Y Beibl Cysger-Ln (1620) yn yr iaith Gymraeg. Testun ar lein. La Bblia en galls de lany 1620. Text electrnic. Dhə Bibəl in Welsh. The 1620 Holy Bible in Welsh. Online Edition. 2382k Gwefan Cymru-Catalonia : la Web de Galles i Catalunya : Wales-Catalonia Website.

http://www.kimkat.org/amryw/1_testunau/sion_prys_003_beibl_rhufeiniaid_45_2382k.htm

0001 Yr Hafan
neu trwy Google: #kimkat0001

..........2657k Y Fynedfa yn Gymraeg
neu trwy Google: #kimkat2657k

....................
0009k Y Gwegynllun
neu trwy Google: #kimkat0009k

..............................
0960k Cywaith Sin Prys (Testunau yn Gymraeg) - Mynegai
neu trwy Google: #kimkat0960k

........................................... 1281k Y Gyfeirddalen i Feibl Wiliam Morgan 1620
neu trwy Google: #kimkat1281k

.............................................................y tudalen hwn


(delw 7306)

 

 

 

 

 

0860k y llyfr ymwelwyr

Gwefan Cymru-Catalonia
La Web de Catalunya i Galles

Cywaith Sin Prys - Testunau Cymraeg ar y We

 

 

 

 

Y Beibl Cysegr-ln : (45) Rhufeiniaid


(delw 7295)


2383ke This page with an English equivalent - Romans (1620 Welsh Bible / 1611 English Authorized Version)

 

EPISTOL PAUL YR APOSTOL AT Y RHUFEINIAID

PENNOD 1
1:1 Paul, gwasanaethwr Iesu Grist, wedi ei alw i fod yn apostol, ac wedi ei neilltuo i efengyl Duw,

 

1:2 (Yr hon a ragaddawsai efe trwy ei broffwydi yn yr ysgrythurau sanctaidd,)

 

1:3 Am ei Fab ef Iesu Grist ein Harglwydd ni, yr hwn a wnaed o had Dafydd o ran y cnawd;

 

1:4 Ac a eglurwyd yn Fab Duw mewn gallu, yn l ysbryd sancteiddiad, trwyr atgyfodiad oddi wrth y meirw:

 

1:5 Trwyr hwn y derbyniasom ras ac apostoliaeth, i ufudd-dod ffydd ymhlith yr holl genhedloedd, er mwyn ei enw ef:

 

1:6 Ymysg y rhai yr ydych chwithau yn alwedigion Iesu Grist:

 

1:7 At bawb sydd yn Rhufain, yn annwyl gan Dduw, wedi eu galw i fod yn saint: Gras i chwi a thangnefedd oddi wrth Dduw ein Tad ni, ar Arglwydd Iesu Grist.

 

1:8 Yn gyntaf, yr wyf yn diolch im Duw trwy Iesu Grist drosoch chwi oll, oblegid bod eich ffydd chwi yn gyhoeddus yn yr holl fyd.

 

1:9 Canys tyst i mi yw Duw, yr hwn yr ydwyf yn ei wasanaethu yn fy ysbryd yn efengyl ei Fab ef, fy mod i yn ddibaid yn gwneuthur coffa ohonoch bob amser yn fy ngweddau,

 

1:10 Gan ddeisyf a gawn ryw fodd, ryw amser bellach, rwydd hynt gydag ewyllys Duw i ddyfod atoch chwi.

 

1:11 Canys yr wyf yn hiraethu am eich gweled, fel y gallwyf gyfrannu i chwi ryw ddawn ysbrydol, fel ych cadarnhaer:

 

1:12 A hynny sydd im cydymgysuro ynoch chwi, trwy ffydd ein gilydd, yr eiddoch chwi ar eiddof finnau.

 

1:13 Eithr ni fynnwn i chwi fod heb wybod, frodyr, i mi yn fynych arfaethu dyfod atoch, (ond fom lluddiwyd i hyd yn hyn,) fel y cawn ryw ffrwyth ynoch chwi hefyd, megis ag yn y Cenhedloedd eraill.

 

1:14 Dyledwr ydwyf ir Groegiaid, ac ir barbariaid hefyd, ir doethion, ac ir annoethion hefyd.

 

1:15 Felly, hyd y mae ynof fi, parod ydwyf i bregethur efengyl i chwithau hefyd y rhai ydych yn Rhufain.

 

1:16 Canys nid oes arnaf gywilydd o efengyl Crist: oblegid gallu Duw yw hi er iachawdwriaeth i bob un ar sydd yn credu; ir Iddew yn gyntaf, a hefyd ir Groegwr.

 

1:17 Canys ynddi hi y datguddir cyfiawnder Duw o ffydd i ffydd; megis y mae yn ysgrifenedig, Y cyfiawn a fydd byw trwy ffydd.

 

1:18 Canys digofaint Duw a ddatguddiwyd or nef yn erbyn pob annuwioldeb ac anghyfiawnder dynion, y rhai sydd yn atal y gwirionedd mewn anghyfiawnder.

 

1:19 Oherwydd yr hyn a ellir ei wybod am Dduw, sydd eglur ynddynt hwy: canys Duw ai heglurodd iddynt.

 

1:20 Canys ei anweledig bethau ef er creadigaeth y byd, wrth eu hystyried yn y pethau a wnaed, a welir yn amlwg, sef ei dragwyddol allu ef ai Dduwdod; hyd onid ydynt yn ddiesgus:

 

1:21 Oblegid a hwy yn adnabod Duw, nis gogoneddasant ef megis Duw, ac na buont ddiolchgar iddo; eithr ofer fuont yn eu rhesymau, au calon anneallus hwy a dywyllwyd.

 

1:22 Pan dybient eu bod yn ddoethion, hwy a aethant yn ffyliaid;

 

1:23 Ac a newidiasant ogoniant yr anllygredig Dduw i gyffelybiaeth llun dyn llygredig, ac ehediaid, ac anifeiliaid pedwarcarnol, ac ymlusgiaid.

 

1:24 O ba herwydd Duw hefyd au rhoddes hwy i fyny, yn nhrachwantau eu calonnau, i aflendid, i amherchi eu cyrff eu hun yn eu plith eu hunain:

 

1:25 Y rhai a newidiasant wirionedd Duw yn gelwydd, ac a addolasant ac a wasanaethasant y creadur yn fwy nar Creuwdwr, yr hwn sydd fendigedig yn dragwyddol. Amen.

 

1:26 Oblegid hyn y rhoddes Duw hwynt i fyny i wyniau gwarthus: canys eu gwragedd hwy a newidiasant yr arfer anianol ir hon sydd yn erbyn anian:

 

1:27 Ac yn gyffelyb y gwŷr hefyd, gan adael yr arfer naturiol or wraig, a ymlosgent yn eu hawydd iw gilydd; y gwŷr ynghyd gwŷr yn gwneuthur brynti, ac yn derbyn ynddynt eu hunain y cyfryw dl am eu cyfeiliorni ag ydoedd raid.

 

1:28 Ac megis nad oedd gymeradwy ganddynt gadw Duw yn eu gwybodaeth, Duw au rhoddes hwynt i fyny i feddwl anghymeradwy, i wneuthur y pethau nid oedd weddaidd:

 

1:29 Wedi eu llenwi a phob anghyfiawnder, godineb, anwiredd, cybydd-dod, drygioni; yn llawn cenfigen, llofruddiaeth, cynnen, twyll, drwg anwydau;

 

1:30 Yn hustyngwyr, yn athrodwyr, yn gas ganddynt Dduw, yn drahaus, yn feilchion, yn ffrostwyr, yn ddychmygwyr drygioni, yn anufudd i rieni,

 

1:31 Yn anneallus, yn dorwyr amod, yn angharedig, yn anghymodlon, yn anhrugaroglon:

 

1:32 Y rhai yn gwybod cyfiawnder Duw, fod y rhai sydd yn gwneuthur y cyfryw bethau yn haeddu marwolaeth, ydynt nid yn unig yn gwneuthur y pethau hyn eithr hefyd yn cydymfodloni r rhai sydd yn eu gwneuthur hwynt.

 

2:1 Oherwydd paham, diesgus wyt ti, O ddyn, pwy bynnag wyt yn barnu: canys yn yr hyn yr wyt yn barnu arall, yr wyt yn dy gondemnio dy hun: canys ti yr hwn wyt yn barnu, wyt yn gwneuthur yr un pelhuii.

 

2:2 Eithr ni a wyddom fod barn Duw yn l gwirionedd, yn erbyn y rhai a wnnt gyfryw bethau.

 

2:3 Ac a wyt tin tybied hyn, O ddyn, yr hwn wyt yn barnur rhai sydd yn gwneuthur y cyfryw bethau, thithau yn gwneuthur yr un pethau, y dihengi di rhag barn Duw?

 

2:4 Neu a wyt tin diystyru golud ei ddaioni ef, ai ddioddefgarwch, ai ymaros, heb wybod fod daioni Duw yn dy dywys di i edifeirwch?

 

2:5 Eithr yn l dy galedrwydd, ath galon ddiedifeiriol, wyt yn trysori i ti dy hun ddigofaint erbyn dydd y digofaint, a datguddiad cyfiawn farn Duw,

 

2:6 Yr hwn a dl i bob un yn l ei weithredoedd:

 

2:7 Sef ir rhai trwy barhau yn gwneuthur da, a geisiant ogoniant, ac anrhydedd, ac anllygredigaeth, bywyd tragwyddol:

 

2:8 Eithr ir rhai sydd gynhennus, ac anufudd ir gwirionedd, eithr yn ufudd i anghyfiawnder, y bydd llid a digofaint;

 

2:9 Trallod ac ing ar bob enaid dyn sydd yn gwneuthur drwg; yr Iddew yn gyntaf, ar Groegwr hefyd:

 

2:10 Eithr gogoniant, ac anrhydedd, a thangnefedd, i bob un sydd yn gwneuthus daioni; ir Iddew yn gyntaf, ac ir Groegwr hefyd.

 

2:11 Canys nid oes derbyn wyneb gerbron Duw.

 

2:12 Oblegid cynifer ag a bechasant yn ddi-ddeddf, a gyfrgollir hefyd yn ddi-ddeddf; a chynifer ag a bechasant yn y ddeddf, a fernir wrth y ddeddf;

 

2:13 (Canys nid gwrandawyr y ddeddf sydd gyfiawn gerbron Duw, ond gwneuthurwyr y ddeddf a gyfiawnheir.

 

2:14 Canys pan ywr Cenhedloedd y rhai nid ywr ddeddf ganddynt, wrth naturiaeth yn gwneuthur y pethau sydd yn y ddeddf, y rhai hyn heb fod y ddeddf ganddynt, ydynt ddeddf iddynt eu hunain:

 

2:15 Y rhai sydd yn dangos gweithred y ddeddf yn ysgrifenedig yn eu calonnau, au cydwybod yn cyd-dystiolaethu, au meddyliau yn cyhuddo ei gilydd, neu yn esgusodi;)

 

2:16 Yn y dydd y barno Duw ddirgeloedd dynion, yn l fy efengyl i, trwy Iesu Grist.

 

2:17 Wele, Iddew yth elwir di, ac yr wyt yn gorffwys yn y ddeddf, ac yn gorfoleddu yn Nuw;

 


2:18 Ac yn gwybod ei ewyllys ef, ac yn darbod pethau rhagorol, gan fod wedi dy addysgu or ddeddf;

 

2:19 Ac yr wyt yn coelio dy fod yn dywysog ir deillion, yn llewyrch ir rhai sydd mewn tywyllwch,

 

2:20 Yn athro ir angall, yn ddysgawdwr ir rhai bach, a chennyt ffurf y gwybodaeth ar gwirionedd yn y ddeddf.

 

2:21 Tydi, gan hynny, yr hwn wyt yn addysgu arall, onith ddysgi dy hun? yr hwn wyt yn pregethu, Na ladrater, a, ladreti di?

 

2:22 Yr hwn wyt yn dywedyd, Na odineber, a odinebi di? yr hwn wyt yn ffieiddio delwau, a gysegrysbeili di?

 

2:23 Yr hwn wyt yn gorfoleddu yn y ddeddf, trwy dorrir ddeddf a ddianrhydeddi di Dduw?

 

2:24 Canys enw Duw och plegid chwi a geblir ymhlith y Cenhedloedd, megis y mae yn ysgrifenedig.

 

2:25 Canys enwaediad yn wir a wna les, os cedwi y ddeddf: eithr os troseddwr y ddeddf ydwyt, aeth dy enwaediad yn ddienwaediad.

 

2:26 Os y dienwaediad gan hynny a geidw gyfiawnderau y ddeddf, oni chyfrifir ei ddienwaediad ef yn enwaediad?

 

2:27 Ac oni bydd ir dienwaediad yr hwn sydd o naturiaeth, os ceidw y ddeddf, dy farnu di, yr hwn wrth y llythyren ar enwaediad wyt yn troseddur ddeddf?

 

2:28 Canys nid yr hwn sydd yn yr amlwg sydd Iddew; ac nid enwaediad yw yr hwn sydd yn yr amlwg yn y cnawd:

 

2:29 Eithr yr hwn sydd yn y dirgel sydd Iddew; ac enwaediad y galon sydd yn yr ysbryd, nid yn y llythyren; yr hwn y mae ei glod nid o ddynion, ond o Dduw.

 

3:1 Pa ragoriaeth gan hynny sydd ir Iddew? neu pa fudd sydd or enwaediad?

 

3:2 Llawer, ym mhob rhyw fodd: yn gyntaf, oherwydd darfod ymddiried iddynt hwy am ymadroddion Duw.

 

3:3 Oblegid beth os anghredodd rhai? a wna eu hanghrediniaeth hwy ffydd Duw yn ofer?

 

3:4 Na ato Duw: eithr bydded Duw yn eirwir, a phob dyn yn gelwyddog; megis yr ysgrifennwyd, Fel yth gyfiawnhaer yn dy eiriau, ac y gorfyddech pan yth farner.

 

3:5 Eithr os yw ein hanghyfiawnder ni yn canmol cyfiawnder Duw, pa beth a ddywedwn? Ai anghyfiawn yw Duw, yr hwn sydd yn dwyn arnom ddigofaint? (yn l dyn yr wyf yn dywedyd;)

 

3:6 Na ato Duw: canys wrth hynny pa fodd y barna Duw y byd?

 

3:7 Canys os bu gwirionedd Duw trwy nghelwydd i yn helaethach iw ogoniant ef, paham ym bernir innau eto megis pechadur?

 

3:8 Ac nid, (megis yn ceblir, ac megis y dywed rhai ein bod yn dywedyd,) Gwnawn ddrwg, fel y dl daioni? y rhai y mae eu damnedigaeth yn gyfiawn.

 

3:9 Beth gan hynny? a ydym ni yn fwy rhagorol? Nac ydym ddim: canys ni a brofasom or blaen fod pawb, yr Iddewon ar Groegwyr, dan bechod;

 

3:10 Megis y mae yn ysgrifenedig, Nid oes neb cyfiawn, nac oes un:

 

3:11 Nid oes neb yn deall; nid oes neb yn ceisio Duw.

 

3:12 Gwyrasant oll, aethant i gyd yn anfuddiol; nid oes un yn gwneuthur daioni, nac oes un.

 

3:13 Bedd agored yw eu ceg; au tafodau y gwnaethant ddichell; gwenwyn asbiaid sydd dan eu gwefusau:

 

3:14 Y rhai y mae eu genau yn llawn melltith a chwerwedd:

 

3:15 Buan yw eu traed i dywallt gwaed:

 

3:16 Distryw ac aflwydd sydd yn eu ffyrdd:

 

3:17 A ffordd tangnefedd nid adnabuant:

 

3:18 Nid oes ofn Duw gerbron eu llygaid.

 

3:19 Ni a wyddom hefyd am ba bethau bynnag y maer ddeddf yn ei ddywedyd, mai wrth y rhai sydd dan y ddeddf y mae hi yn ei ddywedyd: fel y caeer pob genau, ac y byddor holl fyd dan farn Duw.

 

3:20 Am hynny trwy weithredoedd y ddeddf ni chyfiawnheir un cnawd yn ei olwg ef; canys trwyr ddeddf y mae adnabod pechod.

 

3:21 Ac yr awr hon yr eglurwyd cyfiawnder Duw heb y ddeddf, wrth gael tystiolaeth gan y ddeddf ar proffwydi;

 

3:22 Sef cyfiawnder Duw, yr hwn sydd trwy ffydd Iesu Grist, i bawb ac ar bawb a gredant: canys nid oes gwahaniaeth:

 

3:23 Oblegid pawb a bechasant, ac ydynt yn l am ogoniant Duw;

 

3:24 A hwy wedi eu cyfiawnhau yn rhad trwy ei ras ef, trwyr prynedigaeth sydd yng Nghrist Iesu:

 

3:25 Yr hwn a osododd Duw yn iawn, trwy ffydd yn ei waed ef, i ddangos ei gyfiawnder ef, trwy faddeuant y pechodau a wnaethid or blaen, trwy ddioddefgarwch Duw;

 

3:26 I ddangos ei gyfiawnder ef y pryd hwn; fel y byddai efe yn gyfiawn, ac yn cyfiawnhau y neb sydd o ffydd Iesu.

 

3:27 Pa le gan hynny y mae y gorfoledd? Efe a gaewyd allan. Trwy ba ddeddf? ai deddf gweithredoedd? Nage; eithr trwy ddeddf ffydd.

 

3:28 Yr ydym ni gan hynny yn cyfrif mai trwy ffydd y cyfiawnheir dyn, heb weithredoedd y ddeddf.

 

3:29 Ai ir Iddewon y mae efe yn Dduw yn unig? onid yw ir Cenhedloedd hefyd? Yn wir y mae efe ir Cenhedloedd hefyd:

 

3:30 Gan mai un Duw sydd, yr hwn a gyfiawnhar enwaediad wrth ffydd, ar dienwaediad trwy ffydd.

 

3:31 Wrth hynny, a ydym ni yn gwneuthur y ddeddf yn ddi-rym trwy ffydd? Na ato Duw: eithr yr ydym yn cadarnhaur ddeddf.

 

PENNOD 4
4:1
Pa beth gan hynny a ddywedwn ni ddarfod i Abraham ein tad ni ei gad, yn l y cnawd?

 

4:2 Canys os Abraham a gyfiawnhawyd trwy weithredoedd, y mae iddo orfoledd; eithr nid gerbron Duw.

 

4:3 Canys pa beth a ddywed yr ysgrythur? Credodd Abraham i Dduw; a chyfrifwyd iddo yn gyfiawnder.

 

4:4 Eithr ir neb sydd yn gweithio, ni chyfrifir y gwobr o ras, ond o ddyled.

 

4:5 Eithr ir neb nid yw yn gweithio, ond yn credu yn yr hwn sydd yn cyfiawnhau yr annuwiol, ei ffydd ef a gyfrifir yn gyfiawnder.

 

4:6 Megis y mae Dafydd hefyd yn datgan dedwyddwch y dyn y mae Duw yn cyfrif cyfiawnder iddo heb weithredoedd, gan ddywedyd,

 

4:7 Dedwydd yw y rhai y maddeuwyd eu hanwireddau, ar rhai y cuddiwyd eu pechodau:

 

4:8 Dedwydd yw y gŵr nid ywr Arglwydd yn cyfrif pechod iddo.

 

4:9 A ddaeth y dedwyddwch hwn gan hynny ar yr enwaediad yn unig, ynteu ar y dienwaediad hefyd? canys yr ydym yn dywedyd ddarfod cyfrif ffydd i Abraham yn gyfiawnder.

 

4:10 Pa fodd gan hynny y cyfrifwyd hi? ai pan oedd yn yr enwaediad, ynteu yn y dienwaediad? Nid yn yr enwaediad, ond yn y dienwaediad.

 

4:11 Ac efe a gymerth arwydd yr enwaediad, yn insel cyfiawnder y ffydd, yr hon oedd ganddo yn y dienwaediad: fel y byddai efe yn dad pawb a gredent, yn y dienwaediad; fel y cyfrifid cyfiawnder iddynt hwythau hefyd:

 

4:12 Ac yn dad yr enwaediad, nid ir rhai or enwaediad yn unig, ond ir sawl hefyd a gerddant lwybrau ffydd Abraham ein tad ni, yr hon oedd ganddo yn y dienwaediad.

 

4:13 Canys nid trwyr ddeddf y daeth yr addewid i Abraham, neu iw had, y byddai efe yn etifedd y byd: eithr trwy gyfiawnder ffydd.

 

4:14 Canys os y rhai sydd or ddeddf yw yr etifeddion, gwnaed ffydd yn ofer, ar addewid yn ddi-rym.

 

4:15 Oblegid y maer ddeddf yn peri digofaint; canys lle nid oes deddf, nid oes gamwedd.

 

4:16 Am hynny o ffydd y mae, fel y byddai yn l gras: fel y byddair addewid yn sicr ir holl had; nid yn unig ir hwn sydd or ddeddf, ond hefyd ir hwn sydd o ffydd Abraham, yr hwn yw ein tad ni oll,

 

4:17 (Megis y mae yn ysgrifenedig, Mi ath wneuthum yn dad llawer o genhedloedd,) gerbron y neb y credodd efe iddo, sef Duw, yr hwn sydd yn bywhaur meirw, ac sydd yn galwr pethau nid ydynt, fel pe byddent:

 

4:18 Yr hwn yn erbyn gobaith a gredodd dan obaith, fel y byddai efe yn dad cenhedloedd lawer; yn l yr hyn a ddywedasid, Felly y bydd dy had di.

 

4:19 Ac efe, yn ddiegwan o ffydd, nid ystyriodd ei gorff ei hun, yr hwn oedd yr awron wedi marweiddio, ac efe ynghylch can mlwydd oed, na marweidd-dra bru Sara.

 

4:20 Ac nid amheuodd efe addewid Duw trwy anghrediniaeth; eithr efe a nerthwyd yn y ffydd, gan roddi gogoniant i Dduw:

 

4:21 Ac yn gwbl sicr ganddo, am yr hyn a addawsai efe, ei fod ef yn abl iw wneuthur hefyd.

 

4:22 Ac am hynny y cyfrifwyd iddo yn gyfiawnder.

 

4:23 Eithr nid ysgrifennwyd hynny er ei fwyn ef yn unig, ddarfod ei gyfrif iddo;

 

4:24 Ond er ein mwyn ninnau hefyd, ir rhai y cyfrifir, y rhai ydym yn credu yn yr hwn a gyfododd Iesu ein Harglwydd ni o feirw:

 

4:25 Yr hwn a draddodwyd dros ein pechodau ni, ac a gyfodwyd in cyfiawnhau ni.

 

PENNOD 5
5:1
Am hynny, gan ein bod wedi ein cyfiawnhau trwy ffydd, y mae gennym heddwch tuag at Dduw, trwy ein Harglwydd Iesu Grist:

 

5:2 Trwy yr hwn hefyd y cawsom ddyfodfa trwy ffydd ir gras hwn, yn yr hwn yr ydym yn sefyll ac yn gorfoleddu dan obaith gogoniant Duw.

 

5:3 Ac nid felly yn unig, eithr yr ydym yn gorfoleddu mewn gorthrymderau; gan wybod fod gorthrymder yn peri dioddefgarwch;

 

5:4 A dioddefgarwch, brofiad, a phrofiad, obaith:

 

5:5 A gobaith ni chywilyddia, am fod cariad Duw wedi ei dywallt yn ein calonnau ni, trwyr Ysbryd Gln yr hwn a roddwyd i ni.

 

5:6 Canys Crist, pan oeddem ni eto yn weiniaid, mewn pryd a fu farw dros yr annuwiol.

 

5:7 Oblegid braidd y bydd neb farw dros un cyfiawn: oblegid dros y da ysgatfydd fe feiddiai un farw hefyd.

 

5:8 Eithr y mae Duw yn canmol ei gariad tuag atom, oblegid, a nyni eto yn bechaduriaid, i Grist farw trosom ni.

 

5:9 Mwy ynteu o lawer, a nyni yn awr wedi ein cyfiawnhau trwy ei waed ef, yn hachubir rhag digofaint trwyddo ef.

 

5:10 Canys os pan oeddem yn elynion, yn heddychwyd a Duw trwy farwolaeth ei Fab ef; mwy o lawer, wedi ein heddychu, yn hachubir trwy ei fywyd ef.

 

5:11 Ac nid hynny yn unig, eithr gorfoleddu yr ydym hefyd yn Nuw trwy ein Harglwydd Iesu Grist, trwy yr hwn yr awr hon y derbyniasom y cymod.

 

5:12 Am hynny, megis trwy un dyn y daeth pechod ir byd, a marwolaeth trwy bechod; ac felly yr aeth marwolaeth ar bob dyn, yn gymaint phechu o bawb:

 

5:13 Canys hyd y ddeddf yr oedd pechod yn y byd: eithr ni chyfrifir pechod pryd nad oes deddf.

 

5:14 Eithr teyrnasodd marwolaeth o Adda hyd Moses, ie, arnynt hwy y rhai ni phechasant yn l cyffelybiaeth camwedd Adda, yr hwn yw ffurf yr un oedd ar ddyfod.

 

5:15 Eithr nid megis y camwedd, felly y maer dawn hefyd. Canys os trwy gamwedd un y bu feirw llawer, mwy o lawer yr amlhaodd gras Duw, ar dawn trwy ras yr un dyn Iesu Grist, i laweroedd.

 

5:16 Ac nid megis y bu trwy un a bechodd, y maer dawn: canys y farn a ddaeth o un camwedd i gondemniad; eithr y dawn sydd o gamweddau lawer i gyfiawnhad.

 

5:17 Canys os trwy gamwedd un y teyrnasodd marwolaeth trwy un; mwy o lawer y caiff y rhai sydd yn derbyn lluosowgrwydd o ras, ac o ddawn cyfiawnder, deyrnasu mewn bywyd trwy un, Iesu Grist.

 

5:18 Felly gan hynny, megis trwy gamwedd un y daeth barn ar bob dyn i gondemniad; felly hefyd trwy gyfiawnder un y daeth y dawn ar bob dyn i gyfiawnhad bywyd.

 

5:19 Oblegid megis trwy anufudd-dod un dyn y gwnaethpwyd llawer yn bechaduriaid; felly trwy ufudd-dod un y gwneir llawer yn gyfiawn.

 

5:20 Eithr y ddeddf a ddaeth i mewn fel yr amlhair camwedd: eithr lle yr amlhaodd y pechod, y rhagor amlhaodd gras:

 

5:21 Fel megis y teyrnasodd pechod i farwolaeth, felly hefyd y teyrnasai gras trwy gyfiawnder i fywyd tragwyddol, trwy Iesu Grist ein Harglwydd.

 


PENNOD 6
6:1
Beth wrth hynny a ddywedwn ni? a drigwn ni yn wastad mewn pechod, fel yr amlhao gras?

 

6:2 Na ato Duw. A ninnau wedi meirw i bechod, pa wedd y byddwn byw eto ynddo ef?

 

6:3 Oni wyddoch chwi, am gynifer ohonom ag a fedyddiwyd i Grist Iesu, ein bedyddio ni iw farwolaeth ef?

 

6:4 Claddwyd ni gan hynny gydag ef trwy fedydd i farwolaeth: fel megis ag y cyfodwyd Crist o feirw trwy ogoniant y Tad, felly y rhodiom ninnau hefyd mewn newydd-deb buchedd.

 

6:5 Canys os gwnaed ni yn gydblanhigion i gyffelybiaeth ei farwolaeth ef, felly y byddwn i gyffelybiaeth ei atgyfodiad ef:

 

6:6 Gan wybod hyn, ddarfod croeshoelio ein hen ddyn ni gydag ef, er mwyn dirymu corff pechod, fel rhag llaw na wasanaethom bechod.

 

6:7 Canys y maer hwn a fu farw, wedi ei ryddhau oddi wrth bechod.

 

6:8 Ac os buom feirw gyda Christ, yr ydym ni yn credu y byddwn byw hefyd gydag ef:

 

6:9 Gan wybod nad yw Crist, yr hwn a gyfodwyd oddi wrth y meirw, yn marw mwyach; nad arglwyddiaetha marwolaeth arno mwyach.

 

6:10 Canys fel y bu efe farw, efe a fu farw unwaith i bechod: ac fel y mae yn byw, byw y mae i Dduw.

 

6:11 Felly chwithau hefyd, cyfrifwch eich hunain yn feirw i bechod: eithr yn fyw i Dduw, yng Nghrist Iesu ein Harglwydd.

 

6:12 Na theyrnased pechod gan hynny yn eich corff marwol, i ufuddhau ohonoch iddo yn ei chwantau.

 

6:13 Ac na roddwch eich aelodau yn arfau anghyfiawnder i bechod: eithr rhoddwch eich hunain i Dduw, megis rhai o feirw yn fyw; ach aelodau yn arfau cyfiawnder i Dduw.

 

6:14 Canys nid arglwyddiaetha pechod arnoch chwi: oblegid nid ydych chwi dan y ddeddf, eithr dan ras.

 

6:15 Beth wrth hynny? a bechwn ni, oherwydd nad ydym dan y ddedff, eithr dan ras? Na ato Duw.

 

6:16 Oni wyddoch chwi, mai i bwy bynnag yr ydych yn eich rhoddi eich hunain yn weision i ufuddhau iddo, eich bod yn weision ir hwn yr ydych yn ufuddhau iddo; pa un bynnag ai i bechod i farwolaeth, ynteu i ufudd-dod i gyfiawnder?

 

6:17 Ond i Dduw y bor diolch, eich bod chwi gynt yn weision i bechod; eithr ufuddhau ohonoch or galon ir ffurf o athrawiaeth a draddodwyd i chwi.

 

6:18 Ac wedi eich rhyddhau oddi wrth bechod, fe ach gwnaethpwyd yn weision i gyfiawnder.

 

6:19 Yn l dull dynol yr ydwyf yn dywedyd, oblegid gwendid eich cnawd chwi. Canys megis ag y rhoddasoch eich aelodau yn weision i aflendid ac anwiredd, i anwiredd; felly yr awr hon rhoddwch eich aelodau yn weision i gyfiawnder, i sancteiddrwydd.

 

6:20 Canys pan oeddech yn weision pechod, rhyddion oeddech oddi wrth gyfiawnder.

 

6:21 Pa ffrwyth gan hynny oedd i chwi y pryd hwnnw or pethau y mae arnoch yr awr hon gywilydd ou plegid? canys diwedd y pethau hynny yw marwolaeth.

 

6:22 Ac yr awr hon, wedi eich rhyddhau oddi wrth bechod, ach gwneuthur yn weisiod i Dduw, y mae i chwi eich ffrwyth yn sancteiddrwydd, ar diwedd yn fywyd tragwyddol.

 

6:23 Canys cyflog pechod yw marwolaeth; eithr dawn Duw yw bywyd tragwyddol, trwy Iesu Grist ein Harglwydd.

 

PENNOD 7
7:1
Oni wyddoch chwi, frodyr, (canys wrth y rhai sydd yn gwybod y ddeddf yr wyf yn dywedyd,) fod y ddeddf yn arglwyddiaethu ar ddyn tra fyddo efe byw?

 

7:2 Canys y wraig y mae iddi ŵr, sydd yn rhwym wrth y ddeddf ir gŵr, tra fyddo efe byw: ond o bydd marw y gŵr, hi a ryddhawyd oddi wrth ddeddf y gŵr.

 

7:3 Ac felly, os ar gŵr yn fyw, y bydd hi yn eiddo gŵr arall, hi a elwir yn odinebus: eithr os marw fydd ei gŵr hi, y mae hi yn rhydd oddi wrth y ddeddf; fel nad yw hi odinebus, er bod yn eiddo gŵr arall.

 

7:4 Ac felly chwithau, fy mrodyr, ydych wedi meirw ir ddeddf trwy gorff Crist; fel y byddech eiddo un arall, sef eiddor hwn a gyfodwyd o feirw, fel y dygem ffrwyth i Dduw.

 

7:5 Canys pan oeddem yn y cnawd, gwyniau pechodau, y rhai oedd trwyr ddeddf, oedd yn gweithio yn ein haelodau ni, i ddwyn ffrwyth i farwolaeth.

 

7:6 Eithr yn awr y rhyddhawyd ni oddi wrth y ddeddf, wedi ein meirw ir peth yn hatelid; fel y gwasanaethem mewn newydd-deb ysbryd, ac nid yn hender y llythyren.

 

7:7 Beth wrth hynny a ddywedwn ni? Ai pechod ywr ddeddf? Na ato Duw. Eithr nid adnabm i bechod, ond wrth y ddeddf: canys nid adnabuaswn i drachwant, oni bai ddywedyd or ddeddf, Na thrachwanta.

 

7:8 Eithr pechod, wedi cymryd achlysur trwyr gorchymyn, a weithiodd ynof fi bob trachwant.

 

7:9 Canys heb y ddeddf marw oedd pechod. Eithr yr oeddwn i gynt yn fyw heb y ddeddf: ond pan ddaeth y gorchymyn, yr adfywiodd pechod, a minnau a fm farw,

 

7:10 Ar gorchymyn, yr hwn ydoedd i fywyd, hwnnw a gaed i mi i farwolaeth.

 

7:11 Canys pechod, wedi cymryd achlysur trwyr gorchymyn, am twyllodd i; a thrwy hwnnw am lladdodd.

 

7:12 Felly yn wir y maer ddeddf yn sanctaidd; ar gorchymyn yn sanctaidd, ac yn gyfiawn, ac yn dda.

 

7:13 Gan hynny a wnaethpwyd y peth oedd dda, yn farwolaeth i mi? Na ato Duw. Eithr pechod, fel yr ymddangosai yn bechod, gan weithio marwolaeth ynof fi trwyr hyn sydd dda: fel y byddai pechod trwyr gorchymyn yn dra phechadurus.

 

7:14 Canys ni a wyddom fod y ddeddf yn ysbrydol: eithr myfi sydd gnawdol, wedi fy ngwerthu dan bechod.

 

7:15 Canys yr hyn yr wyf yn ei wneuthur, nid yw fodlon gennyf: canys nid y peth yr wyf yn ei ewyllysio, hynny yr wyf yn ei wneuthur; eithr y peth sydd gas gennyf, hyn yr ydwyf yn ei wneuthur.

 

7:16 Ac os y peth nid wyf yn ei ewyllysio, hynny yr wyf yn ei wneuthur, yr wyf fi yn cydsynio r ddeddf mai da ydyw.

 

7:17 Felly yr awron nid myfi sydd mwy yn gwneuthur hynny, eithr y pechod yr hwn sydd yn trigo ynof fi.

 

7:18 Canys mi a wn nad oes ynof fi (hynny yw, yn fy nghnawd i,) ddim da yn trigo: oblegid yr ewyllysio sydd barod gennyf; eithr cwblhaur hyn sydd dda, nid wyf yn medru arno.

 

7:19 Canys nid wyf yn gwneuthur y peth da yr wyf yn ei ewyllysio; ond y drwg yr hwn nid wyf yn ei ewyllysio, hynny yr wyf yn ei wneuthur.

 

7:20 Ac os ydwyf fi yn gwneuthur y peth nid wyf yn ei ewyllysio, nid myfi mwyach sydd yn ei wneuthur, ond y pechod sydd yn trigo ynof fi.

 

7:21 Yr ydwyf fi gan hynny yn cael deddf, a mi yn ewyllysio gwneuthur da, fod drwg yn bresennol gyda mi.

 

7:22 Canys ymhyfrydu yr wyf yng nghyfraith Duw, yn l y dyn oddi mewn:

 

7:23 Eithr yr wyf yn gweled deddf arall yn fy aelodau, yn gwrthryfela yn erbyn deddf fy meddwl, ac yn fy nghaethiwo i ddeddf pechod, yr hon sydd yn fy aelodau.

 

7:24 Ys truan o ddyn wyf fi! pwy am gwared i oddi wrth gorff y farwolaeth hon?

 

7:25 Yr wyf fi yn diolch i Dduw, trwy Iesu Grist fin Arglwydd. Felly gan hynny, yr wyf fi fy hun r meddwl yn gwasanaethu cyfraith Duw; ond r cnawd, cyfraith pechod.

 

PENNOD 8
8:1
Nid oes gan hynny yn awr ddim damnedigaeth ir rhai sydd yng Nghrist Iesu, y rhai sydd yn rhodio nid yn l y cnawd, eithr yn l yr Ysbryd.

 

8:2 Canys deddf Ysbryd y bywyd yng Nghrist Iesu am rhyddhaodd i oddi wrth ddeddf pechod a marwolaeth.

 

8:3 Canys yr hyn ni allair ddeddf, oherwydd ei bod yn wan trwy y cnawd, Duw a ddanfonodd ei Fab ei hun yng nghyffelybiaeth cnawd pechadurus, ac am bechod a gondemniodd bechod yn y cnawd:

 

8:4 Fel y cyflawnid cyfiawnder y ddeddf ynom ni, y rhai ydym yn rhodio, nid yn l y cnawd, eithr yn l yr Ysbryd.

 

8:5 Canys y rhai sydd yn l y cnawd, am bethaur cnawd y maent yn synio: eithr y rhai sydd yn l yr Ysbryd, am bethaur Ysbryd.

 

8:6 Canys syniad y cnawd, marwolaeth yw; a syniad yr ysbryd, bywyd a thangnefedd yw:

 

8:7 Oblegid syniad y cnawd sydd elyniaeth yn erbyn Duw: canys nid yw ddarostyngedig i ddeddf Duw; oblegid nis gall chwaith.

 

8:8 Ar rhai sydd yn y cnawd, ni allant ryngu bodd Duw.

 

8:9 Eiilir chwychwi nid ydych yn y cnawd, ond yn yr Ysbryd, od yw Ysbryd Duw yn trigo ynoch. Ac od oes neb heb Ysbryd Crist ganddo, nid yw hwnnw yn eiddo ef.

 

8:10 Ac os yw Crist ynoch, y maer corff yn farw, oherwydd pechod; eithr yr Ysbryd yn fywyd, oherwydd cyfiawnder.

 

8:11 Ac os Ysbryd yr hwn a gyfododd Iesu o feirw sydd yn trigo ynoch; yr hwn a gyfododd Grist o feirw a fywioc hefyd eich cyrff marwol chwi, trwy ei Ysbryd yr hwn sydd yn trigo ynoch.

 

8:12 Am hynny, frodyr, dyledwyr ydym, nid ir cnawd, i fyw yn l y cnawd.

 

8:13 Canys os byw yr ydych yn l y cnawd, meirw fyddwch: eithr os ydych yn marweiddio gweithredoedd y corff trwyr Ysbryd, byw fyddwch.

 

8:14 Canys y sawl a arweinir gan Ysbryd Duw, y rhai hyn sydd blant i Dduw.

 

8:15 Canys ni dderbyniasoch ysbryd caethiwed drachefn i beri ofn; eithr derbyniasoch Ysbryd mabwysiad, trwyr hwn yr ydym yn llefain, Abba, Dad.

 

8:16 Y maer Ysbryd hwn yn cyd-dystiolaethu n hysbryd ni, ein bod ni yn blant i Dduw:

 

8:17 Ac os plant, etifeddion hefyd; sef etifeddion i Dduw, a chyd-etifeddion Christ: os ydym yn cyd-ddioddef gydag ef, fel yn cydogonedder hefyd.

 

8:18 Oblegid yr ydwyf yn cyfrif, nad yw dioddefiadau yr amser presennol hwn, yn haeddu eu cyffelybu ir gogoniant a ddatguddir i ni.

 

8:19 Canys awyddfryd y creadur sydd yn disgwyl am ddatguddiad meibion Duw.

 

8:20 Canys y creadur sydd wedi ei ddarostwng i oferedd; nid oi fodd, eithr oblegid yr hwn ai darostyngodd:

 

8:21 Dan obaith y rhyddheir y creadur yntau hefyd, o gaethiwed llygredigaeth, i ryddid gogoniant plant Duw.

 

8:22 Canys ni a wyddom fod pob creadur yn cydocheneidio, ac yn cydofidio hyd y pryd hwn.

 

8:23 Ac nid yn unig y creadur, ond ninnau hefyd, y rhai sydd gennym flaenffrwyth yr Ysbryd: yr ydym ninnau ein hunain hefyd yn ocheneidio ynom ein hunain, gan ddisgwyl y mabwysiad, sef prynedigaeth ein corff.

 

8:24 Canys trwy obaith yn hiachawyd. Eithr y gobaith a welir, nid yw obaith: oblegid y peth y mae un yn ei weled, i ba beth y mae eto yn ei obeithio?

 

8:25 Ond os ydym ni yn gobeithior hyn nid ŷm yn ei weled, yr ydym trwy amynedd yn disgwyl amdano.

 

8:26 Ar un ffunud y maer Ysbryd hefyd yn cynorthwyo ein gwendid ni. Canys ni wyddom ni beth a weddom, megis y dylem: eithr y maer Ysbryd ei hun yn erfyn trosom ni ag ocheneidiau anhraethadwy.

 

8:27 Ar hwn sydd yn chwilior calonnau, a ŵyr beth yw meddwl yr Ysbryd; canys y mae efe yn l ewyllys Duw yn erfyn dros y saint.

 

8:28 Ac ni a wyddom fod pob peth yn cydweithio er daioni ir rhai sydd yn caru Duw; sef ir rhai sydd wedi eu galw yn l ei arfaeth ef.

 

8:29 Oblegid y rhai a ragwybu, a ragluniodd efe hefyd i fod yn un ffurf delw ei Fab ef; fel y byddai efe yn gyntaf-anedig ymhlith brodyr lawer.

 

8:30 Ar rhai a ragluniodd efe, y rhai hynny hefyd a alwodd efe; ar rhai a alwodd efe, y rhai hynny hefyd a gyfiawnhaodd efe; ar rhai a gyfiawnhaodd efe, y rhai hynny hefyd a ogoneddodd efe.

 

8:31 Beth gan hynny a ddywedwn ni wrth y pethau hyn? Os yw Duw trosom, pwy a all fod in herbyn?

 

8:32 Yr hwn nid arbedodd ei briod Fab, ond ai traddododd ef trosom ni oll; pa wedd gydag ef hefyd na ddyry efe i ni bob peth;

 

8:33 Pwy a rydd ddim yn erbyn etholedigion Duw? Duw ywr hwn sydd yn cyfiawnhau:

 

8:34 Pwy ywr hwn sydd yn damnio? Crist ywr hwn a fu farw, ie, yn hytrach, yr hwn a gyfodwyd hefyd; yr hwn hefyd sydd ar ddeheulaw Duw, yr hwn hefyd sydd yn erfyn trosom ni.

 

8:35 Pwy an gwahana ni oddi wrth gariad Crist? ai gorthrymder, neu ing, neu ymlid, neu newyn, neu noethni, neu enbydrwydd, neu gleddyf?

 

8:36 Megis y mae yn ysgrifenedig, Er dy fwyn di yr ydys yn ein lladd ni ar hyd y dydd; cyfrifwyd ni fel defaid ir lladdfa.

 

8:37 Eithr yn y pethau hyn oll yr ydym ni yn fwy na choncwerwyr, trwyr hwn an carodd ni.

 

8:38 Canys y maen ddiogel gennyf, na all nac angau, nac einioes, nac angylion, na thywysogaethau, na meddiannau, na phethau presennol, na phethau i ddyfod,

 

8:39 Nac uchder, na dyfnder, nac un creadur arall, ein gwahanu ni oddi wrth gariad Duw, yr hwn sydd yng Nghrist Iesu ein Harglwydd.

 

PENNOD 9
9:1
Y gwirionedd yr wyf fi yn ei ddywedyd yng Nghrist, nid wyf yn dywedyd celwydd, am cydwybod hefyd yn cyd-dystiolaethu mi yn yr Ysbryd Gln,

 

9:2 Fod i mi dristyd mawr, a gofid dibaid im calon.

 

9:3 Canys mi a ddymunwn fy mod fy hun yn anathema oddi wrth Grist dros fy mrodyr, sef fy nghenedl yn l y cnawd:

 

9:4 Y rhai sydd Israeliaid; eiddo y rhai ywr mabwysiad, ar gogoniant, ar cyfamodau, a dodiad y ddeddf, ar gwasanaeth, ar addewidion;

 

9:5 Eiddo y rhai ywr tadau; ac or rhai yr hanoedd Crist yn l y cnawd, yr hwn sydd uwchlaw pawb, yn Dduw bendigedig yn oes oesoedd. Amen.

 

9:6 Eithr nid posibl yw myned gair Duw yn ddi-rym: canys nid Israel yw pawb ar sydd o Israel.

 

9:7 Ac nid ydynt, oblegid eu bod yn had Abraham, i gyd yn blant; eithr, Yn Isaac y gelwir i ti had.

 

9:8 Hynny ydyw, Nid plant y cnawd, y rhai hynny sydd blant i Dduw; eithr plant yr addewid a gyfrifir yn had.

 

9:9 Canys gair yr addewid yw hwn; Ar yr amser hwn y deuaf, a bydd mab i Sara;

 

9:10 Ac nid hyn yn unig; eithr Rebeca hefyd, wedi iddi feichiogi o un, sef on tad Isaac;

 

9:11 (Canys cyn geni y plant eto, na gwneuthur ohonynt dda na drwg, fel y byddai ir arfaeth yn l etholedigaeth Duw sefyll, nid o weithredoedd, eithr or hwn sydd yn galw;)

 

9:12 Y dywedwyd wrthi, Yr hynaf a wasanaethar ieuangaf.

 

9:13 Megis yr ysgrifennwyd, Jacob a gerais, eithr Esau a gaseais.

 

9:14 Beth gan hynny a ddywedwn ni? A oes anghynawnder gyda Duw? Na ato Duw.

 

9:15 Canys y mae yn dywedyd wrth Moses, Mi a drugarhaf wrth yr hwn y trugarhawyf, ac a dosturiaf wrth yr hwn y tosturiwyt.

 

9:16 Felly gan hynny nid or hwn sydd yn ewyllysio y mae, nac or hwn sydd yn rhedeg chwaith; ond o Dduw, yr hwn sydd yn trugarhau.

 

9:17 Canys y maer ysgrythur yn dywedyd wrth Pharo, I hyn yma yth gyfodais di, fel y dangoswn fy ngallu ynot ti, ac fel y datgenid fy enw trwyr holl ddaear.

 

9:18 Felly gan hynny y neb y mynno y mae efe yn trugarhau wrtho, ar neb y mynno y mae efe yn ei galedu.

 

9:19 Ti a ddywedi gan hynny wrthyf, Paham y mae efe eto yn beio? canys pwy a wrthwynebodd ei ewyllys ef?

 

9:20 Yn hytrach, O ddyn, pwy wyt ti yr hwn a ddadleui yn erbyn Duw? a ddywed y peth ffurfiedig wrth yr hwn ai ffurfiodd, Paham ym gwnaethost fel hyn?

 

9:21 Onid oes awdurdod ir crochenydd ar y priddgist, i wneuthur or un telpyn pridd un llestr i barch, ac arall i amarch?

 

9:22 Beth os Duw, yn ewyllysio dangos ei ddigofaint, a pheri adnabod ei allu, a oddefodd trwy hirymaros lestri digofaint, wedi eu cymhwyso i golledigaeth:

 

9:23 Ac i beri gwybod golud ei ogoniant ar lestri trugaredd, y rhai a ragbaratdd efe i ogoniant,

 

9:24 Sef nyni, y rhai a alwodd efe, nid or Iddewon yn unig, eithr hefyd or Cenhedloedd?

 

9:25 Megis hefyd y mae efe yn dywedyd yn Hosea, Mi a alwaf yr hwn nid yw bobl i mi, yn bobl i mi; ar hon nid yw annwyl, yn annwyl.

 

9:26 A bydd yn y fangre lle y dywedwyd wrthynt, Nid fy mhobl i ydych chwi; yno y gelwir hwy yn feibion ir Duw byw.

 

9:27 Hefyd y mae Eseias yn llefain yn yr Israel, Cyd byddai nifer meibion Israel fel tywod y mr, gweddill a achubir.

 

9:28 Canys efe a orffen ac a gwtogar gwaith mewn cyfiawnder: oblegid byr waith a wnar Arglwydd ar y ddaear.

 

9:29 Ac megis y dywedodd Eseias yn y blaen, Oni buasai i Arglwydd y Sabaoth adael i ni had, megis Sodoma y buasem, a gwnaethid ni yn gyffelyb i Gomorra.

 

9:30 Beth gan hynny a ddywedwn ni? Bod y Cenhedloedd, y rhai nid oeddynt yn dilyn cyfiawnder, wedi derbyn cyfiawnder, sef y cyfiawnder sydd o ffydd:

 

9:31 Ac Israel, yr hwn oedd yn dilyn deddf cyfiawnder, ni chyrhaeddodd ddeddf cyfiawnder.

 

9:32 Paham? Am nad oeddynt yn ei cheisio trwy ffydd, ond megis trwy weithredoedd y ddeddf: canys hwy a dramgwyddasant wrth y maen tramgwydd;

 

9:33 Megis y mae yn ysgrifenedig, Wele fi yn gosod yn Seion faen tramgwydd, a chraig rhwystr: a phob un a gredo ynddo ni chywilyddir.

 

PENNOD 10
10:1
O frodyr, gwir ewyllys fy nghalon, am gweddi ar Dduw dros yr Israel, sydd er iachawdwriaeth.

 

10:2 Canys yr wyf fi yn dyst iddynt, fod ganddynt sl Duw, eithr nid ar l gwybodaeth.

 

10:3 Canys hwynt-hwy, heb wybod cyfiawnder Duw, ac yn ceisio gosod eu cyfiawnder eu hunain, nid ymostyngasant i gyfiawnder Duw.

 

10:4 Canys Crist yw diwedd y ddeddf, er cyfiawnder i bob un syn credu.

 

10:5 Canys y mae Moses yn ysgrifennu am y cyfiawnder sydd or ddeddf, Mair dyn a wnl y pethau hynny, a fydd byw trwyddynt.

 

10:6 Eithr y maer cyfiawnder sydd o ffydd yn dywedyd fel hyn; Na ddywed yn dy galon, Pwy a esgyn ir nef? (hynny yw, dwyn Crist i waered oddi uchod:)

 

10:7 Neu, pwy a ddisgyn ir dyfnder? (hynny yw, dwyn Crist drachefn i fyny oddi wrth y meirw,)

 

10:8 Eithr pa beth y mae efe yn ei ddywedyd? Maer gair yn agos atat, yn dy enau, ac yn dy galon: hwn yw gair y ffydd, yr hwn yr ydym ni yn ei bregeth;

 

10:9 Mai os cyffesi th enau yr Arglwydd Iesu, a chredu yn dy galon i Dduw ei gyfodi ef o feirw, cadwedig fyddi.

 

 

10:10 Canys r galon y credir i gyfiawnder, ac r genau y cyffesir i iachawdwriaeth.

10:11 Oblegid y maer ysgrythur yn dywedyd, Pwy bynnag sydd yn credu ynddo ef, ni chywilyddir.

 

10:12 Canys nid oes gwahaniaeth rhwng Iddew a Groegwr: oblegid yr un Arglwydd ar bawb, sydd oludog i bawb ar sydd yn galw arno.

 

10:13 Canys pwy bynnag a alwo ar enw yr Arglwydd, cadwedig fydd.

 

10:14 Pa fodd gan hynny y galwant ar yr hwn ni chredasant ynddo? a pha fodd y credant yn yr hwn ni chlywsant amdano? a pha fodd y clywant, heb bregethwr?

 

10:15 A pha fodd y pregethant, onis danfonir hwynt? megis y mae yn ysgrifenedig, Mor brydferth yw traed y rhai sydd yn efengylu tangnefedd, y rhai sydd yn efengylu pethau daionus!

 

10:16 Eithr nid ufuddhasant hwy oll ir efengyl: canys y mae Eseias yn dywedyd, O Arglwydd, pwy a gredodd in hymadrodd ni?

 

10:17 Am hynny ffydd sydd trwy glywed, a chlywed trwy air Duw.

 

10:18 Eithr meddaf, Oni chlywsant hwy? Yn ddiau ir holl ddaear yr aeth eu sŵn hwy, au geiriau hyd derfynau y byd.

 

10:19 Eithr meddaf, Oni wybu Israel? Yn gyntaf, y mae Moses yn dywedyd, Mi a baraf i chwi wynfydu trwy rai nid yw genedl; trwy genedl anneallus ych digiaf chwi.

10:20 Eithr y mae Eseias yn ymhyfhau, ac yn dywedyd, Cafwyd fi gan y rhai nid oeddynt yn fy ngheisio; a gwnaed fi yn eglur ir rhai nid oeddynt yn ymofyn amdanaf.

10:21 Ac wrth yr Israel y mae yn dywedyd, Ar hyd y dydd yr estynnais fy nwylo at bobl anufudd ac yn gwrthddywedyd.

 

PENNOD 11
11:1 Am hynny meddaf, A wrthododd Duw ei bobl?
Na ato Duw. Canys yr wyf finnau hefyd yn Israeliad, o had Abraham, o lwyth Benjamin.


11:2 Ni wrthododd Duw ei bobl, yr hwn ei adnabu efe or blaen. Oni wyddoch chwi pa beth y maer ysgrythur yn ei ddywedyd am Eleias? pa fodd y mae efe yn erfyn ar Dduw yn erbyn Israel, gan ddywedyd,

 

11:3 O Arglwydd, hwy a laddasant dy broffwydi, ac a gloddiasant dy allorau i lawr; ac myfi a adawyd yn unig, ac y maent yn ceisio fy einioes innau.

 

11:4 Eithr pa beth y mae ateb Duw yn ei ddywedyd wrtho? Mi a adewais i mi fy hun saith mil o wŷr, y rhai ni phlygasant eu gliniau i Baal.

 

11:5 Felly gan hynny y pryd hwn hefyd y mae gweddill yn l etholedigaeth gras.

 

11:6 Ac os o ras, nid o weithredoedd mwyach: os amgen, nid yw gras yn ras mwyach. Ac os o weithredoedd, nid yw o ras mwyach: os amgen, nid yw gweithred yn weithred mwyach.

 

11:7 Beth gan hynny? Ni chafodd Israel yr hyn y mae yn ei geisio: eithr yr etholedigaeth ai cafodd, ar lleill a galedwyd;

 

11:8 (Megis y mae yn ysgrifenedig, Rhoddes Duw iddynt ysbryd trymgwsg, llygaid fel na welent, a chlustiau fel na chlywent;) hyd y dydd heddiw.

 

11:9 Ac y mae Dafydd yn dywedyd, Bydded eu bord hwy yn rhwyd, ac yn fagl, ac yn dramgwydd, ac yn daledigaeth iddynt:

 

11:10 Tywyller eu llygaid hwy, fel na welant, a chydgryma di eu cefnau hwy bob amser.

 

11:11 Gan hynny meddaf, A dramgwyddasant hwy fel y cwympent? Na ato Duw: eithr trwy eu cwymp hwy y daeth iachawdwriaeth ir Cenhedloedd, i yrru eiddigedd arnynt.

 

11:12 Oherwydd paham, os ydyw eu cwymp hwy yn olud ir byd, au lleihad hwy yn olud ir Cenhedloedd; pa faint mwy y bydd eu cyflawnder hwy?

 

11:13 Canys wrthych chwi y Cenhedloedd yr wyf yn dywedyd, yn gymaint am bod i yn apostol y Cenhedloedd, yr wyf yn mawrhau fy swydd;

 

11:14 Os gallaf ryw fodd yrru eiddigedd ar fy nghig am gwaed fy hun, ac achub rhai ohonynt.

 

11:15 Canys os yw eu gwrthodiad hwy yn gymod ir byd, beth fydd eu derbyniad hwy ond bywyd o feirw?

 

11:16 Canys os sanctaidd y blaenffrwyth, y maer clamp toes hefyd yn sanctaidd: ac os sanctaidd y gwreiddyn, y maer canghennau hefyd felly.

 

11:17 Ac os rhai or canghennau a dorrwyd ymaith, a thydi yn olewydden wyllt a impiwyd i mewn yn eu plith hwy, ac ath wnaethpwyd yn gyfrannog or gwreiddyn, ac o fraster yr olewydden;

 

11:18 Na orfoledda yn erbyn y canghennau. Ac os gorfoleddi, nid tydi sydd yn dwyn y gwreiddyn, eithr y gwreiddyn dydi.

 

11:19 Ti a ddywedi gan hynny, Torrwyd y canghennau ymaith, fel yr impid fi i mewn.

 

11:20 Da; trwy anghrediniaeth y torrwyd hwynt ymaith, thithau sydd yn sefyll trwy ffydd. Na fydd uchelfryd, eithr ofna.

 

11:21 Canys onid arbedodd Duw y canghennau naturiol, gwylia rhag nad arbedo dithau chwaith.

 

11:22 Gwl am hynny ddaioni a thoster Duw: sef ir rhai a gwympasant, toster; eithr daioni i ti, os arhosi yn ei ddaioni ef: os amgen, torrir dithau hefyd ymaith.

 

11:23 A hwythau, onid arhosant yn anghrediniaeth, a impir i mewn: canys fe all Duw eu himpio hwy i mewn drachefn.

 

11:24 Canys os tydi a dorrwyd ymaith or olewydden yr hon oedd wyllt wrth naturiaeth, ath impio yn erbyn naturiaeth mewn gwir olewydden; pa faint mwy y caiff y rhai hyn sydd wrth naturiaeth, eu himpio i mewn yn eu holewydden eu hun?

 

11:25 Canys nid ewyllysiwn, frodyr, eich bod heb wybod y dirgelwch hwn, (fel na byddoch ddoethion yn eich golwg eich hun,) ddyfod dallineb o ran i Israel, hyd oni ddl cyflawnder y Cenhedloedd i mewn.

 

11:26 Ac felly holl Israel a fydd cadwedig; fel y mae yn ysgrifenedig, Y Gwaredwr a ddaw allan o Seion, ac a dry ymaith annuwioldeb oddi wrth Jacob.

 

11:27 A hyn ywr amod sydd iddynt gennyf fi, pan gymerwyf ymaith eu pechodau hwynt.

 

11:28 Felly o ran yr efengyl, gelynion ydynt och plegid chwi: eithr o ran yr etholedigaeth, caredigion ydynt oblegid y tadau.

 

11:29 Canys diedifarus yw doniau a galwedigaeth Duw.

 

11:30 Canys megis y buoch chwithau gynt yn anufudd i Dduw, eithr yr awron a gawsoch drugaredd trwy anufudd-dod y rhai hyn;

 

11:31 Felly hwythau hefyd yr awron a anufuddhasant, fel y caent hwythau drugaredd trwy eich trugaredd chwi.

 

11:32 Canys Duw au caeodd hwynt oll mewn anufudd-dod, fel y trugarhai wrth bawb.

 

11:33 O ddyfnder golud doethineb a gwybodaeth Duw! mor anchwiliadwy yw ei farnau ef! ai ffyrdd, mor anolrheinadwy ydynt!

 

11:34 Canys pwy a wybu feddwl yr Arglwydd? neu pwy a fu gynghorwr iddo ef?

 

11:35 Neu pwy a roddes iddo ef yn gyntaf, ac fe a delir iddo drachefn?

 

11:36 Canys ohono ef, a thrwyddo ef, ac iddo ef, y mae pob peth. Iddo ef y byddo gogoniant yn dragywydd. Amen.

 

PENNOD 12
12:1
Am hynny yr wyf yn atolwg i chwi, frodyr, er trugareddau Duw, roddi ohonoch eich cyrff yn aberth byw, sanctaidd, cymeradwy gan Dduw; yr hyn yw eich rhesymol wasanaeth chwi.

 

12:2 Ac na chydymffurfiwch r byd hwn: eithr ymnewidiwch trwy adnewyddiad eich meddwl; fel y profoch beth yw daionus, a chymeradwy, a pherffaith ewyllys Duw.

 

12:3 Canys yr wyf yn dywedyd, trwy y gras a roddwyd i mi, wrth bob un ar sydd yn eich plith, na byddo i neb uchel synied yn amgen nag y dylid synied; eithr synied i sobrwydd, fel y rhannodd Duw i bob un fesur ffydd.

 

12:4 Canys megis y mae gennym aelodau lawer mewn un corff, ac nad oes gan yr holl aelodau yr un swydd:

 

12:5 Felly ninnau, a ni yn llawer, ydym un corff yng Nghrist, a phob un yn aelodau iw gilydd.

 

12:6 A chan fod i ni amryw ddoniau yn l y gras a roddwyd i ni, pa un bynnag ai proffwydoliaeth, proffwydwn yn l cysondeb y ffydd;

 

12:7 Ai gweinidogaeth, byddwn ddyfal yn y weinidogaeth; neu yr hwn sydd yn athrawiaethu, yn yr athrawiaeth;

 

12:8 Neu yr hwn sydd yn cynghori, yn y cyngor: yr hwn sydd yn cyfrannu, gwnaed mewn symlrwydd; yr hwn sydd yn llywodraethu, mewn diwydrwydd; yr hwn sydd yn trugarhau, mewn llawenydd.

 

12:9 Bydded cariad yn ddiragrith. Casewch y drwg, a glynwch wrth y da.

 

12:10 Mewn cariad brawdol byddwch garedig ich gilydd; yn rhoddi parch, yn blaenori eich gilydd:

 

12:11 Nid yn ddiog mewn diwydrwydd; yn wresog yn yr ysbryd; yn gwasanaethu yr Arglwydd:

 

12:12 Yn llawen mewn gobaith; yn ddioddefgar mewn cystudd; yn dyfalbarhau mewn gweddi:

 

12:13 Yn cyfrannu i gyfreidiaur saint, ac yn dilyn lletygarwch.

 

12:14 Bendithiwch y rhai sydd yn eich ymlid: bendithiwch, ac na felltithiwch.

 

12:15 Byddwch lawen gydar rhai sydd lawen, ac wylwch gydar rhai sydd yn wylo.

 

12:16 Byddwch yn unfryd ch gilydd: heb roi eich meddwl ar uchel bethau; eithr yn gydostyngedig r rhai iselradd. Na fyddwch ddoethion yn eich tyb eich hunain.

 

12:17 Na thelwch i neb ddrwg am ddrwg. Darperwch bethau onest yng ngolwg pob dyn.

 

12:18 Os yw bosibl, hyd y mae ynoch chwi, byddwch heddychlon phob dyn.

 

12:19 Nac ymddielwch, rai annwyl, ond rhoddwch le i ddigofaint: canys y mae yn ysgrifenedig, I mi y mae dial; myfi a dalaf, medd yr Arglwydd.

 

12:20 Am hynny, os dy elyn a newyna, portha ef; os sycheda, dyro iddo ddiod: canys wrth wneuthur hyn ti a bentyrri farwor tanllyd ar ei ben ef.

 

12:21 Na orchfyger di gan ddrygioni, eithr gorchfyga di ddrygioni trwy ddaioni.

 

PENNOD 13
13:1
Ymddarostynged pob enaid ir awdurdodau goruchel: canys nid oes awdurdod ond oddi wrth Dduw; ar awdurdodau y sydd, gan Dduw y maent wedi eu hordeinio.

 

13:2 Am hynny pwy bynnag sydd yn ymosod yn erbyn yr awdurdod, sydd yn gwrthwynebu ordinhad Duw: ar rhai a wrthwynebant, a dderbyniant farnedigaeth iddynt eu hunain.

 

13:3 Canys tywysogion nid ydynt ofn i weithredoedd da, eithr ir rhai drwg. A fynni di nad ofnech yr awdurdod? gwnar hyn sydd dda, thi a gei glod ganddo:

 

13:4 Canys gweinidog Duw ydyw efe i ti er daioni. Eithr os gwnei ddrwg, ofna; canys nid yw efe yn dwyn y cleddyf yn ofer: oblegid gweinidog Duw yw efe, dialydd llid ir hwn sydd yn gwneuthur drwg.

 

13:5 Herwydd paham anghenraid yw ymddarostwng, nid yn unig oherwydd llid, eithr oherwydd cydwybod hefyd.

 

13:6 Canys am hyn yr ydych yn talu teyrnged hefyd: oblegid gwasanaethwyr Duw ydynt hwy, yn gwylied ar hyn yna.

 

13:7 Telwch gan hynny i bawb eu dyledion: teyrnged, ir hwn y mae teyrnged yn ddyledus; toll, ir hwn y mae toll; ofn, ir hwn y mae ofn; parch, ir hwn y mae parch yn ddyledus.

 

13:8 Na fyddwch yn nyled neb o ddim, ond o garu bawb eich gilydd: canys yr hwn sydd yn caru arall, a gyflawnodd y gyfraith.

 

13:9 Canys hyn, Na odineba, Na ladd, Na ladrata, Na ddwg gamdystiolaeth, Na thrachwanta; ac od oes un gorchymyn arall, y mae wedi ei gynnwys yn gryno yn yr ymadrodd hwn, Cr dy gymydog fel ti dy hun.

 

13:10 Cariad ni wna ddrwg iw gymydog: am hynny cyflawnder y gyfraith yw cariad.

 

13:11 A hyn, gan wybod yr amser, ei bod hi weithian yn bryd i ni ddeffroi o gysgu: canys yr awr hon y mae ein hiachawdwriaeth ni yn nes na phan gredasom.

 

13:12 Y nos a gerddodd ymhell, ar dydd a nesaodd: am hynny bwriwn oddi wrthym weithredoedd y tywyllwch, a gwisgwn arfaur goleuni.

 

13:13 Rhodiwn yn weddus, megis wrth liw dydd; nid mewn cyfeddach a meddwdod, nid mewn cydorwedd ac anlladrwydd, nid mewn cynnen a chenfigen.

 

13:14 Eithr gwisgwch amdanoch yr Arglwydd Iesu Grist; ac na wnewch ragddarbod dros y cnawd, er mwyn cyflawni ei chwantau ef.

 

PENNOD 14
14:1
Yr hwn sydd wan yn y ffydd, derbyniwch atoch, nid i ymrafaelion rhesymau.

 

14:2 Canys y mae un yn credu y gall fwyta pob peth; ac y mae arall, yr hwn sydd wan, yn bwyta dail.

 

14:3 Yr hwn sydd yn bwyta, na ddirmyged yr hwn nid yw yn bwyta; ar hwn nid yw yn bwyta, na farned ar yr hwn sydd yn bwyta: canys Duw ai derbyniodd ef.

 

14:4 Pwy wyt ti, yr hwn wyt yn barnu gwas un arall? Iw arglwydd ei hun y mae efe yn sefyll, neu yn syrthio: ac efe a gynhelir; canys fe a all Duw ei gynnal ef.

 

14:5 Y mae un yn barnu diwrnod uwchlaw diwrnod; ac arall yn barnu pob diwrnod yn ogyfuwch. Bydded pob un yn sicr yn ei feddwl ei hun.

 

14:6 Yr hwn sydd yn ystyried diwrnod, ir Arglwydd y mae yn ei ystyried; ar hwn sydd heb ystyried diwrnod, ir Arglwydd y mae heb ei ystyried. Yr hwn sydd yn bwyta; ir Arglwydd y mae yn bwyta; canys y mae yn diolch i Dduw: ar hwn sydd heb fwyta, ir Arglwydd y mae heb fwyta; ac y mae yn diolch i Dduw.

 

14:7 Canys nid oes yr un ohonom yn byw iddoi hun ac nid ywr un yn marw iddoi hun.

 

14:8 Canys pa un bynnag yr ydym ai byw, ir Arglwydd yr ydym yn byw; ai marw, ir Arglwydd yr ydym yn marw: am hynny, pa un bynnag yr ydym ai byw ai marw, eiddo yr Arglwydd ydym.

 

14:9 Oblegid er mwyn hyn y bu farw Crist, ac yr atgyfododd, ac y bu fyw drachefn hefyd, fel yr arglwyddiaethai ar y meirw ar byw hefyd.

 

14:10 Eithr paham yr wyt ti yn barnu dy frawd? neu paham yr wyt yn dirmygu dy frawd? canys gosodir ni oll gerbron gorseddfainc Crist.

 

14:11 Canys y mae yn ysgrifenedig, Byw wyf fi, medd yr Arglwydd; pob glin a blyga i mi, a phob tafod a gyffesa i Dduw.

 

14:12 Felly gan hynny pob un ohonom drostoi hun a rydd gyfrif i Dduw.

 

14:13 Am hynny na farnwn ein gilydd mwyach: ond bernwch hyn yn hytrach, na bo i neb roddi tramgwydd iw frawd, neu rwystr.

 

14:14 Mi a wn, ac y mae yn sicr gennyf trwyr Arglwydd Iesu, nad oes dim yn aflan ohonoi hun: ond ir hwn sydd yn tybied fod peth yn aflan, i hwnnw y mae yn aflan.

 

14:15 Eithr os o achos bwyd y tristeir dy frawd, nid wyt ti mwyach yn rhodio yn l cariad. Na ddistrywia ef th fwyd, dros yr hwn y bu Crist farw.

 

14:16 Na chabler gan hynny eich daioni chwi.

 

14:17 Canys nid yw teyrnas Dduw fwyd a diod; ond cyfiawnder, a thangnefedd, a llawenydd yn yr Ysbryd Gln.

 

14:18 Canys yr hwn sydd yn gwasanaethu Crist yn y pethau hyn, sydd hoff gan Dduw, a chymeradwy gan ddynion.

 

14:19 Felly gan hynny dilynwn y pethau a berthynant i heddwch, ar pethau a berthynant i adeiladaeth ein gilydd.

 

14:20 O achos bwyd na ddinistria waith Duw. Pob peth yn wir sydd ln; eithr drwg yw ir dyn sydd yn bwyta trwy dramgwydd.

 

14:21 Da yw na fwytaer cig, ac nad yfer gwin, na dim trwya hyn y tramgwydder, neu y rhwystrer, neu y gwanhaer dy frawd.

 

14:22 A oes ffydd gennyt ti? bydded hi gyda thi dy hun gerbron Duw. Gwyn ei fyd yr hwn nid yw yn ei farnu ei hun yn yr hyn y mae yn ei dybied yn dda.

 

14:23 Eithr yr hwn sydd yn petruso, os bwyty, efe a gondemniwyd, am nad yw yn bwyta o ffydd: a pheth bynnag nid yw o ffydd, pechod yw.

 

PENNOD 15
15:1
A nyni y rhai ydym gryfion, a ddylem gynnal gwendid y rhai gweiniaid, ac nid rhyngu ein bodd ein hunain.

 

15:2 Boddhaed pob un ohonom ei gymydog yn yr hyn sydd dda iddo er adeiladaeth.

 

15:3 Canys Crist nis boddhaodd ef ei hun; eithr, megis y mae yn ysgrifenedig, Gwaradwyddiadau y rhai ath waradwyddent di, a syrthiasant arnaf fi.

 

15:4 Canys pa bethau bynnag a ysgrifennwyd or blaen, er addysg i ni yr ysgrifennwyd hwynt; fel trwy amynedd a diddanwch yr ysgrythurau, y gallem gael gobaith.

 

15:5 A Duw yr amynedd ar diddanwch a roddo i chwi synied yr un peth tuag at eich gilydd yn l Crist Iesu:

 

15:6 Fel y galloch yn unfryd, o un genau, ogoneddu Duw, a Thad ein Harglwydd Iesu Grist.

 

15:7 Oherwydd paham derbyniwch eich gilydd, megis ag y derbyniodd Crist ninnau i ogoniant Duw.

 

15:8 Ac yr wyf yn dywedyd, wneuthur Iesu Grist yn weinidog ir enwaediad, er mwyn gwirionedd Duw, er mwyn cadarnhaur addewidion a wnaethpwyd ir tadau:

 

15:9 Ac fel y byddai ir Cenhedloedd ogoneddu Duw am ei drugaredd; fel y mae yn ysgrifenedig. Am hyn y cyffesaf i ti ymhlith y Cenhedloedd, ac y canaf ith enw.

 

15:10 A thrachefn y mae yn dywedyd, Ymlawenhewch, Genhedioedd, gydai bobl ef.

 

15:11 A thrachefn, Molwch yr Arglwydd, yr holl Genhedloedd, a chlodforwch ef, yr holl bobloedd.

 

15:12 A thrachefn y mae Eseias yn dywedyd, Fe fydd gwreiddyn Jesse, ar hwn a gyfyd i lywodraethur Cenhedloedd: ynddo ef y gobeithiar Cenhedloedd.

 

15:13 A Duwr gobaith ach cyflawno o bob llawenydd a thangnefedd gan gredu, fel y cynyddoch mewn gobaith trwy nerth yr Ysbryd Gln.

 

15:14 Ac yr wyf fi fy hun, fy mrodyr, yn credu amdanoch chwi, eich bod chwithau yn llawn daioni, wedi eich cyflawni o bob gwybodaeth, ac yn abl i rybuddio eich gilydd hefyd.

 

15:15 Eithr mi a ysgrifennais yn hyach o beth atoch, O frodyr, fel un yn dwyn ar gof i chwi, trwyr gras a roddwyd i mi gan Dduw;

 

15:16 Fel y byddwn weinidog i Iesu Grist at y Cenhedloedd, gan weini i efengyl Duw, fel y byddai offrymiad y Cenhedloedd yn gymeradwy, wedi ei sancteiddio gan yr Ysbryd Gln.

 

15:17 Y mae i mi gan hynny orfoledd yng Nghrist Iesu, o ran y pethau a berthyn i Dduw.

 

15:18 Canys ni feiddiaf fi ddywedyd dim or pethau ni weithredodd Crist trwof fi, i wneuthur y Cenhedloedd yn ufudd ar air a gweithred,

 

15:19 Trwy nerth arwyddion a rhyfeddodau, gan nerth Ysbryd Duw; hyd pan o Jerwsalem, ac o amgylch hyd Ilyricum, y llenwais efengyl Crist.

 

15:20 Ac felly gan ymorchestu i bregethur efengyl, nid lle yr enwid Crist: fel nad adeiladwn ar sail un arall:

 

15:21 Eithr megis y mae yn ysgrifenedig, Ir rhai ni fynegwyd amdano, hwynt-hwy ai gwelant ef; ar rhai ni chlywsant, a ddeallant.

 

15:22 Am hynny hefyd ym lluddiwyd yn fynych i ddyfod atoch chwi.

 

15:23 Eithr yr awr hon, gan nad oes gennyf le mwyach yn y gwledydd hyn, a hefyd bod arnaf hiraeth er ys llawer o flynyddoedd am ddyfod atoch chwi;

 

15:24 Pan elwyf ir Hispaen, myfi a ddeuaf atoch chwi: canys yr wyf yn gobeithio, wrth fyned heibio, y caf eich gweled, am hebrwng gennych yno, os byddaf yn gyntaf o ran wedi fy llenwi ohonoch.

 

15:25 Ac yr awr hon yr wyf fi yn myned i Jerwsalem, i weini ir saint.

 

15:26 Canys rhyngodd bodd ir rhai o Facedonia ac Achaia wneuthur rhyw gymorth ir rhai tlodion or saint sydd yn Jerwsalem.

 

15:27 Canys rhyngodd bodd iddynt; au dyledwyr hwy ydynt. Oblegid os cafodd y Cenhedloedd gyfran ou pethau ysbrydol hwynt, hwythau hefyd a ddylent weini iddynt hwythau mewn pethau cnawdol.

 

15:28 Wedi i mi gan hynny orffen hyn, a selio iddynt y ffrwyth hwn, mi a ddeuaf heboch ir Hispaen.

 

15:29 Ac mi a wn, pan ddelwyf atoch, y deuaf chyflawnder bendith efengyl Crist.

 

15:30 Eithr yr wyf yn atolwg i chwi, frodyr, er mwyn ein Harglwydd Iesu Grist, ac er cariad yr Ysbryd, ar gydymdrech ohonoch gyda myfi mewn gweddau drosof fi at Dduw;

 

15:31 Fel ym gwareder oddi wrth y rhai anufudd yn Jwdea: ac ar fod fy ngweinidogaeth, yr hon sydd gennyf i Jerwsalem, yn gymeradwy gan y saint;

 

15:32 Fel y delwyf atoch mewn llawenydd, trwy ewyllys Duw, ac ym cydlonner gyda chwi.

 

15:33 A Duwr heddwch fyddo gyda chwi oll. Amen.

 

PENNOD 16
16:1
Yr wyf yn gorchymyn i chwi Phebe ein chwaer, yr hon sydd weinidoges i eglwys Cenchrea;

 

16:2 Dderbyn ohonoch hi yn yr Arglwydd, megis y mae yn addas i saint; ai chynorthwyo hi ym mha beth bynnag y byddo rhaid iddi wrthych: canys hithau hefyd a fu gymorth i lawer, ac i minnau fy hun hefyd.

 

16:3 Anerchwch Priscila ac Acwila, fy nghyd-weithwyr yng Nghrist Iesu;

 

16:4 Y rhai dros fy mywyd i a ddodasant eu gyddfau eu hunain i lawr: ir rhai nid wyf fi yn unig yn diolch, ond hefyd holl eglwysydd y Cenhedloedd.

 

16:5 Anerchwch hefyd yr eglwys sydd yn eu tŷ hwy. Anerchwch fy annwyl Epenetus, yr hwn yw blaenffrwyth Achaia yng Nghrist.

 

16:6 Anerchwch Mair, yr hon a gymerodd lawer o boen erom ni.

 

16:7 Anerchwch Andronicus a Jwnia, fy ngheraint am cyd-garcharorion, y rhai sydd hynod ymhlith yr apostolion, y rhai hefyd oeddynt yng Nghrist om blaen i.;

 

16:8 Anerchwch Amplias, fy anwylyd yn yr Arglwydd.

 

16:9 Anerchwch Urbanus, ein cydweithiwr yng Nghrist, a Stachys fy anwylyd.

 

16:10 Anerchwch Apeles, y profedig yng Nghrist. Anerchwch y rhai sydd o dylwyth Aristobulus.

 

16:11 Anerchwch Herodion, fy nghr. Anerchwch y rhai sydd o dylwyth Narcisus, y rhai sydd yn yr Arglwydd.

 

16:12 Anerchwch Tryffena a Thryffosa, y rhai a gymerasant boen yn yr Arglwydd. Anerchwch yr annwyl Persis, yr hon a gymerodd lawer o boen yn yr Arglwydd.

 

16:13 Anerchwch Rwffus etholedig yn yr Arglwydd, ai fam ef a minnau.

 

16:14 Anerchwch Asyncritus, Phlegon, Hennas, Patrobas, Mercurius; ar brodyr sydd gyda hwynt.

 

16:15 Anerchwch Philogus, a Jwlia, Nereus ai chwaer, ac Olympas, ar holl saint y rhai sydd gyda hwynt.

 

16:16 Anerchwch y naill y llall chusan sanctaidd. Y mae eglwysi Crist yn eich annerch.

 

16:17 Ac yr wyf yn atolwg i chwi, frodyr, graffu ar y rhai sydd yn peri anghydfod a rhwystrau yn erbyn yr athrawiaeth a ddysgasoch chwi; a chiliwch oddi wrthynt.

 

16:18 Canys y rhai sydd gyfryw, nid ydynt yn gwasanaethu ein Harglwydd Iesu Grist, eithr eu bol eu hunain; a thrwy ymadrodd teg a gweniaith, yn twyllo calonnaur rhai diddrwg.

 

16:19 Canys eich ufudd-dod chwi a ddaeth ar led at bawb. Yr wyf fi gan hynny yn llawen och rhan chwi: eithr myfi a ewyllysiwn i chwi fod yn ddoethion tuag at y peth sydd dda, ac yn wirion tuag at y peth sydd ddrwg.

 

16:20 A Duwr tangnefedd a sathr Satan dan eich traed chwi ar frys. Gras ein Harglwydd Iesu Grist fyddo gyda chwi. Amen.

 

16:21 Y mae Timotheus fy nghydweithiwr, a Lucius, a Jason, a Sosipater, fy ngfaeraint, yn eich annerch.

 

16:22 Yr wyf fi Tertius, yr hwn a ysgrifennais yr epistol hwn, yn eich annerch yn yr Arglwydd.

 

16:23 Y mae Gaius fy lletywr i, ar holl eglwys, yn eich annerch. Y mae Erastus, goruchwyliwr y ddinas, yn eich annerch, ar brawd Cwartus.

 

16:24 Gras ein Harglwydd Iesu Grist a fyddo gyda chwi oll. Amen.

 

16:25 Ir hwn a ddichon eich cadarnhau yn l fy efengyl i, a phregethiad Iesu Grist, (yn l datguddiad y dirgelwch, yr hwn ni soniwyd amdano er dechreuad y byd;

 

16:26 Ac yr awron a eglurwyd, a thrwy ysgrythuraur proffwydi, yn l gorchymyn y tragwyddol Dduw, a gyhoeddwyd ymhlith yr holl genhedloedd, er mwyn ufudd-dod ffydd:)

 

16:27 I Dduw yr unig ddoeth, y byddo gogoniant trwy Iesu Grist yn dragywydd. Amen.

 

At y Rhufeiniaid yr ysgrifennwyd o Gorinth, gyda Phebe, gweinidoges yr eglwys yn Cenchrea.

 

 

 

_____________

DIWEDD


Adolygiad diweddaraf / Darrera actualitzaci / Latest update 2006-09-04

 

Sumbolau arbennig: ŷ ŵ ə

Bler wyf i? Yr ych chin ymwld ag un o dudalennaur Gwefan CYMRU-CATALONIA
On sc? Esteu visitant una pgina de la Web CYMRU-CATALONIA (= Galles-Catalunya)
Weə(r) m ai? Yu a(r) vzting ə peij frm dhə CYMRU-CATALONIA (= Weilz-Katəluniə) Wb-sait
Where am I?
You are visiting a page from the CYMRU-CATALONIA (= Wales-Catalonia) Website

CYMRU-CATALONIA

 

 

Edrychwch ar fy Ystadegau / Mireu les estadstiques / View My Stats