Efe a ddaeth gan hynny i ddinas yn Samaria a elwid Sichar, gerllaw y rhandir a roddasai Jacob iw fab Joseff:

4:6
Ac yno yr oedd ffynnon Jacob. Yr Iesu gan hynny yn ddiffygiol gan y daith, a eisteddodd felly ar y ffynnon: ac ynghylch y chweched awr ydoedd hi.

4:7
Daeth gwraig o Samaria i dynnu dwfr: ar Iesu a ddywedodd wrthi, Dyro i mi i yfed.

4:8
(Canys ei ddisgyblion ef a aethant ir ddinas i brynu bwyd.),

4:9
Yna y wraig o Samaria a ddywedodd wrtho ef, Pa fodd yr ydwyt ti, a thi yn Iddew, yn gofyn diod gennyf fi, a myfi yn wraig o Samaria? oblegid nid ywr Iddewon yn ymgyfeillach r Samariaid.

4:10
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthi, Ped adwaenit ti ddawn Duw, a phwy ywr hwn sydd yn dywedyd wrthyt, Dyro i mi i yfed; tydi a ofynasit iddo ef, ac efe a roddasai i ti ddwfr bywiol.

4:11
Y wraig a ddywedodd wrtho, Arglwydd, nid oes gennyt ti ddim i godi dwfr, ar pydew sydd ddwfn: o ba le gan hynny y mae gennyt ti y dwfr bywiol hwnnw?

4:12
Ai mwy wyt ti nan tad Jacob, yr hwn a roddodd i nir pydew, ac efe ei hun a yfodd ohono, ai feibion, ai anifeiliaid?

4:13
Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthi, Pwy bynnag sydd yn yfed or dwfr hwn, efe a sycheda drachefn:

4:14
Ond pwy bynnag a yfo or dwfr a roddwyf fi iddo, ni sycheda yn dragywydd; eithr y dwfr a roddwyf iddo, a fydd ynddo yn ffynnon o ddwfr yn tarddu i fywyd tragwyddol.

4:15
Y wraig a ddywedodd wrtho, Arglwydd, dyro i mi y dwfr hwn, fel na sychedwyf, ac na ddelwyf yma i godi dwfr.

4:16
Iesu a ddywedodd wrthi, Dos, galw dy ŵr, a thyred yma.

4:17
Y wraig a atebodd ac a ddywedodd, Nid oes gennyf ŵr. Iesu a ddywedodd wrthi, Da y dywedaist, Nid oes gennyf ŵr:

4:18
Canys pump o wŷr a fu i ti; ar hwn sydd gennyt yr awron, nid yw ŵr i ti: hyn a ddywedaist yn wir.

4:19
Y wraig a ddywedodd wrtho ef, Arglwydd, mi a welaf mai proffwyd wyt ti.

4:20
Ein tadau a addolasant yn y mynydd hwn; ac yr ydych chwi yn dywedyd mai yn Jerwsalem y maer man lle y mae yn rhaid addoli.

4:21
Iesu a ddywedodd wrthi hi, O wraig, cred fi, y maer awr yn dyfod, pryd nad addoloch y Tad, nac yn y mynydd hwn, nac yn Jerusalem.

4:22
Chwychwi ydych yn addolir peth ni wyddoch: ninnau ydym yn addolir peth a wyddom: canys iachawdwriaeth sydd or Iddewon.

4:23
Ond dyfod y maer awr, ac yn awr y mae hi, pan addolor gwir addolwyr y Tad mewn ysbryd a gwirionedd: canys y cyfryw y maer Tad yn eu ceisio iw addoli ef.

4:24
Ysbryd yw Duw; a rhaid ir rhai ai haddolant ef, addoli mewn ysbryd a gwirionedd.

4:25
Y wraig a ddywedodd wrtho, Mi a wn fod y Meseias yn dyfod, yr hwn a elwir Crist: pan ddelo hwnnw, efe a fynega i ni bob peth.

4:26
Iesu a ddywedodd wrthi hi, Myfi, yr hwn wyf yn ymddiddan thi, yw hwnnw.

4:27
Ac ar hyn y daeth ei ddisgyblion; a bu ryfedd ganddynt ei fod ef yn ymddiddan gwraig: er hynny ni ddywedodd neb, Beth a geisi? neu, Paham yr ydwyt yn ymddiddan hi?

4:28
Yna y wraig a adawodd ei dyfrlestr, ac a aeth ir ddinas, ac a ddywedodd wrth y dynion,

4:29
Deuwch, gwelwch ddyn yr hwn a ddywedodd i mi yr hyn oll a wneuthum, onid hwn ywr Crist?

4:30
Yna hwy a aethant allan or ddinas, ac a ddaethant ato ef.

4:31
Yn y cyfamser y disgyblion a atolygasant iddo, gan ddywedyd, Rabbi, bwyta.

4:32
Ac efe a ddywedodd wrthynt, Y mae gennyf fi fwyd iw fwyta yr hwn ni wyddoch chwi oddi wrtho.

4:33
Am hynny y disgyblion a ddywedasant wrth ei gilydd, A ddug neb iddo ddim iw fwyta?

4:34
Iesu a ddywedodd wrthynt, Fy mwyd i yw gwneuthur ewyllys yr hwn am hanfonodd, a gorffen ei waith ef.

4:35
Onid ydych chwi yn dywedyd, Y mae eto bedwar mis, ac yna y dawr cynhaeaf? Wele, yr ydwyf fi yn dywedyd wrthych, Dyrchefwch eich llygaid, ac edrychwch ar y meysydd; canys gwynion ydynt eisoes ir cynhaeaf.

4:36
Ar hwn sydd yn medi, sydd yn derbyn cyflog, ac yn casglu ffrwyth i fywyd tragwyddol: fel y byddo ir hwn sydd yn hau, ac ir hwn sydd yn medi lawenychu ynghyd.

4:37
Canys yn hyn y maer gair yn wir, Mai arall ywr hwn sydd yn hau, ac arall yr hwn sydd yn medi.

4:38
Myfi ach anfonais chwi i fedi yr hyn ni lafuriasoch: eraill a llafuriasant, a chwithau a aethoch i mewn iw llafur hwynt.

4:39
A llawer or Samariaid or ddinas honno a gredasant ynddo, oherwydd gair y wraig, yr hon oedd yn tystiolaethu, Efe a ddywedodd i mi yr hyn oll a wneuthum.

4:40
Am hynny pan ddaeth y Samariaid ato ef, hwy a atolygasant iddo aros gyda hwynt. Ac efe a arhosodd yno ddeuddydd.

4:41
A mwy o lawer a gredasant ynddo ef oblegid ei air ei hun.

4:42
A hwy a ddywedasant wrth y wraig, Nid ydym ni weithian yn credu oblegid dy ymadrodd di: canys ni ai clywsom ef ein hunain, ac a wyddom mai hwn yn ddiau ywr Crist, Iachawdwr y byd.

4:43
Ac ymhen y ddeuddydd efe a aeth ymaith oddi yno, ac a aeth i Galilea.

4:44
Canys yr Iesu ei hun a dystiolaethodd, nad ydyw proffwyd yn cael anrhydedd yn ei wlad ei hun.

4:45
Yna pan ddaeth efe i Galilea, y Galileaid ai derbyniasant ef, wedi iddynt weled yr holl bethau a wnaeth efe yn Jerwsalem ar yr ŵyl: canys hwythau a ddaethant ir ŵyl.

4:46
Felly yr Iesu a ddaeth drachefn i Gana yng Ngalilea, lle y gwnaeth efe y dwfr yn win. Ac yr oedd rhyw bendefig, yr hwn yr oedd ei fab yn glaf yng Nghapernaum

4:47
Pan glybu hwn ddyfod or Iesu o Jwdea i Galilea, efe a aeth ato ef, ac a atolygodd iddo ddyfod i waered, a iachau ei fab ef: canys yr oedd efe ymron marw.

4:48
Yna Iesu a ddywedodd wrtho ef, Oni welwch chwi arwyddion a rhyfeddodau, ni chredwch.

4:49
Y pendefig a ddywedodd wrtho ef, O Arglwydd, tyred i waered cyn marw fy machgen.

4:50
Iesu a ddywedodd wrtho ef, Dos ymaith; y mae dy fab yn fyw. Ar gŵr a gredodd y gair a ddywedasai Iesu wrtho, ac efe a aeth ymaith.

4:51
Ac fel yr oedd efe yr awron yn myned i waered, ei weision a gyfarfuant ag ef, ac a fynegasant, gan ddywedyd, Y mae dy fachgen yn fyw.

4:52
Yna efe a ofynnodd iddynt yr awr y gwellhasai arno. A hwy a ddywedasant wrtho, Doe, y seithfed awr, y gadawodd y cryd ef.

4:53
Yna y gwybur tad mair awr honno oedd, yn yr hon y dywedasai Iesu wrtho ef, Y mae dy fab yn fyw. Ac efe a gredodd, ai holl dŷ.

4:54
Yr ail arwydd yma drachefn a wnaeth yr Iesu, wedi dyfod o Jwdea i Galilea.


PENNOD 5

5:1 Wedi hynny yr oedd gŵyl yr Iddewon; ar Iesu a aeth i fyny i Jerwsalem.

5:2
Ac y mae yn Jerwsalem, wrth farchnad y defaid, lyn a elwir yn Hebraeg, Bethesda, ac iddo bum porth;

5:3
Yn y rhai y gorweddai lliaws mawr o rai cleifion, deillion, cloffion, gwywedigion, yn disgwyl am gynhyrfiad y dwfr.

5:4
Canys angel oedd ar amserau yn disgyn ir llyn, ac yn cynhyrfur dwfr: yna yr hwn a elai i mewn yn gyntaf ar l cynhyrfur dwfr, a i yn iach o ba glefyd bynnag a fyddai arno.

5:5
Ac yr oedd rhyw ddyn yno, yr hwn a fuasai glaf namyn dwy flynedd deugain.

5:6
Yr Iesu, pan welodd hwn yn gorwedd, a gwybod ei fod ef felly yn hir o amser bellach, a ddywedodd wrtho, A fynni di dy wneuthur yn iach?

5:7
Y claf a atebodd iddo, Arglwydd, nid oes gennyf ddyn im bwrw ir llyn, pan gynhyrfer y dwfr: ond tra fyddwyf fi yn dyfod, arall a ddisgyn om blaen i.

5:8
Yr Iesu a ddywedodd wrtho, Cyfod cymer dy wely i fyny, a rhodia.

5:9
Ac yn ebrwydd y gwnaed y dyn yn iach; ac efe a gododd ei wely, ac a rodiodd. Ar Saboth oedd y diwrnod hwnnw.

5:10
Am hynny yr Iddewon a ddywedasant wrth yr hwn a wnaethid yn iach, Y Saboth yw hi: nid cyfreithlon i ti godi dy wely.

5:11
Efe a atebodd iddynt, Yr hwn am gwnaeth i yn iach, efe a ddywedodd wrthyf, Cyfod dy wely, a rhodia.

5:12
Yna hwy a ofynasant iddo, Pwy ywr dyn a ddywedodd wrthyt ti, Cyfod dy wely, a rhodia?

5:13
Ar hwn a iachasid ni wyddai pwy oedd efe: canys yr Iesu a giliasai or dyrfa oedd yn y fan honno.

5:14
Wedi hynny yr Iesu ai cafodd ef yn y deml, ac a ddywedodd wrtho, Wele, ti a wnaethpwyd yn iach: na phecha mwyach, rhag digwydd i ti beth a fyddo gwaeth.

5:15
Y dyn a aeth ymaith, ac a fynegodd ir Iddewon, mair Iesu oedd yr hwn ai gwnaethai ef yn iach.

5:16
c am hynny yr Iddewon a erlidiasant Yr Iesu, ac a geisiasant ei ladd ef, oblegid iddo wneuthur y pethau hyn ar y Saboth.

5:17
Ond yr Iesu au hatebodd hwynt, Y mae fy Nhad yn gweithio hyd yn hyn, ac yr ydwyf finnau yn gweithio.

5:18
Am hyn gan hynny yr Iddewon a erlidiasant yr Iesu, ac a geisiasant yn fwy ei ladd ef, oblegid nid yn unig iddo dorrir Saboth, ond hefyd iddo ddywedyd fod Duw yn Dad iddo, gan ei wneuthur ei hun yn gystal Duw.

5:19
Yna yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Ni ddichon dim ohono ei hunan, eithr yr hyn a welo efe y Tad yn ei wneuthur: canys beth bynnag y mae efe yn ei wneuthur, hynny hefyd y maer Mab yr un ffunud yn ei wneuthur.

5:20
Canys y Tad sydd yn carur Mab, ac yn dangos iddo yr hyn oll y mae efe yn ei wneuthur: ac efe a ddengys iddo ef weithredoedd mwy nar rhai hyn, fel y rhyfeddoch chwi.

5:21
Oblegid megis y maer Tad yn cyfodir rhai meirw, ac yn eu bywhau; felly hefyd y maer Mab yn bywhau y rhai a fynno.

5:22
Canys y Tad nid yw yn barnu neb; eithr efe a roddes bob barn ir Mab:

5:23
Fel yr anrhydeddai pawb y Mab, fel y maent yn anrhydeddur Tad. Yr hwn nid yw yn anrhydeddur Mab, nid yw yn anrhydeddur Tad yr hwn ai hanfonodd ef.

5:24
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Y neb sydd yn gwrando fy ngair i, ac yn credu ir hwn am hanfonodd i, a gaiff fywyd tragwyddol, ac ni ddaw i farn; eithr efe a aeth trwodd o farwolaeth i fywyd.

5:25
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Y maer awr yn dyfod, ac yn awr y mae, pan glywor meirw lef Mab Duw: ar rhai a glywant, a fyddant byw.

5:26
Canys megis y mae gan y Tad fywyd ynddo ei hunan, felly y rhoddes efe ir Mab hefyd fod ganddo fywyd ynddo ei hun;

5:27
Ac a roddes awdurdod iddo i wneuthur barn hefyd, oherwydd ei fod yn Fab dyn.

5:28
Na ryfeddwch am hyn: canys y maer awr yn dyfod, yn yr hon y caiff pawb ar sydd yn y beddau glywed ei leferydd ef.

5:29
A hwy a ddeuant allan: y rhai a wnaethant dda, i atgyfodiad bywyd; ond y rhai a wnaethant ddrwg, i atgyfodiad barn.

5:30
Ni allaf fi wneuthur dim ohonof fy hunan; fel yr ydwyf yn clywed, yr ydwyf yn barnu; am barn i sydd gyfiawn; canys nid ydwyf yn ceisio fy ewyllys fy hunan, ond ewyllys y Tad yr hwn am hanfonodd i.

5:31
Os ydwyf fi yn tystiolaethu amdanaf fy hunan, nid yw fy nhystiolaeth i wir.

5:32
Arall sydd yn tystiolaethu amdanaf fi; ac mi a wn mai gwir ywr dystiolaeth y mae efe yn ei thystiolaethu amdanaf fi.

5:33
Chwychwi a anfonasoch at Ioan, ac efe a ddug dystiolaeth ir gwirionedd.

5:34
Ond myfi nid ydwyf yn derbyn tystiolaeth gan ddyn: eithr y pethau hyn yr ydwyf yn eu dywedyd, fel y gwareder chwi.

5:35
Efe oedd gannwyll yn llosgi, ac yn goleuo; a chwithau oeddech ewyllysgar i orfoleddu dros amser yn ei oleuni ef.

5:36
Ond y mae gennyf fi dystiolaeth fwy nag Ioan: canys y gweithredoedd a roddes y Tad i mi iw gorffen, y gweithredoedd hynny y rhai yr ydwyf fi yn eu gwneuthur, sydd yn tystiolaethu amdanaf fi, mair Tad am hanfonodd i.

5:37
Ar Tad, yr hwn am hanfonodd i, efe a dystiolaethodd amdanaf fi. Ond ni chlywsoch chwi ei lais ef un amser, ac ni welsoch ei wedd ef.

5:38
Ac nid oes gennych chwi moi air ef yn aros ynoch: canys yr hwn a anfonodd efe, hwnnw nid ydych chwi yn credu iddo.

5:39
Chwiliwch yr ysgrythurau: canys ynddynt hwy yr ydych chwi yn meddwl cael bywyd tragwyddol, a hwynt-hwy ywr rhai sydd yn tystiolaethu amdanaf fi.

5:40
Ond ni fynnwch chwi ddyfod ataf fi, fel y caffoch fywyd.

5:41
Nid ydwyf fi yn derbyn gogoniant sydd oddi wrth ddynion.

5:42
Ond myfi ach adwaen chwi, nad oes gennych gariad Duw ynoch.

5:43
Myfi a ddeuthum yn enw fy Nhad, ac nid ydych yn fy nerbyn i: os arall a ddaw yn ei enw ei hun, hwnnw a dderbyniwch.

5:44
Pa fodd y gellwch chwi gredu, y rhai ydych yn derbyn gogoniant gan eich gilydd, ac heb geisior gogoniant sydd oddi wrth Dduw yn unig?

5:45
Na thybiwch y cyhuddaf fi chwi wrth y Tad: y mae ach cyhudda chwi, sef Moses, yn yr hwn yr ydych yn gobeithio.

5:46
Canys pe credasech chwi i Moses, chwi a gredasech i minnau: oblegid amdanaf fi yr ysgrifennodd efe.

5:47
Ond os chwi ni chredwch iw ysgrifeniadau ef, pa fodd y credwch im geiriau i?


PENNOD 6
6:1
Wedir pethau hyn yr aeth yr Iesu dros fr Galilea, hwnnw yw mr Tiberias.

6:2
A thyrfa fawr ai canlynodd ef; canys hwy a welsent ei arwyddion, y rhai a wnaethai efe ar y cleifion.

6:3
Ar Iesu a aeth i fyny ir mynydd, ac a eisteddodd yno gydai ddisgyblion.

6:4
Ar pasg, gŵyl yr Iddewon, oedd yn agos.

6:5
Yna yr Iesu a ddyrchafodd ei lygaid, ac a welodd fod tyrfa fawr yn dyfod ato; ac a ddywedodd wrth, Philip, O ba le y prynwn ni fara, fel y caffo y rhai hyn fwyta?

6:6
(A hyn a ddywedodd efe iw brofi ef. canys efe a wyddai beth yr oedd efe ar fedr ei wneuthur.)

6:7
Philip ai hatebodd ef, Gwerth dau can ceiniog o fara nid yw ddigon iddynt hwy, fel y gallo pob un ohonynt gymryd ychydig.

6:8
Un oi ddisgyblion a. ddywedodd wrtho, Andreas, brawd Simon Pedr,

6:9
Y mae yma ryw fachgennyn, a chanddo bum torth haidd, a dau bysgodyn: ond beth, yw hynny rhwng cynifer?

6:10
Ar Iesu a ddywedodd, Perwch ir dynion eistedd i lawr. Ac yr oedd glaswellt lawer yn y fan honno. Felly y gwŷr a eisteddasant i lawr, ynghylch pum mill o nifer.

6:11
Ar Iesu a gymerth y torthau,.ac wedi iddo ddiolch, efe au disgyblion, ar disgyblion ir rhai oedd yn eistedd; felly hefyd or pysgod, cymaint ag a fynasant.

6:12
Ac wedi eu digoni hwynt, efe a ddywedodd wrth ei ddisgyblion, Cesglwch y briwfwyd gweddill, fel na choller dim.

6:13
Am hynny hwy au casglasant, ac a lanwasant ddeuddeg basgedaid or briwfwyd or pum torth haidd a weddillasai gan y rhai a fwytasent.

6:14
Yna y dynion, pan welsant yr arwydd a wnaethair Iesu, a ddywedasant, Hwn yn ddiau ywr proffwyd oedd ar ddyfod ir byd.

6:15
Yr Iesu gan hynny, pan wybu bod hwy ar fedr dyfod, ai gipio ef iw wneuthur yn frenin, a giliodd drachefn ir mynyddd, ei hunan yn unig.

6:16
A phan hwyrhaodd hi, ei ddisgyblion a aethant i waered at y mr.

6:17
Ac wedi iddynt ddringo i long, hwy a aethant dres y mr i Gapernaum. Ac yr oedd hi weithian yn dywyll, ar.Iesu ni ddaethai atynt hwy.

6:18
Ar mr, gan wynt mawr yn chwythu, a gododd.

6:19
Yna, wedi iddynt rwyfo ynghylch pump ar hugain neu ddeg ar hugain o ystadiau, hwy a welent yr Iesu yn rhodio ar y mr, ac yn nesu at y llong; ac a ofnasant.

6:20
Ond efe a ddywedodd wrthynt, Myfi yw; nac ofnwch.

6:21
Yna y derbyniasant ef yn chwannog ir llong: ac yn ebrwydd yr oedd y llong wrth y tir yr oeddynt yn myned iddo.

6:22
Trannoeth, pan welodd y dyrfa oedd yn sefyll y tu hwnt ir mr, nad oedd un llong arall yno ond yr un honno ir hon yr aethai ei ddisgyblion ef, ac nad aethair Iesu gydai ddisgyblion ir llong, ond myned oi ddisgyblion ymaith eu hunain;

6:23
(Eithr llongau eraill a ddaethent o Diberias yn gyfagos ir fan lle y bwytasent hwy fara, wedi ir Arglwydd roddi diolch:)

6:24
Pan welodd y dyrfa gan hynny nad oedd yr Iesu yno, nai ddisgyblion, hwythau a aethant i longau, ac a ddaethant i Gapernaum, dan geisio yr Iesu.

6:25
Ac wedi iddynt ei gael ef y tu hwnt ir mr, hwy a ddywedasant wrtho, Rabbi, pa bryd y daethost ti yma?

6:26
Yr Iesu a atebodd iddynt, ac a ddywedodd, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Yr ydych chwi yn fy ngheisio i, nid oherwydd i chwi weled y gwyrthiau, eithr oherwydd i chwi fwyta or torthau, ach digoni.

6:27
Llafuriwch nid am y bwyd a dderfydd, eithr am y bwyd a bery i fywyd tragwyddol, yr hwn a ddyry Mab y dyn i chwi: canys hwn a seliodd Duw Dad.

6:28
Yna y dywedasant wrtho, Pa beth a I wnawn ni, fel y gweithredom weithredoedd Duw?

6:29
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, Hyn yw gwaith Duw; credu ohonoch yn yr hwn a anfonodd efe.

6:30
Dywedasant gan hynny wrtho ef, Pa arwydd yr ydwyt ti yn ei wneuthur, fel y gwelom, ac y credom i ti? pa beth yr wyt ti yn ei weithredu?

6:31
Ein tadau ni a fwytasant y manna yn yr anialwch, fel y mae yn ysgrifenedig, Efe a roddodd iddynt fara or nef iw fwyta.

6:32
Yna yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Nid Moses a roddodd i chwir bara or nef: eithr fy Nhad sydd yn rhoddi i chwir gwir fara or nef.

6:33
Canys bara Duw ydywr hwn sydd yn dyfod i waered or nef, ac yn rhoddi bywyd ir byd.

6:34
Yna hwy a ddywedasant wrtho, Arglwydd, dyro i nir bara hwn yn wastadol.

6:35
Ar Iesu a ddywedodd wrthynt, Myfi yw barar bywyd. Yr hwn sydd yn dyfod ataf fi, ni newyna; ar hwn sydd yn credu ynof fi, ni sycheda un amser.

6:36
Eithr dywedais wrthych, i chwi fy ngweled, ac nad ydych yn credu.

6:37
Yr hyn oll y maer Tad yn ei roddi i mi, a ddaw ataf fi: ar hwn a ddal ataf fi, nis bwriaf ef allan ddim.

6:38
Canys myfi a ddisgynnais or nef, nid i wneuthur fy ewyllys fy hun, ond ewyllys hwn am hanfonodd.

6:39
A hyn yw ewyllys y Tad am hanfonodd i; or cwbl a roddes efe i mi, na chollwn ddim ohono, eithr bod i mi ei atgyfodi ef yn y dydd diwethaf.

6:40
A hyn yw ewyllys yr hwn am hanfonodd i; cael o bob un ar sydd yn gweled y Mab, ac yn credu ynddo ef, fywyd tragwyddol: a myfi ai hatgyfodaf ef yn y dydd diwethaf.

6:41
Yna yr Iddewon a rwgnachasant yn ei erbyn ef, oherwydd iddo ddywedyd, Myfi ywr bara a ddaeth i waered or nef.

6:42
A hwy a ddywedasant, Onid hwn yw Iesu mab Joseff, tad a mam yr hwn a adwaenom ni? pa fodd gan hynny y mae efe yn dywedyd, Or nef y disgynnais?

6:43
Yna yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, Na furmurwch wrth eich gilydd.

6:44
Ni ddichon neb ddyfod ataf fi, oddieithr ir Tad, yr hwn am hanfonodd, ei dynnu ef: a myfi ai hatgyfodaf ef y dydd diwethaf.

6:45
Y mae yn ysgrifenedig yn y proffwydi, A phawb a fyddant wedi eu dysgu gan Dduw. Pob un gan hynny a glywodd gan y Tad, ac a ddysgodd, sydd yn dyfod ataf fi.

6:46
Nid oherwydd gweled o neb y Tad, ond yr hwn sydd o Dduw; efe a welodd y Tad.

6:47
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Yr hwn sydd yn credu ynof fi, sydd ganddo fywyd tragwyddol.

6:48
Myfi yw barar bywyd.

6:49
Eich tadau chwi a fwytasant y manna yn yr anialwch, ac a fuont feirw.

6:50
Hwn ywr bara sydd yn dyfod i waered or nef, fel y bwytao dyn ohono, ac na byddo marw.

6:51
Myfi ywr bara bywiol, yr hwn a ddaeth i waered or nef. Os bwyty neb or bara hwn, efe a fydd byw yn dragywydd. Ar bara a roddaf fi, yw fy nghnawd i, yr hwn a roddaf fi dros fywyd y byd.

6:52
Yna yr Iddewon a ymrysonasant i gilydd, gan ddywedyd, Pa fodd y dichon hwn roddi i ni ei gnawd iw fwyta?

6:53
Yna yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Oni fwytewch gnawd Mab y dyn, ac onid yfwch ei waed ef, nid oes gennych fywyd ynoch.

6:54
Yr hwn sydd yn bwyta fy nghnawd i, ac yn yfed fy ngwaed i, sydd ganddo fywyd tragwyddol: ac myfi ai hatgyfodaf ef yn y dydd diwethaf.

6:55
Canys fy nghnawd i sydd fwyd yn wir, am gwaed i sydd ddiod yn wir.

6:56
Yr hwn sydd yn bwyta fy nghnawd i, ac yn yfed fy ngwaed i, sydd yn aros ynof fi, a minnau ynddo yntau.

6:57
Fel yr anfonodd y Tad byw fi, ac yr ydwyf fi yn byw trwyr Tad: felly yr hwn sydd yn fy mwyta i, yntau a fydd byw trwof fi.

6:58
Dymar bara a ddaeth i waered or nef: nid megis y bwytaodd eich tadau chwi y manna, ac y buont feirw. Y neb sydd yn bwytar bara hwn, a fydd byw yn dragywydd.

6:59
Y pethau hyn a ddywedodd efe yn y synagog, wrth athrawiaethu yng Nghapermaum.

6:60
Llawer gan hynny oi ddisgyblion, pan glywsant, a ddywedasant, Caled ywr ymadrodd hwn; pwy a ddichon wrando arno?

6:61
Pan wybur Iesu ynddo ei hun, fod ei ddisgyblion yn grwgnach am hyn, efe a ddywedodd wrthynt, A ydyw hyn yn eich rhwystro chwi?

6:62
Beth gan hynny os gwelwch Fab y dyn yn dyrchafu lle yr oedd efe or blaen?

6:63
Yr ysbryd ywr hyn sydd yn bywhau; y cnawd nid yw yn llesu dim: y geiriau yr ydwyf fi yn eu llefaru wrthych, ysbryd ydynt, a bywyd ydynt.

6:64
Ond y mae ohonoch chwi rai nid ydynt yn credu. Canys yr Iesu a wyddai or dechreuad, pwy oedd y rhai nid oedd yn credu, a phwy oedd yr hwn ai bradychai ef.

6:65
Ac efe a ddywedodd, Am hynny y dywedais wrthych, na ddichon neb ddyfod ataf fi, oni bydd wedi ei roddi iddo oddi wrth fy Nhad.

6:66
O hynny allan llawer oi ddisgyblion ef a aethant yn eu hl, ac ni rodiasant mwyach gydag ef.

6:67
Am hynny yr Iesu a ddywedodd wrth y deuddeg, A fynnwch chwithau hefyd, fynd ymaith?

6:68
Yna Simon Pedr ai hatebodd ef, O Arglwydd, at bwy yr awn ni? gennyt ti y mae geiriau bywyd tragwyddol.

6:69
Ac yr ydym ni yn credu ac yn gwybod mai tydi ywrCrist, Mab y Duw byw.

6:70
Iesu au hatebodd hwynt, Oni ddewisais i chwychwi y deuddeg, ac ohonoch y mae un yn ddiafol?

6:71
Eithr efe. a ddywedasai am Jwdas Iscariot, mab Simon: canys hwn oedd ar fedr ei fradychu ef, ac efe yn un or deuddeg.


PENNOD 7
7:1
Ar Iesu a rodiodd ar l y pethau hyn yng Ngalilea: canys nid oedd efe yn chwennych rhodio yn Jwdea, oblegid bod yr Iddewon yn ceisio ei ladd ef.

7:2
A gŵyl yr Iddewon, sef gŵyl y pebyll, oedd yn agos.

7:3
Am hynny ei frodyr ef a ddywedasant wrtho, Cerdda ymaith oddi yma, a dos i Jwdea; fel y gwelo dy ddisgyblion dy weithredoedd di y rhai yr ydwyt yn eu gwneuthur.

7:4
Canys nid oes neb yn gwneuthur dim yn ddirgel, ac yntau yn ceisio bod yn gyhoedd: od wyt ti yn gwneuthur y pethau hyn, amlyga dy hun ir byd.

7:5
Canys nid oedd ei frodyr yn credu ynddo.

7:6
Yna yr Iesu a ddywedodd wrthynt hwy, Ni ddaeth fy amser i eto: ond eich amser chwi sydd yn wastad yn barod.

7:7
Ni ddichon y byd eich casu chwi; ond y mae yn ei gasu, oherwydd fy mod i yn tystiolaethu amdano, fod ei weithredoedd ef yn ddrwg.

7:8
Ewch chwi i fyny ir ŵyl hon: nid wyf fi eto yn myned i fyny ir ŵyl hon, oblegid ni: chyflawnwyd fy amser i eto.

7:9
Gwedi iddo ddywedyd y pethau hyn wrthynt, efe a arhosodd yng Ngalilea

7:10
Ac wedi myned oi frodyr ef i fyny, yna yntau hefyd, a aeth i fyny ir ŵyl; nid yn amlwg, ond megis yn ddirgel.

7:11
Yna yr Iddewon ai ceisiasant ef yn yr ŵyl, ac a ddywedasant, Pa le y mae efe?

7:12
A murmur mawr oedd amdano ef ymysg y bobl. Canys rhai a ddywedent, Gŵr da yw: ac eraill a ddywedent, Nage; eithr twyllor bobl y mae.

7:13
Er hynny ni lefarodd neb yn eglur amdano ef, rhag ofn yr Iddewon.

7:14
Ac yr awron ynghylch canol yr ŵyl, yr Iesu a aeth i fyny ir deml, ac a athrawiaethodd.

7:15
Ar Iddewon a ryfeddasant,. gan ddywedyd, Pa fodd y medr hwn ddysgeidiaeth, ac yntau heb ddysgu?

7:16
Yr Iesu a atebodd iddynt, ac a ddywedodd, Fy nysgeidiaeth nid eiddof fi yw, eithr eiddor hwn am hanfonodd i.

7:17
Os ewyllysia neb wneuthur ei ewyllys ef, efe a gaiff wybod am y ddysgeidiaeth, pa un ai o Dduw y mae hi, ai myfi ohonof fy hun sydd yn llefaru.

7:18
Y maer hwn sydd yn llefaru ohonoi hun, yn ceisioi ogoniant ei hun: ond yr hwn sydd yn ceisio gogoniant yr hwn ai hanfonodd, hwnnw sydd eirwir, ac anghyfiawnder nid oes ynddo ef.

7:19
Oni roddes Moses i chwi y gyfraith, ac nid oes neb ohonoch yn gwneuthur y gyfraith? Paham yr ydych yn ceisio fy lladd i?

7:20
Y bobl a atebodd ac a ddywedodd, Y mae gennyt ti gythraul: pwy sydd yn ceisio dy ladd di?

7:21
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, Un weithred a wneuthum, ac yr ydych oll yn rhyfeddu.

7:22
Am hynny y rhoddes Moses i chwi yr enwaediad; (nid oherwydd ei fod o Moses, eithr or tadau;) ac yr ydych yn enwaedu ar ddyn ar y Saboth.

7:23
Os yw dyn yn derbyn enwaediad ar y Saboth, heb dorri cyfraith Moses; a ydych yn llidiog wrthyf fi, am i mi wneuthur dyn yn holliach ar y Saboth?

7:24
Na fernwch wrth y golwg, eithr bernwch farn gyfiawn.

7:25
Yna y dywedodd rhai or Hierosolymitaniaid, Onid hwn ywr un y maent hwy yn ceisioi ladd?

7:26
Ac wele, y mae yn llefaru ar gyhoedd, ac nid ydynt yn dywedyd dim wrtho ef: a wybur penaethiaid mewn gwirionedd mai hwn yw Crist yn wir?

7:27
Eithr nyni a adwaenom hwn o ba le y mae: eithr pan ddl Crist, nis gŵyr neb o ba le y mae.

7:28
Am hynny yr Iesu, wrth athrawiaethu yn y deml, a lefodd ac a ddywedodd, Chwi am hadwaenoch i, ac a wyddoch o ba le yr ydwyf fi: ac ni ddeuthum i ohonof fy hun, eithr y mae yn gywir yr hwn am hanfonodd i, yr hwn nid adwaenoch chwi.

7:29
Ond myfi ai hadwaen: oblegid ohono ef yr ydwyf fi, ac efe am hanfonodd i .

7:30
Am hynny hwy a geisiasant ei ddal ef: ond ni osododd neb law arno, am na ddaethai ei awr ef eto.

7:31
A llawer or bobl a gredasant ynddo, ac a ddywedasant, Pan ddelo Crist, a wna efe fwy o arwyddion nar rhai hyn a wnaeth hwn?

7:32
Y Phariseaid a glywsant fod y bobl yn murmur y pethau hyn amdano ef; ar Phariseaid ar archoffeiriaid a anfonasant swyddogion iw ddal ef.

7:33
Am hynny y dywedodd yr Iesu wrthynt hwy, Yr ydwyf fi ychydig amser eto gyda chwi, ac yr wyf yn myned at yr hwn am hanfonodd.

7:34
Chwi am ceisiwch, ac nim cewch: a lle yr ydwyf fi, ni ellwch chwi ddyfod.

7:35
Yna y dywedodd yr Iddewon yn eu mysg eu hunain, I ba le y mae hwn ar fedr myned, fel na chaffom ni ef? ai at y rhai sydd ar wasgar ymhlith y Groegiaid y mae efe ar fedr myned, a dysgur Groegiaid?

7:36
Pa ymadrodd yw hwn a ddywedodd efe, Chwi am ceisiwch, ac nim cewch: a lle yr ydwyf fi, ni ellwch chwi ddyfod?

7:37
Ac ar y dydd diwethaf, y dydd mawr or ŵyl, y safodd yr Iesu, ac a lefodd, gan ddywedyd, Od oes ar neb syched, deued ataf fi, ac yfed.

7:38
Yr hwn sydd yn credu ynof fi, megis y dywedodd yr ysgrythur, afonydd o ddwfr bywiol a ddylifant oi groth ef.

7:39
(A hyn a dywedodd efe am yr Ysbryd, yr hwn a gir rhai a gredent ynddo ef ei dderbyn: canys eto nid oedd yr Ysbryd Gln wedi ei roddi, oherwydd na ogoneddasid yr Iesu eto.)

7:40
Am hynny llawer or bobl, wedi clywed yr ymadrodd hwn, a ddywedasant, Yn wir hwn ywr Proffwyd.

7:41
Eraill a ddywedasant, Hwn yw Crist. Eraill a ddywedasant, Ai o Galilea y daw Crist?

7:42
Oni ddywedodd yr ysgrythur, Mai o had Dafydd, ac o Fethlehem, y dref lle y bu Dafydd, y mae Crist yn dyfod?

7:43
Felly yr aeth ymrafael ymysg y bobl oi blegid ef.

7:44
A rhai ohonynt a fynasent ei ddal ef; ond ni osododd neb ddwylo arno.

7:45
Yna y daeth y swyddogion at yr archoffeiriaid ar Phariseaid; a hwy a ddywedasant wrthynt hwy, Paham na ddysgasoch chwi ef?

7:46
Ar swyddogion a atebasant, Ni lefarodd dyn erioed fel y dyn hwn.

7:47
Yna y Phariseaid a atebasant iddynt, A hudwyd chwithau hefyd?

7:48
A gredodd neb or penaethiaid ynddo ef, neu or Phariseaid?

7:49
Eithr y bobl hyn, y rhai ni wyddant y gyfraith, melltigedig ydynt.

7:50
Nicodemus (yr hwn a ddaethai at yr Iesu o hyd nos, ac oedd un ohonynt) a ddywedodd wrthynt,

7:51
A ydyw ein cyfraith ni yn barnu dyn, oddieithr clywed ganddo ef yn gyntaf, a gwybod beth a wnaeth ef?

7:52
Hwythau a atebasant ac a ddywedasant wrtho, A ydwyt tithau o Galilea? Chwilia a gwl, na chododd proffwyd o Galilea.

7:53
A phob un a aeth iw dŷ ei hun;


PENNOD 8
8:1
Ar Iesu a aeth i fynydd yr Olewydd:

8:2
Ac a ddaeth drachefn y y bore ir deml, ar holl bobl a ddaeth ato ef: yntau a eisteddodd, ac au dysgodd hwynt.

8:3
Ar ysgrifenyddion ar Phariseaid a ddygasant ato ef wraig, yr hon a ddaliesid mewn godineb; ac wedi ei gosod hi yn y canol.

8:4
Hwy a ddywedasant wrtho, Athro, y wraig hon a ddaliwyd ar y weithred yn godinebu.

8:5
A Moses yn y gyfraith a orchmynnodd i ni labyddior cyfryw: beth gan hynny yr wyt ti yn ei ddywedyd?

8:6
A hyn a ddywedasant hwy, gan ei demtio ef, fel y gallent ei gyhuddo ef. Eithr yr Iesu, wedi ymgrymu tuar llawr, a ysgrifennodd i fys ar y ddaear, heb gymryd arno eu clywed.

8:7
Ond fel yr oeddynt hwy yn parhau yn gofyn iddo, efe a ymunionodd, ac a ddywedodd wrthynt, Yr hwn sydd ddibechod ohonoch, tafled yn gyntaf garreg ati hi.

8:8
Ac wedi iddo eilwaith ymgrymu tuar llawr, efe a ysgrifennodd ar y ddaear.

8:9
Hwythau, pan glywsant hyn, wedi hefyd en hargyhoeddi gan en cydwybod, a aethant allan o un i un, gan ddechrau or hynaf hyd yr olaf: a gadawyd yr Iesu yn unig, ar wraig yn sefyll yn y canol.

8:10
Ar Iesu wedi ymunioni, ac he weled neb ond y wraig, a ddywedod wrthi, Ha wraig, pa le y mae dy gyhuddwyr di? oni chondemniodd neb di?

8:11
Hithau a ddywedodd, Naddo neb, Arglwydd. A dywedodd yr Iesu wrthi, Nid wyf finnau yn dy gondemnio di: dos, ac na phecha mwyach.

8:12
Yna y llefarodd yr Iesu wrthynt drachefn, gan ddywedyd, Goleunir byd ydwyf fi: yr hwn am dilyno i, ni rodia mewn tywyllwch, eithr efe a gaiff oleunir bywyd.

8:13
Am hynny y Phariseaid a ddywedasant wrtho, Tydi sydd yn tystiolaethu amdanat dy hun; nid yw dysystiolaeth di wir.

8:14
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrthynt hwy, Er fy mod i yn tystiolaethu amdanaf fy hun, y mae fy nhystiolaeth i yn wir: Oblegid mi a wn o ba le y deuthum, ac i ba le yr ydwyf yn myned; chwithau nis gwyddoch o ba le yr wyf fi yn dyfod, nac i ba le yr wyf fi yn myned.

8:15
Chwychwi sydd yn barnu yn l y cnawd; nid ydwyf fi yn barnu neb.

8:16
Ac eto os wyf fi yn barnu, y mae fy marn i yn gywir: oblegid nid wyf fi yn unig, ond myfi ar Tad yr hwn am hanfonodd i.

8:17
Y mae hefyd yn ysgrifenedig yn eich cyfraith chwi, Mai gwir yw tystiolaeth dau ddyn.

8:18
Myfi ywr hwn sydd yn tystiolaethu amdanaf fy hun; ac y maer Tad, yr hwn am hanfonodd i, yn tystiolaethu amdanaf fi.

8:19
Yna y dywedasant wrtho, Pa le y mae dy Dad di? Yr Iesu a atebodd, Nid adwaenoch na myfi, nam Tad: ped adnabuasech fi, chwi a adnabuasech fy Nhad i hefyd.

8:20
Y geiriau hyn a lefarodd yr Iesu yn y trysordy, wrth athrawiaethu yn y deml: ac ni ddaliodd neb ef, am na ddaethai ei awr ef eto.

8:21
Yna y dywedodd yr Iesu wrthynt hwy drachefn, yr wyf fi yn myned ymaith, a chwi am ceisiwch i, ac a fyddwch feirw yn eich pechod: lle yr wyf fi yn myned, ni ellwch chwi ddyfod.

8:22
Am hynny y dywedodd yr Iddewon, A ladd efe ei hun? gan ei fod yn dywedyd, Lle yr wyf fi yn myned, ni ellwch chwi ddyfod.

8:23
Ac efe a ddywedodd wrthynt hwy, Chwychwi sydd oddi isod; minnau sydd oddi uchod: chwychwi sydd or byd hwn; minnau nid wyf or byd hwn.

8:24
Am hynny y dywedais wrthych, y byddwch chwi feirw yn eich pechodau: oblegid oni chredwch chwi mai myfi yw efe, chwi a fyddwch feirw yn eich pechodau.

8:25
Yna y dywedasant wrtho, Pwy wyt ti? Ar Iesu a ddywedodd wrthynt, yr hyn yr wyf yn ei ddywedyd hefyd wrthych or dechreuad.

8:26
Y mae gennyf fi lawer o bethau iw dywedyd ac iw barnu amdanoch chwi: eithr cywir ywr hwn am hanfonodd i; ar pethau a glywais i ganddo, y rhai hynny yr ydwyf fi yn eu dywedyd ir byd.

8:27
Ni wyddent hwy mai am y Tad yr oedd efe yn dywedyd wrthynt hwy.

8:28
Am hynny y dywedodd yr Iesu wrthynt, Pan ddyrchafoch chwi Fab y dyn, yna y cewch wybod mai myfi yw efe, ac nad wyf fi yn gwneuthur dim ohonof fy hun; ond megis y dysgodd, fy Nhad fi, yr wyf yn llefaru y pethau hyn.

8:29
Ar hwn im hanfonodd i sydd gyda myfi: ni adawodd y Tad fi yn unig; oblegid yr wyf fi yn gwneuthur bob amser y pethau sydd fodlon ganddo ef.

8:30
Fel yr oedd efe yn llefarur pethau hyn, llawer a gredasant ynddo ef.

8:31
Yna y dywedodd yr Iesu wrth yr Iddewon a gredasant ynddo, Os arhoswch chwi yn.fy ngair i, disgyblion i mi ydych yn wir;

8:32
A chwi a gewch wybod y gwirionedd, ar gwirionedd ach rhyddha chwi.

8:33
Hwythau a atebasant iddo, Had Abraham ydym ni, ac ni wasanaethasom ni neb erioed: pa fodd yr wyt ti yn dywedyd, Chwi a wneir yn rhyddion?

8:34
Yr Iesu a atebodd iddynt, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Pwy bynnag sydd yn gwneuthur pechod, y mae efe yn was i bechod.

8:35
Ac nid ywr gwas yn aros yn tŷ byth: y Mab sydd yn aros byth.

8:36
Os y Mab gan hynny ach rhyddha chwi, rhyddion fyddwch yn wir.

8:37
Mi a wn mai had Abraham ydych chwi: ond yr ydych chwi yn ceisio fy lladd i, am nad yw fy ngair i yn genni ynoch chwi.

8:38
Yr wyf fi yn llefaru yr hyn a welais gydam Tad i: a chwithau sydd yn gwneuthur yr hyn a welsoch gydach tad chwithau.

8:39
Hwythau a atebasant ac a ddywedasant wrtho, Ein tad ni yw Abraham. Yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Pe plant Abraham fyddech, gweithredoedd Abraham a wnaech.

8:40
Eithr yn awr yr ydych chwi yn ceisio fy lladd i, dyn a ddywedodd i chwi y gwirionedd, yr hwn, a glywais i gan Dduw: hyn ni wnaeth Abraham.

8:41
Yr ydych chwi yn gwneuthur gweithredoedd eich tad chwi. Am hynny y dywedasant wrtho, Nid trwy buteindra y cenhedlwyd ni: un Tad sydd gennym ni, sef Duw.

8:42
Yna y dywedodd yr Iesu wrthynt hwy, Pe Duw fyddai eich Tad, chwi am carech i: canys oddi wrth Dduw y deilliais, ac y deuthum i; oblegid nid ohonof fy hun y deuthum i, ond efe am hanfonodd i.

8:43
Paham nad ydych yn deall fy lleferydd i? am na ellwch wrando fy ymadrodd i.

8:44
Och tad diafol yr ydych chwi, a thrachwantau eich tad a fynnwch chwi eu gwneuthur. Lleiddiad dyn oedd efe or dechreuad; ac ni safodd yn y gwirionedd, oblegid nid oes gwirionedd ynddo ef. Pan yw yn dywedyd celwydd, or eiddo ei hun y mae yn dywedyd: canys y mae yn gelwyddog, ac yn dad iddo.

8:45
Ac am fy mod i yn dywedyd y gwirionedd, nid ydych yn credu i mi.

8:46
Pwy ohonoch am hargyhoedda i o bechod? Ac od wyf fi yn dywedyd y gwir, paham nad ydych yn credu i mi?

8:47
Y maer hwn sydd o Dduw, yn gwrando geiriau Duw: am hynny nid ydych chwi yn eu gwrando, am nad ydych o Dduw.

8:48
Yna yr atebodd yr Iddewon, ac y dywedasant wrtho ef, Onid da yr ydym ni yn dywedyd, mai Samaritan wyt ti, a bod gennyt gythraul?

8:49
Yr Iesu a atebodd, Nid oes gennyf gythraul; ond yr wyf fi yn anrhydeddu fy Nhad, ac yr ydych chwithau yn fy nianrhydeddu innau.

8:50
Ac nid wyf fi yn ceisio fy ngogoniant fy hun: y mae ai cais, ac a farn.

8:51
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Os ceidw neb fy ymadrodd i, ni wl efe farwolaeth yn dragywydd.

8:52
Yna y dywedodd yr Iddewon wrtho, yr awron y gwyddom fod gennyt gythraul. Bu Abraham farw, ar proffwydi; ac meddi di, Os ceidw neb fy ymadrodd i, nid archwaetha efe farwolaeth yn dragywydd.

8:53
Ai mwy wyt ti nag Abraham ein tad ni, yr hwn a fu farw? ar proffwydi a fuant feirw: pwy yr wyt ti yn dy wneuthur dy hun?

8:54
Yr Iesu a atebodd, Os wyf fi yn fy ngogoneddu fy hun, fy ngogoniant i nid yw ddim: fy Nhad ywr hwn sydd yn fy ngogoneddu i, yr hwn yr ydych chwi yn dywedyd, mai eich Duw chwi yw.

8:55
Ond nid adnabuoch chwi ef: eithr myfi ai hadwaen ef. Ac os dywedaf nad adwaen ef, myfi a fyddaf debyg i chwi, yn gelwyddog: ond mi ai hadwaen ef, ac yr wyf yn cadw ei ymadrodd ef.

8:56
Gorfoledd oedd gan eich tad Abraham weled fy nydd i: ac efe ai gwelodd hefyd, ac a lawenychodd.

8:57
Yna y dywedodd yr Iddewon wrtho, Nid wyt ddengmlwydd a deugain eto, ac a welaist ti Abraham?

8:58
Yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Cyn bod Abraham, yr wyf fi.

8:59
Yna hwy a godasant gerrig iw taflu ato ef. Ar Iesu a ymguddiodd, ac a aeth allan or deml, gan fyned trwy eu canol hwynt: ac felly yr aeth efe heibio.


PENNOD 9
9:1
Ac wrth fyned heibio, efe a ganfu ddyn dall oi enedigaeth.

9:2
Ai ddisgyblion a ofynasant iddo, gan ddywedyd, Rabbi, pwy a bechodd, ai hwn, ai ei rieni, fel y genid ef yn ddall?

9:3
Yr Iesu a atebodd, Nid hwn a bechodd, nai rieni chwaith: eithr fel yr amlygid gweithredoed Duw ynddo ef.

9:4
Rhaid i mi weithio gwaith yr hwn am hanfonodd, tra ydyw hi yn ddydd: y maer nos yn dyfod, pan na ddichon neb weithio.

9:5
Tra ydwyf yn y byd, goleunir byd ydwyf.

9:6
Wedi iddo ef ddywedyd hyn, efe a boerodd ar lawr, ac a wnaeth glai or poeryn, ac a irodd y clai ar lygaid y dall;

9:7
Ac a ddywedodd wrtho, Dos, ac ymolch yn llyn Siloam, (yr hwn a gyfieithir, Anfonedig). Am hynny efe a aeth ymaith, ac a ymolchodd, ac a ddaeth yn gweled.

9:8
Y cymdogion gan hynny, ar rhai ai gwelsent ef or blaen, mai dall oedd efe, a ddywedasant, Onid hwn ywr un oedd yn eistedd ac yn cardota?

9:9
Rhai, a ddywedasant, Hwn yw efe: ac eraill, Y mae efe yn debyg iddo. Yntau a ddywedodd, Myfi yw efe.

9:10
Am hynny y dywedasant wrtho, Pa fodd yr agorwyd dy lygaid di?

9:11
Yntau a atebodd ac a ddywedodd, Dyn a elwir Iesu, a wnaeth glai, ac a irodd fy llygaid i; ac a ddywedodd wrthyf, Dos i lyn Siloam, ac ymolch.
Ac wedi i mi fyned ac ymolchi, mi a gefais fy ngolwg.

9:12
Yna y dywedasant wrtho, Pa le y mae efe? Yntau a ddywedodd, Ni wn i.

9:13
Hwythau ai dygasant ef, at y Phariseaid, yr hwn gynt a fuasai yn ddall.

9:14
Ar Saboth oedd hi pan wnaeth yr Iesu y clai, a phan agorodd efe ei lygaid ef.

9:15
Am hynny y Phariseaid hefyd a ofynasant iddo drachefn, pa fodd y cawsai efe ei olwg.
Yntau a ddywedodd wrthynt, Clai a osododd efe ar fy llygaid i, a mi a ymolchais, ac yr ydwyf yn gweled.

9:16
Yna rhai or Phariseaid a ddywedasant, Nid ywr dyn hwn o Dduw, gan nad yw efe yn cadwr Saboth. Eraill a ddywedasant, Pa fodd y gall dyn pechadurus wneuthur y cyfryw arwyddion? Ac yr oedd ymrafael yn eu plith.

9:17
Hwy a ddywedasant drachefn wrth y dall, Beth yr wyt ti yn ei ddywedyd amdano ef, am agoryd ohono dy lygaid di? Yntau a ddywedodd, Mai proffwyd yw efe.

9:18
Am hynny ni chredair Iddewon amdano ef, mai. dall fuasai, a chael ohono ef ei olwg, nes galw ohonynt ei rieni ef, yr hwn a gawsai ei olwg.

9:19
A hwy a ofynasant iddynt, gan ddywedyd, Ai hwn yw eich mab chwi, yr hwn yr ydych chwi yn dywedyd ei eni yn ddall? pa fodd gan hynny y mae efe yn gweled yn awr?


9:20
Ei rieni ef a atebasant iddynt hwy, ac a ddywedasmt, Nyni a wyddom mai hwn yw ein mab ni, ac mai yn ddall y ganwyd ef:


9:21
Ond pa fodd y mae efe yn gweled yr awron, nis gwyddom ni; neu pwy a agorodd ei lygaid ef, nis gwyddom ni: y mae efe mewn oedran; gofynnwch iddo ef: efe a ddywed amdanoi hun.

9:22
Hyn a ddywedodd ei rieni ef, am eu bod yn ofnir Iddewon: oblegid yr Iddewon a gydordeiniasent eisoes, os cyfaddefai neb ef yn Grist, y bwrid ef allan or synagog.

9:23
Am hynny y dywedodd ei rieni ef, Y mae efe mewn oedran; gofynnwch iddo ef.

9:24
Am hynny hwy a alwasant eilwaith y dyn a fuasai yn ddall, ac a ddywedasant wrtho, Dyror gogoniant i Dduw: nyni a wyddom mai pechadur ywr dyn hwn

9:25
Yna yntau a atebodd ac a ddywedodd.
Ai pechadur yw, nis gwn i: un peth a wn i, lle yr oeddwn i yn ddall, yt wyf fi yn awr yn gweled.

9:26
Hwythau a ddywedasant wrtho drachefn, Beth a wnaeth efe i ti? pa fodd yr agorodd efe dy lygaid di?

9:27
Yntau a atebodd iddynt, Mi a ddywedais i chwi eisoes, ac ni wrandawsoch: paham yr ydych yn ewyllysio clywed drachefn? a ydych chwithau yn ewyllysio bod yn ddisgyblion iddo ef?

9:28
Hwythau ai difenwasant ef, ac a ddywedasant, Tydi sydd ddisgybl iddo ef; eithr disgyblion Moses ydym ni.

9:29
Nyni a wyddom lefaru o Dduw wrth Moses: eithr hwn, nis gwyddom ni o ba le y mae efe.

9:30
Y dyn a atebodd ac a ddywedodd wrthynt, Yn hyn yn ddiau y mae yn rhyfedd, na wyddoch chwi o ba le y mae efe, ac efe a agorodd fy llygaid i.

9:31
Ac ni a wyddom nad yw Duw yn gwrando pechaduriaid: ond os yw neb yn addolwr Duw, ac yn gwneuthur ei ewyllys ef, hwnnw y mae yn ei wrando.

9:32
Ni chlybuwyd erioed agoryd o neb lygaid un a anesid yn ddall.

9:33
Oni bai fod hwn o Dduw, ni allai efe wneuthur dim.

9:34
Hwy a atebasant ac a ddywedasant wrtho, Mewn pechodau y ganwyd ti oll; ac a wyt ti yn ein dysgu ni? A hwy ai bwriasant ef allan.

9:35
Clybu yr Iesu ddarfod iddynt ei fwrw ef allan: a phan ei cafodd, efe a ddywedodd wrtho, A wyt ti yn credu ym Mab Duw?

9:36
Yntau a atebodd ac a ddywedodd, Pwy yw efe, O Arglwydd, fel y credwyf ynddo?

9:37
Ar Iesu a ddywedodd wrtho, Ti ai gwelaist ef; ar hwn sydd yn ymddiddan thi, hwnnw ydyw efe.

9:38
Yntau a ddywedodd, Yr wyf fi yn credu, O Arglwydd. Ac efe ai haddolodd ef.


9:39
Ar Iesu a ddywedodd, I farn y deuthum ir byd hwn, fel y gwelair rhai nid ydynt yn gweled, ac yr elair rhai sydd yn gweled yn ddeillion.

9:40
A rhai or Pharaseaid a oedd gydag ef, a glywsant y pethau hyn, ac a ddywedasant wrtho, Ydym ninnau hefyd yn ddeillion?

9:41
Yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Pe deillion fyddech, ni byddai arnoch bechod: eithr yn awr meddwch chwi, Yr ydym yn gweled; am hynny y mae eich pechod yn aros.


PENNOD 10
10:1
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Yr hwn nid yw yn myned i mewn drwyr drws i gorlan y defaid, eithr sydd yn dringo ffordd arall, lleidwr ac ysbeiliwr yw.

10:2
Ond yr hwn sydd yn myned i mewn drwyr drws, bugail y defaid ydyw.

10:3
I hwn y maer drysor yn agoryd, ac y maer defaid. yn gwrando ar ei llais ef: ac y mae efe yn galw ei ddefaid ei hun erbyn eu henw, ac yn eu harwain. hwy allan.

10:4
Ac wedi iddo yrru allan ei ddefaid ei hun, y mae efe yn myned ou blaen hwy: ar defaid sydd yn ei ganlyn ef, oblegid y maent yn adnabod ei lais ef.

10:5
Ond y dieithr nis canlynant, eithr ffoant oddi wrtho: oblegid nad adwaenant lais dieithriaid.

10:6
Y ddameg hon a ddywedodd yr Iesu wrthynt: ond hwy ni wybuant pa bethau ydoedd y rhai yr oedd efe yn eu llefaru wrthynt.

10:7
Am hynny yr Iesu a ddywedodd wrthynt drachefn, Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Myfi yw drws y defaid.

10:8
Cynifer oll ag a ddaethant om blaen i, lladron ac ysbeilwyr ŷnt: eithr ni wrandawodd y defaid arnynt.

10:9
Myfi ywr drwsi: os neb i mewn trwof fi, efe a fydd cadwedig; ac efe a i mewn ac allan, ac a gaiff borfa.

10:10
Nid yw lleidr yn dyfod ond i ladrata, ac i ladd, ac i ddistrywio: myfi a ddeuthum fel y caent fywyd, ac y caent ef yn helaethach.

10:11
Myfi ywr bugail da. Y bugail da sydd yn rhoddi ei einioes dros y defaid.

10:12
Eithr y gwas cyflog, ar hwn nid yw fugail, yr hwn nid eiddo y defaid, sydd yn gweled y blaidd yn dyfod, ac yn gadael y defaid, ac yn ffoi: ar blaidd sydd yn eu hysglyfio hwy, ac yn tarfur defaid.

10:13
Y maer gwas cyflog yn ffoi, oblegid. mai gwas cyflog yw, ac nid oes ofal arno am y defaid.

10:14
Myfi ywr bugail da; ac a adwaen yr eiddof fi, ac am hadwaenir gan yr eiddof fi.

10:15
Fel yr edwyn y Tad fyfi, felly yr adwaen innaur Tad: ac yr ydwyf yn rhoddi fy einioes dros y defaid.

10:16
A defaid eraill sydd gennyf, y rhai nid ŷnt or gorlan hon: y rhai hynny hefyd sydd raid i mi eu cyrchu, am llais i a wrandawant; a bydd un gorlan, ac un bugail.

10:17
Am hyn y maer Tad yn fy ngharu i, am fy mod i yn dodi fy einioes, fel y cymerwyf hi drachefn.

10:18
Nid oes neb yn ei dwyn oddi arnaf fi: ond myfi sydd yn ei dodi hi i lawr ohonof fy hun. Y mae gennyf feddiant iw dodi hi i lawr, ac y mae gennyf feddiant iw chymryd hi drachefn. Y gorchymyn hwn a dderbyniais i gan fy Nhad.

10:19
Yna y bu drachefn ymrafael ymysg yr Iddewon, am yr ymadroddion hyn.

10:20
A llawer ohonynt a ddywedasant, Y mae cythraul ganddo, ac y mae efe yn ynfydu: paham y gwrandewch chwi arno ef?

10:21
Eraill a ddywedasant, Nid ywr rhai hyn eiriau un chythraul ynddo. A all cythraul agoryd llygaid y deillion?

10:22
Ac yr oedd y gysegr-ŵyl yn Jerwsalem, ar gaeaf oedd hi.

10:23
Ac yr oedd yr Iesu yn rhodio yn y deml, ym mhorth Solomon.

10:24
Am hynny y daeth yr Iddewon yn ei gylch ef, ac a ddywedasant wrtho, Pa hyd yr wyt yn peri i ni amau? os tydi ywr Crist, dywed i ni yn eglur.

10:25
Yr Iesu a atebodd iddynt, Mi a ddywedais i chwi, ac nid ydych yn credu. Y gweithredoedd yr wyf fi yn eu gwneuthur yn enw fy Nhad, y mae y rhai hynny yn tystiolaethu amdanaf fi.

10:26
Ond chwi nid ydych yn credu: canys nid ydych chwi om defaid i, fel y dywedais i chwi.

10:27
Y mae fy nefaid i yn gwrando fy llais i; a mi au hadwaen hwynt, a hwy am canlynant i:

10:28
A minnau ydwyf yn rhoddi iddynt fywyd tragwyddol; ac ni chyfrgollant byth, ac ni ddwg neb hwynt allan om llaw i.

10:29
Fy Nhad i, yr hwn au rhoddes i mi, sydd fwy na phawb: ac nis gall neb eu dwyn hwynt allan o law fy Nhad i.

10:30
Myfi ar Tad un ydym.

10:31
Am hynny y cododd yr Iddewon gerrig drachefn iw labyddio ef.

10:32
Yr Iesu a atebodd iddynt, llawer o weithredoedd da a ddangosais i chwi oddi wrth fy Nhad: am ba un or gweithredoedd hynny yr ydych yn fy llabyddio i?

10:33
Yr Iddewon a atebasant iddo, gan ddywedyd, Nid am weithred dda yr ydym yn dy labyddio, ond am gabledd, ac am dy fod di, a thithau yn ddyn, yn dy wneuthur dy hun yn Dduw.

10:34
Yr Iesu a atebodd iddynt, Onid yw yn ysgrifenedig yn eich cyfraith chwi, Mi a ddywedais, Duwiau ydych?

10:35
Os galwodd efe hwy yn dduwiau, at y rhai y daeth gair Duw, (ar ysgrythur nis gellir ei thorri;)

10:36
A ddywedwch chwi am yr hwn a saacteiddiodd y Tad, ac ai hanfonodd ir byd, yr wyt ti yn cablu; am i mi ddywedyd, Mab Duw ydwyf?

10:37
Onid wyf fi yn gwneuthur gweithredoedd fy Nhad, na chredwch i mi:

10:38
Ond os ydwyf yn eu gwneuthur, er nad ydych yn credu i mi, credwch y gweithredoedd; fel y gwybyddoch ac y credoch, fod y Tad ynof fi, a minnau ynddo yntau.

10:39
Am hynny y ceisiasant drachefn ei ddal ef: ac efe a ddihangodd allan ou dwylo hwynt.

10:40
Ac efe a aeth ymaith drachefn dros yr Iorddonen, ir man lle y buasai Ioan ar y cyntaf yn bedyddio; ac a arhosodd yno.

10:41
A llawer a ddaethant ato ef, ac a ddywedasant, Ioan yn wir ni wnaeth un arwydd: ond yr hofl bethau ar a ddywedodd Ioan am hwn, oedd wir.

10:42
A llawer yno a gredasant ynddo.


PENNOD 11
11:1
Ac yr oedd un yn glaf, Lasarus o Fethania, o dref Mair ai chwaer Martha.

11:2
(A Mair ydoedd yr hon a eneiniodd yr Arglwydd ag ennaint, ac a sychodd ei draed ef i gwallt, yr hon yr oedd ei brawd Lasarus yn glaf.)

11:3
Am hynny y chwiorydd a ddanfonasant ato ef, gan ddywedyd, Arglwydd, wele, y maer hwn sydd hoff gennyt ti, yn glaf.

11:4
Ar Iesu pan glybu, a ddywedodd, Nid ywr clefyd hwn i farwolaeth, ond er gogoniant Duw, fel y gogonedder Mab Duw trwy hynny.

11:5
A hoff oedd gan yr Iesu Martha, ai chwaer, a Lasarus.

11:6
Pan glybu efe gan hynny ei fod ef yn glaf, efe a arhosodd yn y lle yr oedd, ddau ddiwrnod.

11:7
Yna wedi hynny efe a ddywedodd wrth y disgyblion, Awn i Jwdea drachefn.

11:8
Y disgyblion a ddywedant wrtho, Rabbi, yr oedd yr Iddewon yn awr yn ceisio dy labyddio di; ac a wyt ti yn myned yno drachefn?

11:9
Yr Iesu a atebodd, Onid oes deuddeg awr or dydd? os rhodia neb y dydd, ni thramgwydda, am ei fod yn gweled goleunir byd hwn:

11:10
Ond os rhodia neb y nos, efe a dramgwydda, am nad oes goleuni ynddo.

11:11
Hyn a lefarodd efe: ac wedi hynny, efe a ddywedodd wrthynt, y mae ein cyfaill Lasarus yn huno; ond yr wyf fin myned iw ddihuno ef.

11:12
Yna ei ddisgyblion a ddywedasant wrtho, Arglwydd, os huno y mae, efe a fydd iach.

11:13
Ond yr Iesu a ddywedasai am ei farwolaeth ef: eithr hwy a dybiasant mai am hun cwsg yr oedd efe yn dywedyd.

11:14
Yna y dywedodd yr Iesu wrthynt yn eglur, Bu farw Lasarus.

11:15
Ac y maen llawen gennyf nad oeddwn i yno, er eich mwyn chwi, fel y credoch; ond awn ato ef.

11:16
Yna y dywedodd Thomas, yr hwn a elwir Didymus, wrth ei gyd-ddisgyblion, Awn ninnau hefyd, fel y byddom feirw gydag ef.

11:17
Yna yr Iesu wedi dyfod, ai cafodd ef wedi bod weithian bedwar diwrnod yn y bedd.

11:18
A Bethania oedd yn agos i Jerwsalem, ynghylch pymtheg ystad oddi wrthi:

11:19
A llawer or Iddewon a ddaethent at Martha a Mair, iw cysuro hwy am eu brawd.

11:20
Yna Martha, cyn gynted ag y clybu hi fod yr Iesu yn dyfod, a aeth iw gyfarfod ef: ond Mair a eisteddodd yn y tŷ.


11:21 Yna y dywedodd Martha wrth yr Iesu, Arglwyd, pe buasit ti yma, ni buasai farw fy mrawd.

11:22
Eithr mi a wn hefyd yr awron, pa bethau bynnag a ddymunech di gan Dduw, y dyry Duw i ti.

11:23
Yr Iesu a ddywedodd wrthi, Atgyfodir dy frawd drachefn.

11:24
Dywedodd Martha wrtho, Myfi a wn yr atgyfodir ef yn yr atgyfodiad, y dydd diwethaf.

11:25
Yr Iesu a ddywedodd wrthi, Myfi ywr atgyfodiad, ar bywyd: yr hwn sydd yn credu ynof fi, er iddo farw, a fydd byw:

11:26
A phwy bynnag sydd yn fyw, ac yn credu ynof fi, ni bydd marw yn dragywydd. A wyt tin credu hyn?

11:27
Dywedodd hithau wrtho, ydwyf, Arglwydd: yr wyf fi yn credu mai ti ywr Crist, Mab Duw, yr hwn sydd yn dyfod ir byd.

11:28
Ac wedi iddi ddywedyd y pethau hyn, hi a aeth ymaith, ac a alwodd yn ddirgel ei chwaer Mair, gan ddywedyd, Fe ddaeth yr Athro, ac y mae yn galw amdanat.

11:29
Cyn gynted ag y clybu hi, hi a gododd yn ebrwydd, ac a ddaeth ato ef.

11:30
(Ar Iesu ni ddaethai eto ir dref, ond yr oedd efe yn y man efe y cyfarfuasai Martha ag ef.)

11:31
Yna yr Iddewon y rhai oedd gyda hi yn y tŷ, ac yn ei chysuro hi, pan welsant Mair yn codi ar frys, ac yn myned allan, ai canlynasant hi, gan ddywedyd, y mae hin myned at y bedd, i wylo yno.

11:32
Yna Mair, pan ddaeth lle yr oedd yr Iesu ai weled ef, a syrthiodd wrth ei draed ef, gan ddywedyd wrtho, Arglwydd, pe buasit ti yma, ni buasai fy mrawd farw.

11:33
Yr Iesu gan hynny, pan welodd hi yn wylo, ar Iddewon y rhai a ddaethai gyda hi yn wylo, a riddfanodd yn yr ysbryd, ac a gynhyrfwyd;

11:34
Ac a ddywedodd, Pa le y dodasoch chwi ef? Hwy a ddywedasant wrtho, Arglwydd, tyred a gwl.

11:35
Yr Iesu a wylodd.

11:36
Am hynny dywedodd yr Iddewon, Wele, fel yr oedd yn ei garu ef.

11:37
Eithr rhai ohonynt a ddywedasant, Oni allasai hwn, yr hwn a agorodd lygaid y dall, beri na buasai hwn farw chwaith?

11:38
Yna yr Iesu drachefn a riddfanodd ynddoi hunan, ac a ddaeth at y bedd. Ac ogof oedd, a maen oedd wedi ei ddodi arno.

11:39
Yr Iesu a ddywedodd, Codwch ymaith y maen. Martha, chwaer yr hwn a fuasai farw, a ddywedodd wrtho, Arglwydd, y mae efe weithian yn drewi: herwydd y mae yn farw er ys pedwar diwrnod.

11:40
Yr Iesu a ddywedodd wrthi, Oni ddywedais i ti, pes credit, y cait ti weled gogoniant Duw?

11:41
Yna y codasant y maen lle yr oedd y marw wedi ei osod. Ar Iesu a gododd ei olwg i fyny, ac a ddywedodd, y Tad, yr wyf yn diolch i ti am i ti wrando arnaf.

11:42
Ac myfi a wyddwn dy fod di yn fy ngwrando bob amser: eithr er mwyn y bobl sydd yn sefyll o amgylch y dywedais, fel y credont mai tydi am hanfonaist i.

11:43
Ac wedi iddo ddywedyd hyn, efe a lefodd llef uchel, Lasarus, tyred allan.

11:44
Ar hwn a fuasai farw a ddaeth allan, yn rhwym ei draed ai ddwylo mewn amdo: ai wyneb oedd wedi ei rwymo napgyn. Yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Gollyngwch ef yn rhydd, a gadewch iddo fyned ymaith.

11:45
Yna llawer or Iddewon, y rhai a ddaethent at Mair, ac a welsent y pethau a wnaethai yr Iesu, a gredasant ynddo ef.

11:46
Eithr rhai ohonynt a aethant ymaith at y Phariseaid, ac a ddywedasant iddynt y pethau a wnaethai yr Iesu.

11:47
Yna yr archoffeiriaid ar Phariseaid a gasglasant gyngor, ac a ddywedasant, Pa beth yr ydym ni yn ei wneuthur? canys y maer dyn yma yn gwneuthur llawer o arwyddion.

11:48
Os gadawn ni ef fel hyn, pawb a gredant ynddo; ac fe a ddawr Rhufeiniaid, ac a ddifethant ein lle ni an cenedl hefyd.

11:49
A rhyw un ohonynt, Caiaffas, yr hwn oedd offeiriad y flwyddyn honno, a ddywedodd wrthynt, Nid ydych chwin gwybod dim oll,

11:50
Nac yn ystyried, mai buddiol yw i ni, farw o un dyn dros y bobl, ac na ddifether yr holl genedl;

11:51
Hyn ni ddywedodd efe ohono ei hun: eithr, ac efe yn archoffeiriad y flwyddyn honno, efe a broffwydodd y byddair Iesu farw dros y genedl;

11:52
Ac nid dros y genedl yn unig, eithr fel y casglai efe ynghyd yn un blant Duw hefyd y rhai a wasgarasid.

11:53
Yna or dydd hwnnw allan, y cydymgyngorasant fel y lladdent ef.

11:54
Am hynny ni rodiodd yr Iesu mwy yn amlwg ymysg yr Iddewon; ond efe a aeth oddi yno ir wlad yn agos ir anialwch, i ddinas a elwir Effraim, ac a arhosodd yno gydai ddisgyblion.

11:55
A phasg yr Iddewon oedd yn agos: a llawwer a aethant or wlad i fyny i Jerwsalem o flaen y pasg, iw glanhau eu hunain.

11:56
Yna y ceisiasant yr Iesu; a dywedasant wrth ei gilydd, fel yr oeddynt yn sefyll yn y deml, Beth a dybygwch chwi, gan na ddaeth efe ir ŵyl?

11:57
Ar archoffeiriaid ar Phariseaid a roesant orchymyn, os gwyddai neb pa le yr oedd efe, ar fynegi ohono, fel y gallent ei ddal ef.


PENNOD 12
12:1
Yna yr Iesu, chwe diwrnod cyn y y pasg, a ddaeth i Fethania, lle yr oedd Lasarus, yr hwn a fuasai farw, yr hwn a godasai efe o farw.

12:2
Ac yno y gwnaethant iddo swper; a Martha oedd yn gwasanaethu: a Lasarus oedd un or rhai a eisteddent gydag ef.

12:3
Yna y cymerth Mair bwys o ennaint nard gwlyb gwerthfawr, ac a eneiniodd draed yr Iesu, ac a sychodd ei draed ef i gwallt: ar tŷ a lanwyd gan arogl yr ennaint.

12:4
Am hynny y dywedodd un oi ddisgyblion ef, Jwdas Iscariot, mab Simon, yr hwn oedd ar fedr ei fradychu ef,

12:5
Paham na werthwyd yr ennaint hwn er tri chan ceiniog, ai roddi ir tlodion?

12:6
Eithr hyn a ddywedodd efe, nid oherwydd bod arno ofal dros y tlodion; ond am ei fod yn lleidr, a bod ganddor pwrs, ai fod yn dwyn yr hyn a fwrid ynddo.

12:7
Ar Iesu a ddywedodd, Gad iddi: erbyn dydd fy nghladdedigaeth y cadwodd hi hwn.

12:8
Canys y mae gennych y tlodion gyda chwi bob amser; eithr myfi nid oes gennych bob amser.

12:9
Gwybu gan hynny dyrfa fawr or Iddewon ei fod ef yno: a hwy a ddaethant, nid er mwyn yr Iesu yn unig, ond fel y gwelent Lasarus hefyd, yr hwn a godasai efe o feirw.

12:10
Eithr yr archoffeiriaid a ymgyngorasant fel y lladdent Lasarus hefyd:

12:11
Oblegid llawer or Iddewon a aethant ymaith oi herwydd ef, ac a gredasant yn yr Iesu.

12:12
Trannoeth, tyrfa fawr yr hon a ddaethai ir ŵyl, pan glywsant fod yr Iesu yn dyfod i Jerusalem,

12:13 A gymerasant gangau or palmwydd, ac a aethant allan i gyfarfod ag ef, ac a lefasant, Hosanna: Bendigedig yw Brenin Israel, yr hwn sydd yn dyfod yn enw yr Arglwydd.

12:14 Ar Iesu wedi cael asyn, a eisteddodd arno; megis y mae yn ysgrifenedig,

12:15
Nac ofna, ferch Seion: wele, y mae dy Frenin yn dyfod, yn eistedd er ebol asyn.

12:16
Y pethau hyn ni wybu ei ddisgyblion ef ar y cyntaf: eithr pan ogoneddwyd yr Iesu, yna y cofiasant fod y pethau hyn yn ysgrifenedig amdano, ac iddynt wneuthur hyn iddo.

12:17
Tystiolaethodd gan hynny y dyrfa, yr hon oedd gydag ef pan alwodd efe Lasarus or bedd, ai godi ef o feirw.

12:18
Am hyn y daeth y dyrfa hefyd i gyfarfod ag ef, am glywed ohonynt iddo wneuthur yr arwydd hwn.

12:19
Y Phariseaid gan hynny a ddywedasant yn eu plith eu hunain, A welwch chwi nad ydych yn tycio dim? wele, fe aeth y byd ar ei l ef.

12:20
Ac yr oedd rhai Groegiaid ymhlith y rhai a ddaethent i fyny i addoli ar yr ŵyl:

12:21
Y rhai hyn gan hynny a ddaethant at Philip, yr hwn oedd o Fethsaida yng Ngalilea, ac a ddymunasant arno, tan ddywedyd, Syr, ni a ewyllysiem weled yr Iesu.

12:22
Philip a ddaeth, ac a ddywedodd i Andreas; a thrachefn Andreas a Philip a ddywedasant ir Iesu.

12:23
Ar Iesu a atebodd iddynt, gan ddywedyd, Daeth yr awr y gogonedder Mab y dyn.

12:24
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Oni syrth y gronyn gwenith ir ddaear, a marw, hwnnw a erys yn unig: eithr us bydd efe marw, efe a ddwg ffrwyth lawer.

12:25
Yr hwn sydd yn caru ei einioes, ai cyll hi; ar hwn sydd yn casau ei einioes yn y byd hwn, ai ceidw hi i fywyd tragwyddol.

12:26
Os gwasanaetha neb fi, dilyned fi: a lle yr wyf fi, yno y bydd fy ngweinidog hefyd: ac os gwasanaetha neb fi y Tad ai hanrhydedda ef.

12:27
Yr awron y cynhyrfwyd fy enaid: a pha beth a ddywedaf? O Dad, gwared fi allan or awr hon: eithr oherwydd hyn y deuthum ir awr hon.

12:28
O Dad, gogonedda dy enw. Yna y daeth llef or nef, Mi ai gogoneddais, ac ai gogoneddaf drachefn.

12:29
Y dyrfa gan hynny, yr hon oedd yn sefyll ac yn clywed, a ddywedodd mai taran oedd: eraill a ddywedasant, Angel a lefarodd wrtho.

12:30
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd, Nid om hachos i y bur llef hon, ond och achos chwi.

12:31
Yn awr y mae barn y byd hwn: yn awr y bwrir allan dywysog y byd hwn.

12:32
A minnau, os dyrchefir fi oddi ar y ddaear, a dynnaf bawb ataf fy hun.

12:33
(A hyn a ddywedodd efe, gan arwyddo o ba angau y byddai farw.)

12:34
Y dyrfa a atebodd iddo, Ni a glywsom or ddeddf, fod Crist yn aros yn dragwyddol: a pha wedd yr wyt ti yn dywedyd, fod yn rhaid dyrchafu Mab y dyn? pwy ydyw hwnnw Mab y dyn?

12:35
Yna yr Iesu a ddywedodd wrthynt, Eto ychydig ennyd y maer goleuni gyda chwi. Rhodiwch tra fyddo gennych y goleuni, fel na ddalior tywyllwch chwi: ar hwn sydd yn rhodio mewn tywyllwch, ni ŵyr i ba le y maen myned.

12:36
Tra fyddo gennych oleuni, credwch yn y goleuni, fel y byddoch blant y goleuni. Hyn a ddywedodd yr Iesu, ac efe a ymadawodd, ac a ymguddiodd rhagddynt.

12:37
Ac er gwneuthur ohono ef gymaint o arwyddion yn en gŵydd hwynt, ni chredasant ynddo:

12:38
Fel y cyflawnid ymadrodd Eseias y proffwyd, yr hwn a ddywedodd efe, Arglwydd, pwy a gredodd in hymadrodd ni? ac i bwy y datguddiwyd braich yr Arglwydd?

12:39
Am hynny ni allent gredu, oblegid dywedyd o Eseias drachefn,

12:40
Efe a ddallodd eu llygaid, ac a galedodd eu calon; fel na welent u llygaid, a deall u calon, ac ymchwelyd ohonynt, ac i mi en hiachu hwynt.

12:41
Y pethau hyn a ddywedodd Eseias, pan welodd ei ogoniant ef, ac y llefarodd amdano ef.

12:42
Er hynny llawer or penaethiaid hefyd a gredasant ynddo; ond oblegid y Phariseaid ni chyffesasant ef, rhag eu bwrw allan or synagog:

12:43
Canys yr oeddynt yn caru gogoniant dynion yn fwy na gogoniant Duw.

12:44
Ar Iesu a lefodd ac a ddywedodd, Yr hwn sydd yn credu ynof fi, nid yw yn credu ynof fi, ond yn, yr hwn am hanfonodd i.

12:45
Ar hwn sydd yn fy ngweled i, sydd yn gweled yr hwn am danfonodd i.

12:46
Mi a ddeuthum yn oleuni ir byd, fel y bo i bob un ar sydd yn credu ynof fi, nad arhoso yn y tywyllwch.

12:47
Ac os clyw neb fy ngeiriau, ac ni chred, myfi nid wyf yn ei farnu ef: canys ni ddeuthum i farnur byd, eithr i achub y byd.

12:48
Yr hwn sydd yn fy nirmygu i, ac heb dderbyn fy ngeiriau, y mae iddo un yn ei farnu: y gair a leferais i, hwnnw ai barn ef yn y dydd diwethaf.

12:49
Canys myfi ni leferais ohonof fy hun: ond y Tad yr hwn am hanfonodd i, efe a roddes orchymyn i mi, beth a ddywedwn, a pha beth a lefarwn.

12:50
Ac mi a wn fod ei orchmynyn ef yn fywyd tragwyddol: am hynny y pethau yr wyf fi yn eu llefaru, fel y dywedodd y Tad wrthyf, felly yr wyf yn llefaru.


PENNOD 13
13:1
A chyn gŵyl y pasg, yr Iesu yn gwybod ddyfod ei awr ef i ymadael r byd hwn at y Tad, efe yn caru yr eiddo y rhai oedd yn y byd, au carodd hwynt hyd y diwedd.

13:2
Ac wedi darfod swper, wedi i ddiafol eisoes roi yng nghalon Jwdas Iscariot, mab Simon, ei fradychu ef;

13:3
Yr Iesu yn gwybod roddi or Tad bob peth oll yn ei ddwylo ef, ai fod wedi dyfod oddi wrth Dduw, ac yn myned at Dduw;

13:4
Efe a gyfododd oddi ar swper, ac a roos heibio ei gochlwisg, ac a gymerodd dywel, ac a ymwregysodd.

13:5
Wedi hynny efe a ddywalltodd ddwfr ir cawg, ac a ddechreuodd olchi traed y disgyblion, au sychu r tywel, r hwn yr oedd efe wedi el wregysu.

13:6
Yna y daeth efe at Simon Pedr: ac efe a ddywedodd wrtho, Arglwydd, a wyt tin golchi fy nhraed i?

13:7
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho, Y peth yr wyf fi yn ei wneuthur, ni wyddost ti yr awron: eithr ti a gei wybod ar 1 hyn.

13:8
Pedr a ddywedodd wrtho, Ni chei di olchi fy nhraed i byth. Yr Iesu a atebodd iddo, Oni olchaf di, nid oes i ti gyfran gyda myfi.

13:9
Simon Pedr a ddywedodd wrtho, Arglwydd, nid fy nhraed yn unig, eithr fy nwylo am pen hefyd.

13:10
Yr Iesu a ddywedodd wrtho, Yr hwn a olchwyd, nid rhaid iddo ond golchi ei draed, eithr y mae yn ln oll: ac yr ydych chwi yn ln, eithr nid pawb oll.

13:11
Canys efe a wyddai pwy ai bradychai ef: am hynny y dywedodd, Nid ydych chwi yn ln bawb oll.

13:12
Felly wedi iddo olchi eu traed hwy, a chymryd ei gochlwisg, efe a eisteddodd drachefn, ac a ddywedodd wrthynt, A wyddoch chwi pa beth a wneuthum i chwi?

13:13
Yr ydych chwi yn fy ngalw i, Yr Athro, ar Arglwydd: a da y dywedwch; canys felly yr ydwyf.

13:14
Am hynny os myfi, yn Arglwydd ac yn Athro, a olchais eich traed chwi; chwithau a ddylech olchi traed eich gilydd;

13:15
Canys rhoddais esampl i chwi, fel y gwnelech chwithau megis y gwneuthum i chwi.

13:16
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Nid ywr gwas yn fwy nai arglwydd; nar hwn a ddanfonwyd yn fwy nar hwn ai danfonodd.

13:17
Os gwyddoch y pethau hyn, gwyn eich byd os gwnewch hwynt.

13:18
Nid wyf fi yn dywedyd amdanoch oll; mi a wn pwy a etholais: ond fel y cyflawnid yr ysgrythur, Yr hwn sydd yn bwyta bara gyda mi, a gododd ei sawdl yn fy erbyn.

13:19
Yn awr yr wyf yn dywedyd wrthych cyn ei ddyfod, fel pan ddl, y credoch mai myfi yw efe.

13:20
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Yr hwn sydd yn derbyn y neb a ddanfonwyf fi, sydd yn fy nerbyn i; ar hwn sydd yn fy nerbyn i, sydd yn derbyn yr hwn am danfonodd i.

13:21
Wedi ir Iesu ddywedyd y pethau hyn, efe a gynhyrfwyd yn yr ysbryd, ac a dystiolaethodd, ac a ddywedodd, Yn wir, yn wir, y dywedaf wrthych, y bradycha un ohonoch fi.

13:22
Yna y disgyblion a edrychasant ar ei gilydd, gan amau am bwy yr oedd efe yn dywedyd.

13:23
Ac yr oedd un oi ddisgyblion yn pwyso ar fynwes yr Iesu, yr hwn yr oedd yr Iesu yn ei garu.

13:24
Am hynny yr amneidiodd Simon Pedr ar hwnnw, i ofyn pwy oedd efe, am yr hwn yr oedd efe yn dywedyd.

13:25
Ac yntaun pwyso ar ddwyfron yr Iesu, a ddywedodd wrtho, Arglwydd, pwy yw efe?

13:26
Yr Iesu a atebodd, Hwnnw yw efe, ir hwn y rhoddaf fi damaid wedi i mi ei wlychu. Ac wedi iddo wlychur tamaid, efe ai rhoddodd i Jwdas Iscariot, mab Simon.

13:27
Ac ar l y tamaid, yna yr aeth Satan i mewn iddo. Am hynny y dywedodd yr Iesu wrtho, Hyn yr wyt yn ei wneuthur, gwna ar frys.

13:28
Ac ni wyddai neb or rhai oedd yn eistedd i ba beth y dywedasai efe hyn wrtho.

13:29
Canys rhai oedd yn tybied, am fod Jwdas ar god ganddo, fod yr Iesu yn dywedyd wrtho, Pryna y pethau sydd arnom eu heisiau erbyn yr ŵyl; neu, ar roi ohono beth ir tlodion.

13:30
Yntau gan hynny, wedi derbyn y tamaid, a aeth allan yn ebrwydd. Ac yr oedd hin nos.

13:31
Yna gwedi iddo fyned allan, yr Iesu a ddywedodd, Yn awr y gogoneddwyd Mab y dyn, a Duw a ogoneddwyd ynddo ef.

13:32
Os gogoneddwyd Duw ynddo ef, Duw hefyd. ai gogonedda ef ynddo ei hun, ac efe ai gogonedda ef yn ebrwydd.

13:33
O blant bychain, eto yr wyf ennyd fechan gyda chwi. Chwi am ceisiwch: ac, megis y dywedais wrth yr Iddewon, Lle yr wyf fi yn myned, ni eflwch chwi ddyfod; yr ydwyf yn dywedyd wrthych chwithau hefyd yr awron.

13:34
Gorchymyn newydd yr wyf yn ei roddi i chwi, Ar garu ohonoch eich gilydd; fel y cerais i chwi, ar garu ohonoch chwithau bawb eich gilydd.

13:35
Wrth hyn y gwybydd pawb mai disgyblion i mi ydych, os bydd gennych gariad ich gilydd.

13:36
A Simon Pedr a ddywedodd wrtho, Arglwydd, i ba le yr wyt tin myned? Yr Iesu a atebodd iddo, Lle yr ydwyf fi yn myned, ni elli di yr awron fy. nghanlyn: eithr ar l hyn ym canlyni.

13:37
Pedr, a ddywedodd wrtho, Arglwydd, paham na allaf fi dy ganlyn yr awron? mi a roddaf fy einioes drosot.

13:38
Yr Iesu a atebodd iddo, A roddi di dy einioes drosof fi? Yn wir, yn wir, meddaf i ti, Ni chn y ceiliog nes i ti fy ngwadu dair gwaith.

PENNOD 14
14:1
Na thralloder eich calon: yr ydych yn credu yn Nuw, credwch ynof innau hefyd.

14:2
Yn nhŷ fy Nhad y mae llawer o drigfannau: a phe amgen, mi a ddywedaswn i chwi. Yr wyf fi yn myned i baratoi lle i chwi.

14:3
Ac os myfi a af, ac a baratoaf le i chwi, mi a ddeuaf drachefn, ac ach cymeraf chwi ataf fy hun; fel lle yr wyf fi, y byddoch chwithau hefyd.

14:4
Ac i ba le yr wyf fi yn myned, chwi a wyddoch, ar ffordd a wyddoch.

14:5
Dywedodd Thomas wrtho, Arglwydd, ni wyddom ni i ba le yr wyt ti yn myned; a pha fodd y gallwn wybod y. ffordd?

14:6
Yr Iesu a ddywedodd wrtho ef, Myfi ywr ffordd, ar gwirionedd , ar bywyd: nid yw neb yn.dyfod at y Tad, ond trwof fi.

14:7
Ped adnabuasech fi, fy Nhad hefyd a adnabuasech: ac o hyn allan yr adwaenoch ef, a chwi ai gwelsoch ef.

14:8
Dywedodd Philip wrtho, Arglwydd, dangos i ni y Tad, a digon yw i ni.

14:9
Yr Iesu a ddywedodd wrtho, A ydwyf gyhyd o amser gyda chwi, ac nid adnabuost fi, Philip? Y neb am gwelodd i, a welodd y Tad: a pha fodd yr wyt ti yn dywedyd, Dangos i ni y Tad?

14:10
Onid wyt ti yn credu fy mod i yn y Tad, ar Tad ynof finnau? Y geiriau yr wyf fi yn eu llefaru wrthych, nid ohonof fy hun yr wyf yn eu llefaru; ond y Tad yr hwn sydd yn aros ynof, efe sydd yn gwneuthur y gweithredoedd.

14:11
Credwch fi, fy mod i yn y Tad, ar Tad ynof finnau: ac onid e, credwch fi er mwyn y gweithredoedd eu hunain.

14:12
Yn wir, yn wir, meddaf i. chwi, Yr hwn sydd yn credu ynof fi, y gweithredoedd yr wyf fi yn eu gwneuthur, yntau hefyd au gwna, a mwy nar rhai hyn a wna efe: oblegid yr wyf fi yn myned at fy Nhad.

14:13
A pha beth bynnag a ofynnoch yn fy enw i, hynny a wnaf; fel y gogonedder y Tad yn y Mab.

14:14
Os gofynnwch ddim yn fy enw i, mi ai gwnaf.

14:15
O cherwch fi, cedwch fy ngorchmynion.

14:16
A mi a weddaf ar y Tad, ac efe a rydd i chwi Ddiddanydd arall, fel yr arhoso gyda chwi yn dragwyddol;

14:17
Ysbryd y gwirionedd, yr hwn ni ddichon y bydd ei dderbyn, am nad yw yn ei weled, nac yn ei adnabod ef: ond chwi ai hadwaenoch ef; oherwydd y mae yn aros gyda chwi, ac ynoch y bydd efe.

14:18
Nich gadawaf chwi yn amnddifaid: mi a ddeuaf atoch chwi.

14:19
Eto ennyd bach, ar byd nim gwl mwy; eithr chwi am gwelwch: canys byw wyf fi, a byw fyddwch chwithau hefyd.

14:20
Y dydd hwnnw y gwybyddwch fy mod i yn fy Nhad, a chwithau ynof fi, a minnau ynoch chwithau.

14:21
Yr hwn sydd m gorchmynion i ganddo, ac yn eu cadw hwynt, efe ywr hwn sydd yn fy ngharu i: ar hwn sydd yn fy ngharu i, a gerir gan fy Nhad i: a minnau ai caraf ef, ac am hegluraf fy hun iddo.

14:22
Dywedodd Jwdas wrtho, (nid yr Iscariot,) Arglwydd, pa beth ywr achos yr wyt ar fedr dy eglurhau dy hun i ni, ac nid ir byd?

14:23
Yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd wrtho, Os cr neb fi, efe a geidw fy ngair; am Tad, ai cr yntau, a nyni a ddeuwn ato, ac a wnawn ein trigfa gydag ef.

14:24
Yr hwn nid yw yn fy ngharu i, nid yw yn cadw fy ngeiriau: ar gair yr ydych yn ei glywed, nid eiddof fi ydyw, ond eiddor Tad am hanfonodd i.

14:25
Y pethau hyn a ddywedais wrthych, a mi yn aros gyda chwi.

14:26
Eithr y Diddanyadd, yr Ysbryd Gln, yr hwn a enfyn y Tad yn fy enw i, efe a ddysg i chwir holl bethau, ac a ddwg ar gof i chwir holl bethau a ddywedais i chwi.

14:27
Yr wyf yn gadael i chwi dangnefedd; fy nhangnefedd yr ydwyf yn ei roddi i chwi: nid fel y mae y byd yn rhoddi, yr wyf fi yn rhoddi i chwi. Na thralloder eich calon, ac nac ofned.

14:28
Clywsoch fel y dywedais wrthych, yr wyf yn myned ymaith, ac mi a ddeuaf atoch. Pe carech fi, chwi a lawenhaech am i mi ddywedyd, Yr wyf yn myned at y Tad: canys y mae fy Nhad yn fwy na myfi.

14:29
Ac yr awron y dywedais i chwi cyn ei ddyfod, fel pan ddl, y credoch.

14:30
Nid ymddiddanaf chwi nemor bellach: canys tywysog y byd hwn sydd yn dyfod, ac nid oes iddo ddim ynof fi.

14:31
Ond fel y gwypor byd fy mod i yn carur Tad, ac megis y gorchmynnodd y Tad i mi, felly yr wyf yn gwneuthur. Codwch, awn oddi yma.


PENNOD 15
15:1
Myfi ywr wir winwydden, am Tad ywr llafurwr.

15:2
Pob cangen ynof fi heb ddwyn ffrwyth, y mae efe yn ei thynnu ymaith, a phob un a ddygo ffrwyth, y mae efe yn ei glanhau, fel y dygo fwy o ffrwyth.

15:3
Yr awron yr ydych chwi yn ln trwyr gair a leferais i wrthych

15:4
Arhoswch ynof fi, a mi ynoch chwi. Megis na all y gangen ddwyn ffrwyth ohoni ei hun, onid erys yn y winwydden; felly ni ellwch chwithau, onid arhoswch ynof fi.

15:5
Myfi ywr winwydden, chwithau ywr canghennau. Yr hwn sydd yn aros ynof fi, a minnau ynddo yntau, hwnnw sydd yn dwyn ffrwyth lawer: oblegid hebof fi ni ellwch chwi wneuthur dim.

15:6
Onid erys un ynof fi, efe a daflwyd allan megis cangen, ac a wywodd; ac y maent yn eu casglu hwynt, ac yn eu bwrw yn tn, a hwy a losgir.

15:7
Os arhoswch ynof fi, ac aros om geiriau ynoch, beth bynnag a ewyllysioch, gofynnwch, ac efe a fydd i chwi.

15:8
Yn hyn y gogoneddwyd fy Nhad, ar ddwyn ohonoch ffrwyth lawer; a disgyblion fyddwch i mi.

15:9
Fel y carodd y Tad fi, felly y cerais innau chwithau: arhoswch yn fy nghariad i.

15:10
Os cedwch fy ngorchmynion, chwi a arhoswch yn fy nghariad; fel y cedwais i orchmynion fy Nhad, ac yr wyf yn aros yn ei gariad ef.

15:11
Hyn a ddywedais wrthych, fel yr arhosai fy llawenydd ynoch, ac y byddai eich llawenydd yn gyflawn.

15:12
Dyma fy ngorchymyn i; Ar i chwi garu eich gilydd, fel y cerais i chwi.

15:13
Cariad mwy na hwn nid oes gan neb; sef, bod i un roi ei einioes dros ei gyfeillion.

15:14
Chwychwi yw fy nghyfeillion, os gwnewch pa bethau bynnag yr wyf yn eu gorchymyn i chwi.

15:15
Nid ydwyf mwyach yn eich galw yn weision; oblegid y gwas ni ŵyr beth y mae ei arglwydd yn ei wneuthur: ond mi ach gelwais chwi yn gyfeillion; oblegid pob peth ar a glywais gan fy Nhad, a hysbysais i chwi.

15:16
Nid chwi am dewisasoch i, ond myfi ach dewisais chwi, ac ach ordeiniais chwi, fel yr elech ac y dygech ffrwyth, ac yr arhosai eich ffrwyth; megis pa beth bynnag a ofynnoch gan y Tad yn fy enw i, y rhoddo efe i chwi.

15:17
Hyn yr wyf yn ei orchymyn i chwi, garu ohonoch eich gilydd.

15:18
Os ywr byd yn eich casu chwi, chwi a wyddoch gasu ohono fyfi och blaen chwi.

15:19
Pe byddech or byd, y byd a garair eiddo; ond oblegid nad ydych or byd, eithr i mi eich dewis allan or byd, am hynny y maer byd yn eich casu chwi.

15:20
Cofiwch yr ymadrodd a ddywedais i wrthych; Nid ywr gwas yn fwy nai arglwydd. Os erlidiasant fi, hwy ach erlidiant chwithau: os cadwasant fy ngair i, yr eiddoch chwithau hefyd a gadwant.

15:21
Eithr hyn oll a wnnt i chwi er mwyn fy enw i, am nad adwaenant yr hwn am hanfonodd i.

15:22
Oni bai fy nyfod a llefaru wrthynt, ni buasai arnynt bechod: ond yr awron nid oes ganddynt esgus am eu pechod.

15:23
Yr hwn sydd yn fy nghasu i, sydd yn casu fy Nhad hefyd.

15:24
Oni bai wneuthur ohonof yn eu plith y gweithredoedd ni wnaeth neb arall, ni buasai arnynt bechod: ond yr awron hwy a welsant, ac am casasant i am Tad hefyd.

15:25
Eithr, fel y cyflawnid y gair sydd ysgrifenedig yn eu cyfraith hwynt, Hwy am casasant yn ddiachos.

15:26
Eithr pan ddel y Diddanydd, yr hwn a anfonaf i chwi oddi wrth y Tad, (sef Ysbryd y gwirionedd, yr hwn, sydd yn deillio oddi wrth y Tad,) efe a dystiolaetha amdanaf fi.

15:27
A chwithau hefyd a dystiolaethwch, am eich bod or dechreuad gyda mi.


PENNOD 16

16:1
Y pethau hyn a ddywedais i chwi, fel na rwystrer chwi.

16:2
Hwy ach bwriant chwi allan or synagogau: ac y maer awr yn dyfod, y tybia pwy bynnag ach lladdo, ei fod yn gwneuthur gwasanaeth i Dduw.

16:3
Ar pethau hyn a wnnt i chwi, oblegid nad adnabuant y Tad, na myfi.

16:4
Eithr y pethau hyn a ddywedais i chwi, fel pan ddl yr awr, y cofioch hwynt, ddarfod i mi ddywedyd i chwi: ar pethau hyn ni ddywedais i chwi or dechreuad, am fy mod gyda chwi.

16:5
Ac yn awr yr wyf yn myned at yr hwn am hanfonodd; ac nid yw neb ohonoch yn gofyn i mi, I ba le yr wyt tin myned?

16:6
Eithr am i mi ddywedyd y pethau hyn i chwi, tristwch a lanwodd eich calon.

16:7
Ond yr wyf fi yn dywedyd gwirionedd i chwi; Buddiol yw i chwi fy myned i ymaith: canys onid af fi, ni ddawr Diddanydd atoch; eithr os mi a af, mi ai hanfonaf ef atoch.

16:8
A phan ddl, efe a argyhoeddar byd o bechod, ac o gyfiawnder, ac o farn:

16:9
O bechod, am nad ydynt yn credu ynof fi:

16:10
0 gyfiawnder, am fy mod yn myned at fy Nhad, ac nim gwelwch i mwyach;

16:11
O farn, oblegid tywysog y byd hwn a farnwyd.

16:12
Y mae gennyf eto lawer o bethau iw dywedyd i chwi, ond ni ellwch eu dwyn yr awron.

16:13
Ond pan ddl efe, sef Ysbryd y gwirionedd, efe ach tywys chwi i bob gwirionedd: canys ni lefara ohonoi hun; ond pa bethau bynnag a glywo, a lefara efe: ar pethau sydd i ddyfod, a fynega efe i chwi.

16:14
Efe am gogonedda i: canys efe a gymer or eiddof, ac ai mynega i chwi.

16:15
Yr holl bethau sydd eiddor Tad, ydynt eiddof fi: oherwydd hyn y dywedais, mai or eiddof fi y cymer, ac y mynega i chwi.

16:16
Ychydig ennyd, ac nim gwelwch; a thrachefn ychydig ennyd, a chwi am gwelwch: am fy mod yn myned at y Tad.

16:17
Am hynny y dywedodd rhai oi ddisgyblion wrth ei gilydd, Beth yw hyn y mae efe yn ei ddywedyd wrthym, Ychydig ennyd, ac nim gwelwch; a thrachefn ychydig ennyd, a chwi am gwelwch: ac, Am fy mod yn myned at y Tad?

16:18
Am hynny hwy a ddywedasant, Beth yw hyn y mae efe yn ei ddywedyd, Ychydig ennyd? ni wyddom ni beth y mae efe yn ei ddywedyd.

16:19
Yna y gwybur Iesu eu bod hwy yn ewyllysio gofyn iddo; ac a ddywedodd wrthynt, Ai ymofyn yr ydych ch gilydd am hyn, oblegid i mi ddywedyd, Ychydig ennyd, ac nim gwelwch; a thrachefn ychydig ennyd, a chwi am gwelwch?

16:20
Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Chwi a wylwch ac a alerwch, ar byd a lawenycha: eithr chwi a fyddwch dristion; ond eich tristwch a droir yn llawenydd.

16:21
Gwraig wrth esgor sydd mewn tristwch, am ddyfod ei hawr: eithr wedi genir plentyn, nid yw hin cofioi gofid mwyach, gan lawenydd geni dyn ir byd.

16:22
A chwithau am hynny ydych yr awron mewn tristwch: eithr mi a ymwelaf chwi drachefn, ach calon a lawenycha, ach llawenydd ni ddwg neb oddi arnoch.

16:23
Ar dydd hwnnw ni ofynnwch ddim i mi. Yn wir, yn wir, meddaf i chwi, Pa bethau bynnag a ofynnoch ir Tad yn fy enw, efe au rhydd i chwi.

16:24
Hyd yn hyn ni ofynasoch ddim yn fy enw i: gofynnwch, a chwi a gewch; fel y byddo eich llawenydd yn gyflawn.

16:25
Y pethau hyn a leferais wrthych mewn damhegion: eithr y maer awr yn dyfod, pan na lefarwyf wrthych mewn damhegion mwyach, eithr y mynega i chwi yn eglur am y Tad.

16:26
Y dydd hwnnw y gofynnwch yn fy enw: ac nid wyf yn dywedyd i chwi, y gweddaf fi ar y Tad trosoch:

16:27
Canys y Tad eu hun sydd yn eich caru chwi, am i chwi fy ngharu i, a chredu fy nyfod i allan oddi wrth Dduw.

16:28
Mi a ddeuthum allan oddi wrth y Tad ac a ddeuthum ir byd: trachefn yr wyf yn gadael y byd, ac yn myned at y Tad.

16:29
Ei ddisgyblion a ddywedasant wrtho, Wele, yr wyt ti yn awr yn dywedyd yn eglur, ac nid wyt yn dywedyd un ddameg.

16:30
Yn awr y gwyddom y gwyddost bob peth, ac nid rhaid i ti ymofyn o neb thi: wrth hyn yr ydym yn credu ddyfod ohonot allan oddi wrth Dduw.

16:31
Yr Iesu au hatebodd hwynt, A ydych chwi yn awr yn credu?

16:32
Wele, y maer awr yn dyfod, ac yr awron hi a ddaeth, y gwasgerir chwi bob un at yr eiddo, ac y gadewch fi yn unig: ac nid wyf yn unig, oblegid y maer Tad gyda myfi.

16:33
Y pethau hyn a ddywedais wrthych fel y caffech dangnefedd ynof. Yn y byd gorthrymder a gewch: eithr cymerwch gysur, myfi a orchfygais y byd.


PENNOD 17
17:1
Y pethau hyn a lefarodd yr Iesu, ac efe a gododd ei lygaid ir nef, ac a ddywedodd, Y Tad, daeth yr awr; gogonedda dy Fab, fel y gogoneddo dy Fab dithau:

17:2
Megis y rhoddaist iddo awdurdod ar bob cnawd, fel am y cwbl a roddaist iddo, y rhoddai efe iddynt fywyd tragwyddol.

17:3
A hyn ywr bywyd tragwyddol; iddynt dy adnabod di yr unig wir Dduw, ar hwn a anfonaist ti, Iesu Grist.

17:4
Mi ath ogoneddais di ar y ddaear; mi a gwblheais y gwaith a roddaist i mi iw wneuthur.

17:5
Ac yr awron, O Dad, gogonedda di fyfi gyda thi dy hun, r gogoniant oedd i mi gyda thi cyn bod y byd.

17:6
Mi a eglurais dy enw ir dynion a roddaist i mi allan or byd: eiddot ti oeddynt, a thi au rhoddaist hwynt i mi; a hwy a gadwasant dy air di.

17:7
Yr awron y gwybuant mai oddi wrthyt ti y maer holl bethau a roddaist i mi:

17:8
Canys y geiriau a roddaist i mi, a roddais iddynt hwy; a hwy au derbyniasant, ac a wybuant yn wir mai oddi wrthyt ti y deuthum i allan, ac a gredasant mai tydi am hanfonaist i.

17:9
Drostynt hwy yr wyf fi yn gweddo: nid dros y byd yr wyf yn gweddo, ond dros y rhai a roddaist i mi; canys eiddot ti ydynt.

17:10
Ar eiddof fi oll sydd eiddot ti, ar eiddot ti sydd eiddof fi: a mi a ogoneddwyd ynddynt.

17:11
Ac nid wyf mwyach yn y byd, ond y rhai hyn sydd yn y byd, a myfi sydd yn dyfod atat ti. Y Tad sancteiddiol, cadw hwynt trwy dy enw, y rhai a roddaist i mi; fel y byddont un, megis minnau.

17:12
Tra fm gyda hwynt yn y byd, mi au cedwais yn dy enw: y rhai a roddaist i mi, a gedwais, ac ni chollwyd ohonynt ond mab y golledigaeth; fel y cyflawnid yr ysgrythur